Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

SOKOLOV – The Salzburg Recital

Thursday, December 10th, 2015

Sokolov Salzburg DG250SOKOLOV
The Salzburg Recital
DG 479 4342 DDD 48:48/60:04

Uitvoering ***** | Opname ****

Het heeft lang geduurd: na 20 jaar komen Grigory Sokolovs live opnames toch uit op DG. Te beginnen met het Salzburg Festival uit 2008. Een schitterend programma: twee Mozart sonates, de 24 preludes van Chopin en 6 encores van Rameau tot Scriabin. Sokolov wordt door sommigen de grootste levende pianist van het moment genoemd. Bij de KV 280 sonate staat het direct als een huis. Vanaf het eerste moment zat ik op het puntje van mijn stoel en het publiek ook blijkbaar, want dat is doorgaans rustig. Opvallend zijn de dynamische schakeringen en kracht, maar het is nooit te hard. En het mooie is dat het dit keer ook op vinyl is gereleased. Zal het dan toch een beetje in beweging gaan komen? Klassiek weer ouderwets op vinyl? Het verschil met de cd laat zich raden: geen spoortje hardheid, maar een fiks portie vloeiendheid er voor in de plaats. Zonder dat het de details verdoezeld. Toch is er een vervelende dissonant: op mijn exemplaar wemelt het van de tikjes en vervormt het soms bij luidere passages. Dit is een Quality control issue en volslagen onacceptabel. Als platenlabels klassieke muziekliefhebbers over de streep willen trekken voor vinyl, moet dat uiteraard niet op deze manier.

Emile Stoffels

SZYMANOWSKI – Stabat Mater • Harnasie

Saturday, March 22nd, 2014

SZYMANOWSKI
Stabat Mater • Harnasie
BBC Symphony Chores • BBC Symphony Orchestra • Edward Gardner
Lucy Crowe • Pamela Helen Stephen • Robert Murray • Gábor Bretz
Chandos CHSA 5123 SACD DDD 58’36

Uitvoering / opname  ***** / *****

Polen had tijdens de bloeiperiode der nationale toonkunst geen rol van betekenis gespeeld en nadat de Poolse grenzen door de Europese herschikking in 1918 weer eens waren herzien, was men uiteraard ook op zoek naar een artistieke heroriëntatie. In die tijd trad Szymanowski als sterke figuur op. Het is goed te horen dat ook Szymanowski – nadat hij was beïnvloed door Richard Strauss – zich begint af te zetten tegen de Duitse stijl, die hem zo in haar greep had. Zijn interesse voor de mystiek en oosterse religie werkte als een antidotum, maar zeker ook zijn ontdekking van Scriabin, Debussy en Stravinsky’s Petrushka. Hoogtepunt op deze cd is uiteraard het Stabat Mater uit 1925/26, dat een Byzantijnse soberheid kent. Een ‘Boeren Requiem’ dat hij schreef toen hij als directeur werkzaam was aan het conservatorium van Warschau. Het is ontegenzeggelijk Szymanowski’s belangrijkste vocale werk en is ondanks zijn bescheiden afmeting, een uiterst expressief en indringend opus. In het laatste deel horen we een melodie waarvan Szymanowski zelf zei, dat het de mooiste melodie was die hij ooit had geschreven. De opname onder Gardner is voortreffelijk in balans en het BBC koor klinkt groots en homogeen. De solisten zijn zo mogelijk in nog grotere vorm. Alles lijkt te kloppen in deze opname, maar het belangrijkste is waarschijnlijk dat de luisteraar een volslagen spirituele ervaring ondergaat: een doop in sacrale kleuren en klanken. Hier tegenover staat het heidens, liederlijke Harnasie dat Szymanowski daarna schreef: een kleurrijk volksballet over de bandieten van de Tatra’s. Om gezondheidsredenen moest hij in het Tatra gebergte verblijven en werd geboeid door de volksliederen van die streek. Ook hier krijgen we een zinderende uitvoering voorgeschoteld. Deze SACD zou in iedere kast moeten staan. Gezien de hoeveelheid speeltijd had er wat mij betreft nog wel wat extra muziek op gemogen.

Emile Stoffels
Luister Magazine 696

MUSSORGSKY RAVEL DEBUSSY SCRIABIN

Wednesday, December 22nd, 2010

PICTURES AT AN EXHIBITION
MUSSORGSKY RAVEL DEBUSSY SCRIABIN
Misha Fomin, piano
ZW88-02 58′

Uitvoering ***** / Opname ****

Misha Fomin heeft nogal wat kleuren op zijn palet. Of het nu de dagdromerige sfeer van Debussy is of de nachtmerries van Ravel. Van de mystieke wereld van Scriabin tot het nationalistische idioom van Mussorgsky. Hij beheerst het allemaal. Zijn CV is indrukwekkend, maar het is overduidelijk in dienst van de muziek. Opvallend is ook dat de solist in zijn spel het al oude mechanisme laat horen waar de Europeaan zo gevoelig voor is: het principe van spanning en ontspanning. Dat valt vooral op bij het Jeux d’eau. Ravels uiterste helderheid en logica doch met grote vrijheid behandelde, tonaliteit voelt Fomin uitstekend aan. Het is bij hem altijd klein waar het klein moet zijn en groot, waar het groot moet zijn, getuige zijn Scriabin interpretaties. Het schijnt dat luisteraars vaak nog blijven na afloop van het concert, om met Misha te praten. Dat zou ik ook wel eens willen…

Emíle Stoffels
Luister 657