Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

TINE THING HELSETH

Wednesday, July 24th, 2013

TINE
Tine Thing Helseth, trumpet – Kathryn Stott, piano
EMI Classics 50999 4 16471-2-7 DDD 68’04

Uitvoering/opname *****/****

Dit is als ik me niet vergis alweer de derde opname door de Noorse Tine Thing Helseth voor EMI, die in The Daily Telegraph de “Spice Girl with the trumpet” genoemd wordt. Nu Maurice André sinds vorig jaar niet meer onder ons is, mogen we wel blij zijn met de 25 jarige Tine.“Ik wil het ware kleurenpalet laten horen en dat de trompet net zo expressief is als de viool, de fluit of de menselijke stem.” Deze cd biedt een zeer boeiend programma met oorspronkelijke trompet composities en transcripties. Thing Helseth trapt af met Iberts Impromptu uit 1951, met daarna Glazunovs Albumblatt uit 1899. Daarna Enescu’s Légende uit 1906 dat geschreven was voor de trompetpionier Merri Franquin. Een waarlijk fenomenaal werk. Ook heb ik genoten van de trompet sonate van Hindemith. Terecht zegt ze in het voorwoord dat zij slechts een gids is, maar dat wijzelf de reis moeten ondernemen. Het werd inderdaad een mooie reis: haar klank is aangenaam en ze laat ook horen, dat het niet nodig is hard te spelen om ons omver te blazen. Ofschoon Kathryn Stott uitstekende ondersteuning biedt, laat de opname – die doorgaans open en dynamisch klinkt – te weinig de lagere registers van de vleugel horen.

Emile Stoffels
Luister Magazine 690

LISZT – Transcriptions

Sunday, June 9th, 2013

LISZT
Transcriptions
Saint Saëns • Paganini • Schubert • Wagner
Niu Niu, piano

EMI 50999-7-25332-2-2

Uitvoering/opname ***/***

Franz Liszt heeft geweldige transcripties gemaakt. Daarvan vinden we hier een aantal indrukwekkende voorbeelden. Ondermeer Saint Saëns’ Dance Macabre. Er zijn er die vinden dat Liszts transcriptie, het origineel zelfs nog overstijgt. De 15-jarige Chinees Niu Niu houdt momenteel het record van jongste pianist ooit, die een exclusief internationaal contract tekende voor EMI. Dat was in 2007. Zijn echte naam is overigens Zhang Shengliang. De jonge speelt prima, maar zal – voor de hand liggend – in rijpheid moeten groeien. Los daarvan, twijfel ik eerlijk gezegd aan het belang van dergelijke cd’s. Zonder ook maar het minste te kort te doen aan deze pianist. Het lijkt erop dat veel jonge artiesten – in dit geval Liszt – als vehikel gebruiken, om te laten zien wat men kan. Enfin, de tijd zal dat leren… De opname is wel gedetailleerd, maar heeft tevens iets vermoeiends. Dit komt doordat de opname niet geheel homogeen is.

Emile Stoffels
Luister Magazine

BRUCKNER – Symphony No. 9 Four Movement Version

Friday, August 17th, 2012

BRUCKNER
Symphony No. 9 Four Movement Version
Berliner Philharmoniker Simon Rattle
EMI Classics 9 52969 2 DDD 82.10

Uitvoering/opname ***/****

Slechts twee maanden kwam Bruckner te kort om het laatste deel van de negende symfonie te finaliseren, maar het was deze reus niet gegund. De eerste schetsen van deze symfonie met het janushoofd dateren al van 1887, maar Bruckner onderbrak het werken eraan om zich bezig te houden met andere zaken. Er heeft zich in de loop der tijd een hardnekkige mythe ontwikkeld dat er slechts wat schetsen bestaan van het laatste deel, maar er is wel degelijk een bijna complete partituur. Van de 653 maten in totaal, waren er bijna 600 als volledige partituur uitgeschreven of die uitgewerkt konden worden aan de hand van Bruckners uitgebreid gedetailleerde schetsen. En zelfs in het geval van lege bladzijden, kon men putten uit reeds bestaand materiaal dat Bruckner had genoteerd. Het onderzoeksteam Samale, Mazzuca, Philips en Cohrs, heeft de afgelopen jaren sinds de eerste draft versie uit 1984 (Inbals uitvoering op Teldec) bepaald niet stil gezeten. Rattle verzekert ons dat hier meer Bruckner in zit, dan Mozart in diens Requiem. Opende de finale van de achtste met het paardentafereel van Openbaring, hier horen we duidelijk het ontstaan der materiële wereld: het samenpersen van energie tot materie. Na een koraal van onmetelijke schoonheid verschijnt als met een schok het openingsthema van het eerste deel en neemt ons begrip van de reeds bekende delen toe, naarmate het vierde deel zich ontvouwt. Ik ben het overigens niet helemaal eens met Rattles aanpak. Vooral in het eerste deel drijft hij het tempo van tijd tot tijd te ver op en speelt hij veelal te legato. Toch kan er geen misverstand bestaan over het belang van deze cd. Dat meer dirigenten moge volgen…

