Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

SCHUMANN – Fantasy Arabesque Symphonic Etudes

Friday, November 25th, 2011

SCHUMANN
Fantasy Arabesque Symphonic Etudes
Sergei Edelmann
TRITON EXCL-00025 Hybrid Layer Disc DDD 79’

Uitvoering/Registratie ****/***

We mogen niet klagen over de aandacht die Robert Schumann krijgt de laatste tijd. Op deze schijf staan twee van zijn belangrijkste werken uit zijn vroege scheppingsperiode: de aan Liszt opgedragen Fantasy in C majeur, opus 17 uit 1839 en de Symphonic Etudes, opus 13 uit 1834. Maar ook de Arabesque, opus 18 is geprogrammeerd. De Oekraïner Sergei Edelmann kreeg les van zijn vader Alexander, die op zijn beurt contact had met Vladimir Horowitz en Sviatoslav Richter. Sergei’s eerste optreden met orkest was met Beethovens eerste pianoconcert op 10 jarige leeftijd. Sindsdien heeft hij vele recitals gegeven en met orkesten door de voormalige Sovjet Unie gereisd. De aan Bennet opgedragen Symfonische Etudes vormen een hoogtepunt in de pianoliteratuur. De oorspronkelijke titel is veelzeggend: Etüden im Orchestercharakter von Florestan und Eusebius. Treffender kon de meester de verscheurdheid der Romantiek niet omschrijven. Het zijn vanuit de orkestklank geschreven stukken, met grote tegenstellingen. Door toepassing van hetzelfde thema echter, vormen ze niettemin een eenheid. De concurrentie is natuurlijk groot, maar Edelmann speelt met veel toewijding als een groot Schumann liefhebber. De piano klinkt wat aan de dunne kant, maar gelukkig toch aangenaam.

Emile Stoffels
Luister 678

Schumann Piano Sonata No. 1 – Fantasia op.17

Thursday, July 21st, 2011

SCHUMANN
Piano Sonata No. 1 op.11 Fantasia op.17
Jin Ju Piano
MDG Gold MDG 947 1681-6 SACD DDD 68’

Uitvoering/Registratie ***/*****

“Een grote kreet van het hart om jou”, zei Robert Schumann, wiens boezem in brand stond voor Clara Wieck. Deze eerste sonate op. 11, is een directe uiting van zijn ongebreidelde liefde voor haar. Reeds het onrustig kloppende thema waar Florestan aan het woord is, wijst naar die tomeloze hartstocht. Die hartstocht heb ik eerlijk gezegd een beetje gemist bij Ju. De Chinese uit Sjanghai lijkt hier vreemd genoeg niet echt een antenne te hebben voor de onrustige hartstochtelijke stroming in Schumanns sonate. Dat wil niet zeggen dat er niets te zeggen valt voor deze opvatting. Ju fraseert helder en haar interpretatie is niet zonder gezag, maar ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat het allemaal wat aan de plichtmatige kant was. Vergelijk met bijvoorbeeld Pollini op DG leert dat Ju minder dynamiek in haar spel stopt en duidelijk minder agogiek gebruikt dan we wellicht mogen verwachten. In de Fantasia op. 17 uit 1836, die nog mooier in de vorm steekt dan de sonate, is Ju gelukkig wat minder ingetogen. De opname is overigens weer extreem goed. MDG blijft zich hierin positief onderscheiden en brengt gerenommeerde labels veelal in verlegenheid. Al met al toch een geslaagde cd voor liefhebbers die een moderne opname wensen van deze werken.

Emile Stoffels
Luister 676

Shostakovich Piano Trios & Seven Romances

Tuesday, July 12th, 2011

SHOSTAKOVICH
Piano Trios Nos 1&2 Seven Romances op. 127
The Florestan Trio Susan Gritton

Hyperion CDA67834 DDD 62′

Uitvoering/Registratie *****/*****

Een boeiend programma met als hoogtepunt de Alexander Blok Romances. Het werd de hoogste tijd voor een nieuwe uitvoering van dit meesterwerk. De laatste goede was die met Ashkenazy en Söderström op Decca. En uiteraard de heruitgave uit 1968 met Vishnevskaya en Rostopovich uit dezelfde stal. Tijdens Shostakovichs herstel van een hartaanval, ontstonden deze Romances op. 127. Cellist Rostropovich had hem gevraagd of hij een vocalise wilde schrijven voor hem en zijn vrouw Galina Vishnevskaya. De meester kwam met een reeks van zeven liederen, geïnspireerd op gedichten van de symbolistische dichter Blok en had ook de viool en piano erbij betrokken. Deze Blok werd op zijn beurt weer bezield door Viktor Vasnetsov, wiens schilderij de cover van deze cd vormt. Dit is weer zo’n werk dat de diepste vezel van onze ziel beroert. Niet in de laatste plaats door Susan Gritton: haar stem gaat door merg en been. Voor degenen die Shostakovich alleen kennen van zijn robuuste symfonieën, is dit een mooie gelegenheid om dit magistrale werk, deze gedenksteen van zijn kamermuziek te ondergaan. De opname is – niet geheel des Hyperions – wat aan de analytische kant, maar toont niettemin veel betrokkenheid. Hoogste artistieke belang deze CD.

Emile Stoffels
Luister 676