Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

BEETHOVEN & SCHUMANN – Yundi

Monday, July 14th, 2014

BEETHOVEN • SCHUMANN
Piano Concerto No.5 in E flat major Op.73 -“Emperor” • Fantasie in C, Op.17
Berliner Philharmoniker • Daniel Harding • Yundi
DG Classics 481 0710 DDD 67’01

Uitvoering *** | Opname ***

Inmiddels is Yundi’s naam als virtuoos wel gevestigd en bouwt hij nu langzamerhand zijn repertoire uit binnen de Romantiek. Zijn vorige Chopin en Liszt opnames werden bejubeld en ook in deze opname onderscheid de chinees zich, door een vurig en precies spel. In het Beethoven concert krijgt hij niet altijd de rest mee in zijn brandende pleidooi. Harding en de Berliners blijven hierin helaas wat achter en dus ontbreekt de balans een beetje. In het langzame deel is dat minder duidelijk en laat Yundi een opvallend zachte en milde toon horen. In Schumanns fantasie gaat hij uiteraard helemaal zijn eigen gang en het resultaat mag er zeker wezen. Toch lijkt het haast of dat Yundi een beetje de wedijver tussen solist en orkest mist, want hier is hij duidelijk minder nadrukkelijk en assertief. In z’n geheel genomen is deze opname dus niet het laatste woord voor deze topwerken. Bovendien is er erg veel concurrentie binnen deze genres. Vooral Schumann wordt veel opgenomen de laatste tijd en ook zijn er zeer veel goede opnames van het Keizers concert. De opname is schoon maar tevens wat inspiratieloos.

Emile Stoffels
Luister Magazine 699

BARTOK – Violin Concertos Nos 1 & 2

Monday, November 18th, 2013

BARTOK
Violin Concertos Nos 1 & 2
Swedish Radio Symphony Orchestra • Isabelle Faust • Daniel Harding
Harmonia Mundi HMC 902146 DDD 57’59

Uitvoering / Opname *** / ***

Vergeleken met de werken hiervoor, slaat Bartok met zijn tweede vioolconcert een mildere toon aan en wijst hij terug naar de grote romantische partituren in dit genre. Opvallender is dat uit de gesprekken met opdrachtgever Székely blijkt, dat Bartok plezier had in het werken met het 12 toonsysteem en tegelijkertijd tonaal schreef. Er is niet de minste twijfel aan Fausts betrokkenheid met deze muziek en dat blijkt ook wel uit haar bijdrage in het cd boekje, maar ik kan niet verbloemen dat ik toch het absolute heilige vuur mis. Degenen die de uitvoering door Kovacs op Hungaroton kennen, weten voldoende. Dat is en blijft voor mij de toetssteen; de opname bij uitstek waar ons de ware ziel van de muziek wordt geopenbaard. Wellicht komt het mede door de opname die weliswaar een mooie warme ambiance biedt, maar tevens iets saais heeft. Faust is net iets te bescheiden in het stereobeeld geplaatst en dat moet m.i. niet. Ook hebben de solopartijen niet die doortekening die ik van moderne opnames gewend ben. Toch is deze schijf door een ding bijzonder: Faust en Harding bieden ons hier het oorspronkelijke slot, in plaats van de door Székely gevraagde aanpassing die bekend is.

Emile Stoffels
Luister Magazine 693