Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

BRUCKNER Symphony No. 7 Staatskapelle Berlin Daniel Barenboim

Saturday, July 14th, 2012

BRUCKNER
Symphony No. 7
Staatskapelle Berlin Daniel Barenboim
DG 00289 479 0320 DDD 67’15

Uitvoering/opname *****/*****

Met deze meest stralende symfonie, oogstte Bruckner veel lof. Voor het eerst is er voor de meester uit Opper Oostenrijk een duurzaam succes en gaat ook over hem de zon der roem schijnen. Nergens is de polarisatie tussen de Goddelijke natuur en de weerbarstige materiële wereld, zo klein als in deze symfonie. De verkleinde afstand tussen die tegenpolen maakt dat dit werk daardoor dan ook niet die wrijvingen en contrasten heeft, als in zijn andere symfonieën. Het is ook de laatste symfonie waar het Adagio nog voor het Scherzo komt. Sommige auteurs menen onder andere hierdoor, dat met de zevende een cyclus werd afgesloten en met de achtste een nieuwe reeks begon. Twee keer eerder nam Daniel Barenboim Bruckners zevende op: met het Chicago Symphony Orchestra op hetzelfde label (1979) en met de Berliner Philharmoniker op Teldec (1992). Nu dus met de Staatskapelle Berlin. Over deze uitvoering en opname ben ik laaiend enthousiast net als Der Tagesspiegel, die Bruckners symfonie onder Barenboims handen als een opera zonder woorden noemt. Barenboim bouwt alles uitermate zorgvuldig en precies op, waardoor het hymnische eerste deel zo vanzelfsprekend en elastisch klinkt. Het ernstige Adagio ontstond in Bruckners gedachte, dat Richard Wagner niet meer zo lang te leven had. Tijdens de schepping van dit stuk, zou de meester uit Leipzig ook overlijden. Dit deel, waarin voor het eerst de Wagner tuba’s worden toegepast, krijgt hier iets bovennatuurlijks. Het Scherzo heeft weliswaar niet die overrompelende kracht en scherpte van von Karajan met de Weners uit dezelfde stal, maar ook hier valt de precisie en soepelheid op. Het laatste deel heeft een vergelijkbare vanzelfsprekendheid en vloeiendheid als het eerste deel. Dit is een live registratie uit 2010 en zelden heb ik zo een spanning en concentratie gevoeld, als in deze opname. Hoogste lof!

Emile Stoffels
Luister 683