Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

DUTILLEUX / DEBUSSY – Tout un monde lointain

Sunday, November 13th, 2016

dutilleuxDUTILLEUX DEBUSSY
Tout un monde lointain
Emmanuelle Bertrand (cello) Pascal Amoyel (piano)
Luzerner Sinfonieorchester, James Gaffigan
Harmonia Mundi HMC902209 DDD 47’

Waardering: 9

Harmonia Mundi komt hier met een uiterst boeiend Frans programma. Om te beginnen de cello sonate van Debussy uit 1915. Echter, centraal in dit programma is het voor Mstislav Rostropovich geschreven cello concert. ‘Tout un monde’ wordt beschouwd als een van de belangrijkste 20e-eeuwse bijdragen aan het cello repertoire en genoeg bekende cellisten hebben het al opgenomen. Elk van de vijf delen werd geïnspireerd door een citaat van Charles Baudelaire en het algemene gevoel dat dit werk oproept, is het mysterie van de droom. Het is een ontegenzeggelijk spirituele ervaring en dat komt zeker ook door de uitvoerenden. Emmanuelle Bertrand speelt met veel toewijding en zit geheel in de materie, maar ook Gaffigan en het Luzerner Sinfonieorchester hebben er zin in, zo te horen. Op het puntje van mijn stoel zat ik ook met de ‘Trois Strophes sur le nom de Sacher’ waarin we in het eerste deel een citaat horen uit het derde deel van Bartoks Muziek voor strijkers, slagwerk en celesta. Bertrand weet de tomeloze energie van deze stukken, probleemloos over te brengen. De hoeveelheid muziek is met 47 minuten wel wat aan de karige kant, maar de opname is fenomenaal: een enorm diep en breed stereobeeld vol kleur, dynamiek.

Emile Stoffels
Luister Magazine

DEBUSSY RAVEL – La Mer La Valse

Thursday, October 20th, 2011

DEBUSSY RAVEL
Seoul Philharmonic Orchestra Myung-Whung Chung
DG 476 449-8 DDD 54’

Uitvoering/Registratie ***/***

Ik was benieuwd naar deze opname, aangezien ik behoorlijk enthousiast was over Chungs Métaboles van Dutilleux gekoppeld met de Symphonie Fantastique en zijn Messiaen programma. De Franse componisten zijn doorgaans een kolfje naar zijn hand, maar hier had het wat opwindender gemogen wat mij betreft. Het derde deel van La Mer begint weliswaar wel spookachtig, maar krijgt daarin geen vervolg. Jammer! Overigens gebruikt Chung de versie zonder de trompet solo in het laatste deel, net als Giulini op hetzelfde label. La Valse van Ravel blijft iets geweldigs. Höweler beschrijft het als volgt: ‘deze muziek welde uit het gebied van het onderbewuste, van de droom. Van de beangstigende droom, de obsessie. Zoals de mens de dagelijkse gebeurtenissen, de ‘dagresten’, in zijn slaap verwerkt tot symbolen, om in die schijnbaar onsamenhangende droomtaal zijn diepste zielenleven te verdichten, zo is door Ravel de wals, het oude danstype, tot een ‘dagrest’ geworden die aan een angstig visioen tot stramien dient. De componist is hierdoor het grensgebied van kunst en pathologie genaderd […].’ Die angst heb ik hier niet gehoord; het bleef allemaal te braaf. De opname had ook bepaald niet de schwung die ik van DG ken. Geen slechte opname, maar zeker niet het laatste woord qua opwinding.

Emile Stoffels
Luister 678