Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Schumann Sonatas for piano & violin

Saturday, December 18th, 2010

SCHUMANN
Sonatas for piano and violin
Staier Sepec
Harmonia Mundi HMC 902048 DDD 78’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Deze cd beslaat de laatste vruchtbare periode van Schumann van 1851 tot 1853, waar hij steeds compacter ging schrijven als reactie op de overdreven bezieling van zijn tijdgenoten. Men kan wellicht spreken van een gemis aan humor in deze stukken, maar de oneindige schoonheid en voortstuwende kracht kan ons niet ontgaan. Zeldzaam mooie bladzijden horen we in beide vioolsonaten door Staier en Sepec, zonder het rusteloze en prikkelende karakter uit het oog te verliezen. Vooral de tweede sonate gaat helemaal open. De laatste uitvoering door Argerich en Kremer op EMI, is volstrekt geen partij voor dit duo op Harmonia Muni. Dan Die Gesänge der Frühe opus 133. Deze hymnen worden luisterrijk neergezet door Andreas Staier. De berustende atmosfeer van deze laatst voltooide stukken vlak voordat Schumann zijn poging tot zelfmoord pleegde, wordt juist getroffen. En de opname is ronduit voortreffelijk. Direct met een uitstekende klankbalans. Het gesnuif van Sepec nemen we voor lief. Allerhoogste waardering.

Emile Stoffels
Luister 670

SCHUMANN Violin Concerto Violin Sonata No. 2

Saturday, December 18th, 2010

SCHUMANN
Violin Concerto Violin Sonata No. 2
Deutsche Radio Philhamonie Saarbrücken Kaiserslautern
Philippe Graffin Christoph Poppen Claire Désert
Onyx 4062 DDD 62’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Ik was erg onder de indruk van het Schumann programma door Daniel Sepec en Andreas Staier op Hamonia Mundi en met name over de tweede viool sonate, maar deze uitvoering mag er ook wezen hoor. Iets minder authentiek dan die door Sepec en Staier op zijn Erard forte piano, maar het wordt met zoveel passie en zwier uitgevoerd dat ik niet anders kan dan ook deze opname in mijn armen te sluiten. Zeker ook gezien de rest van het programma. Zo was het ronduit genieten met de romances opus 22 van Clara Schumann. Het gesnuif is soms wat hinderlijk, maar de balans tussen de twee musici is volmaakt in evenwicht en de klank heeft een bepaalde smeuïgheid die lang luisteren mogelijk maakt. Complimenten dan ook aan de opname technici. De door Schumann zelf naar viool omgeschreven celloconcert waar de CD mee begint, is een interessant alternatief en ook die is in uitstekende handen van Philippe Graffin. Schumann aanbidders mogen deze kans niet laten lopen.

Emile Stoffels
Luister 671