Emile Stoffels
Luister 684

LISZT – Études d’exécution transcendante

Wednesday, July 27th, 2011

LISZT
Études d’exécution transcendante
Vladimir Ovchinnikov
EMI CLASSICS 50999 02950822 DDD 64’

Uitvoering/Registratie *****/***

Dit is een indrukwekkende heruitgave van 1989, die toen al de Franse Diapason prijs heeft gekregen. En dat is zeer terecht. Deze prijs is niet de enige op Vladimir Ovchinnikovs CV, die erg lang lijkt. Niet zozeer van de muziek, maar van zijn spel heb ik genoten. Het lijkt me dan ook een ware bezienswaardigheid hem aan het werk te zien, vooral met dit soort muziek. Deze Études d’exécution transcendante zijn hem op het lijf geschreven en het is bewonderenswaardig hoe hij deze moeilijke stukken met de grootst mogelijke overtuiging en tegelijkertijd fijnzinnigheid speelt. Zijn frasering en tempo zijn een schot in de roos. Evenzo komen we onder de indruk van de absolute controle en beheersing die hij over de materie heeft. De opname was voor die dagen erg goed, maar tegenwoordig zijn we een stuk verder. De piano is helder en open, maar ik miste wat voluminositeit in de lage registers. Hierdoor klonk het instrument wat aan de dunne kant. Voor Liszt aanbidders mag dit evenwel geen enkele belemmering vormen. Deze EMI heruitgave, is een opgelegde kans.

Emile Stoffels
Luister 676

Bartók Grieg Strauss – violin sonatas

Friday, June 3rd, 2011

BARTÓK GRIEG STRAUSS
Violin sonatas
Vilde Frang Michail Lifits
EMI Classics 50999 9 47639 2 8 DDD 79′

Uitvoering/Registratie ****/****

Is er een mooier eerbetoon aan Bach te bedenken? Toen Menuhin een werk aan Bartok vroeg, wilde hij het bescheiden houden door een sonate in plaats van een vioolconcert te vragen. Een sonate kreeg hij: het grootste werk voor viool solo sinds Bach. Het werk heeft een enorme moeilijkheidsgraad met een hoge dichtheid der materie. Vooral het vierde deel met zijn ritmes en tegen-ritmes, is een ware uitdaging. Echter, de bezonkenheid en verhevenheid die van dit werk afstraalt zijn in geen woorden te vangen en uiteraard oneindig belangrijker dan het technisch vernuft. De opening was erg wennen. Frang – gelauwerd als Young Artist of the Year 2010 – strijkt aanvankelijk het hoekige doch zangerige thema wat vlak. Toch kan ik niet ontkennen dat ik geboeid heb geluisterd naar haar spel. De Fuga met de gaten in het thema, klinkt agressief zoals het hoort. De mooie droge opname werkt bepaald mee: het instrument klinkt weliswaar wat groot, maar direct zodat we Frangs spel goed kunnen volgen. Vooral het begin van het laatste deel met de kwart noten, haalt ons het gezoem van hoornaars voor de geest. Ook de andere sonates op deze cd zijn volledig geslaagd, waar Lifits voortreffelijke begeleiding geeft. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister 675

BARTOK Violin / Piano Concertos

Wednesday, December 22nd, 2010

BARTOK
Violin Concertos / Piano Concertos
Peter Donohoe, Dimitry Sitkonetsky, City of Birmingham Symphony Orchestra, Philharmonia Orchestra
20th Century Classics EMI Classics 50999 2 06865 2 (2) 77’ / 64’

Uitvoering *** / Opname ****

Ofschoon Dimitry Sitkovetsky prima vertolkingen geeft, is de opening door Denes Kovacs op Hungaroton al genoeg om te horen wat de ware ziel van dit grootse concerto is. Sitkovetsky is m.i. te netjes vergeleken bij Kovach die vol gas geeft en bijna roekeloos de dubbelgrepen neemt. Luister maar naar het vitale en krachtige eerste deel, met aan het einde de virtuoze cadens. Hieruit zou blijken hoe goed Bartok op de hoogste was met het karakter en de mogelijkheden van de viool. Voor de pianoconcerten zou ik het ook in een andere stal proberen. Abbado met Pollini op DG zijn wat mij betreft nog steeds eerste keus. Onbegrijpelijk alleen, dat dit duo het derde concert niet heeft opgenomen. Voor deze, zou ik Anda met Fricsay tippen. Overigens ook op DG en dan heeft u ze alle drie. De EMI opname heeft weliswaar een mooi perspectief, maar klinkt te gezapig. En dat is nu net wat deze muziek niet verdraagt.

Emile Stoffels
Luister 656