Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

BRUCKNER Sinfonie Nr. 4 – Herbert Blomstedt

Thursday, December 13th, 2012

BRUCKNER
Sinfonie Nr. 4 Es-dur
Gewandhausorchester Leipzig • Herbert Blomstedt
Querstand SACD VKJK 1018 DDD 67:05

Uitvoering/opname ****/***

Pas nog hadden we de vierde door Haitink op LSO, die bekroond werd met een Luister 10. En dat blijft wat mij betreft ook zo. Blomstedt – die inmiddels een doorgewinterde Bruckner interpreet is – doet er twee minuten korter over. Dat verschil zit louter in het eerste deel, maar dat onderscheidt de twee dan ook aanzienlijk. Haitink pakt de opening spannender aan en werkt het allemaal wat meer uit. Blomstedt heeft weer zo zijn merites in het scherzo. Beiden gebruiken overigens de Nowak uitgave uit 1953 met de 1880 finale. Ik ben dan ook ietsje minder enthousiast over deze vierde dan over Blomstedts uitvoering van de vijfde op hetzelfde label, bijna twee jaar geleden. Blijft staan dat de vierde oververtegenwoordigd is in de catalogus. Een overbodige uitgave? Strikt genomen wel. De opname is prettig: nooit scherp, altijd aangenaam met een overvloed aan details maar mist wat glans. Ook voor wat betreft de secundaire kwaliteiten houden de twee producten elkaar in evenwicht: beide zijn SACD, Multi Channel en Live opgenomen. Alles overziend blijft Haitink dus duidelijk mijn favoriet binnen de moderne opnames, hoewel met die van Blomstedt prima te leven is.

Emile Stoffels
Luister 686

BRUCKNER Sinfonie Nr. 5 B-Dur

Wednesday, January 26th, 2011

BRUCKNER
Sinfonie Nr. 5 B-Dur
Gewandhausorchester Leipzig Herbert Blomstedt
Querstand SACD VKJK 0931

Uitvoering/Registratie *****/****

De mooiste omschrijving van Anton Bruckner die ik ken, komt denk ik van Norbert Loeser: Half heilige, half imperator. Het is vooral deze symfonie – die tot de absolute hoogtepunten uit de symfonische literatuur gerekend moet worden – waarin de beide kanten zich zo manifesteren. De verwachtingen waren hoog, aangezien ik geloof dat Blomstedt inmiddels bij de grote Bruckner interpreten hoort. Ik werd niet teleurgesteld: ronduit luisterrijk hoe Blomstedt de tijd neemt in het eerste deel. Ook het Adagio komt tot volle ontplooiing. Het slot – waarin de schitterende koraal met zowel het hoofdthema van het eerste als het vierde deel samenklinkt – is wel eens omschreven als de climax van de pelgrims tocht naar het nieuwe Jeruzalem. Blomstedt laat dat inderdaad jubelen. Deze opname kan zich met gemak meten met de legendarische uitvoering onder von Karajan, maar ook met die onder Chailly op Decca. Over de live opname ligt helaas wel een soort van eiglans, waardoor het laatste beetje transparantie en doorluisterbaarheid ontbreekt.

Emile Stoffels
Luister 672