Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Bartók Grieg Strauss – violin sonatas

Friday, June 3rd, 2011

BARTÓK GRIEG STRAUSS
Violin sonatas
Vilde Frang Michail Lifits
EMI Classics 50999 9 47639 2 8 DDD 79′

Uitvoering/Registratie ****/****

Is er een mooier eerbetoon aan Bach te bedenken? Toen Menuhin een werk aan Bartok vroeg, wilde hij het bescheiden houden door een sonate in plaats van een vioolconcert te vragen. Een sonate kreeg hij: het grootste werk voor viool solo sinds Bach. Het werk heeft een enorme moeilijkheidsgraad met een hoge dichtheid der materie. Vooral het vierde deel met zijn ritmes en tegen-ritmes, is een ware uitdaging. Echter, de bezonkenheid en verhevenheid die van dit werk afstraalt zijn in geen woorden te vangen en uiteraard oneindig belangrijker dan het technisch vernuft. De opening was erg wennen. Frang – gelauwerd als Young Artist of the Year 2010 – strijkt aanvankelijk het hoekige doch zangerige thema wat vlak. Toch kan ik niet ontkennen dat ik geboeid heb geluisterd naar haar spel. De Fuga met de gaten in het thema, klinkt agressief zoals het hoort. De mooie droge opname werkt bepaald mee: het instrument klinkt weliswaar wat groot, maar direct zodat we Frangs spel goed kunnen volgen. Vooral het begin van het laatste deel met de kwart noten, haalt ons het gezoem van hoornaars voor de geest. Ook de andere sonates op deze cd zijn volledig geslaagd, waar Lifits voortreffelijke begeleiding geeft. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister 675

GRIEG Cello Sonata op. 36; Lyric Pieces

Wednesday, December 22nd, 2010

GRIEG
Cello Sonata op. 36; Lyric Pieces
Emmanuelle Bertrand, violoncello; Pascal Amoyel, piano
Harmonia Mundi HMC 901986 DDD 75′

Uitvoering ****/ Opname ****

Dat de Cello Sonate niet Griegs sterkste kamerwerk is, mag als bekend worden verondersteld. Het is ontegenzeggelijk charmant, maar soms wat oppervlakkig. Zijn vioolsonates staan duidelijk op een hoger plan. Ook deze uitstekende vertolking kan daar niets aan doen. Dat wil niet zeggen dat ik niet van deze cd genoten heb. Er zijn genoeg boeiende momenten en zelfs bladzijden aan te wijzen in dit werk. Bovendien musiceren Bertrand en Amoyel buitengewoon gepassioneerd. Het eerste deel besluit met een thema dat vergelijkbaar is met zijn piano concert. In het laatste deel is dat ook te horen. Verder valt de merkwaardige indeling op: de overigens mooie naar piano en cello getranscribeerde Lyrische Stukken, werden chronologisch over de cd verdeeld als een soort persoonlijk dagboek van Grieg. Tja, het is eens wat anders, maar het werkt wel. Ofschoon de klankbalans prettig is, mist de opname net dat allerlaatste beetje doorzichtigheid. Al met al een bekoorlijke cd.

Emile Stoffels