Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

KHACHATURIAN Violin Concerto Concerto-Rhapsody

Tuesday, December 21st, 2010

KHACHATURIAN
Violin Concerto Concerto-Rhapsody
Nicolas Koeckert Violin
Royal Philharmonic Orchestra José Serebrier
Naxos 8570988 DDD 64′

Uitvoering ****/ Opname ***

Khachaturian’s vioolconcert is een van zijn meest geslaagde werken. Deze opname is zeker welkom al missen we de vurigheid van Szeryng op Mercury. Wat deze cd aantrekkelijk maakt, is de koppeling met de concert-rapsodie voor viool. Een dergelijke vorm komen we niet vaak tegen en is wel bijzonder gekozen. Het stuk komt uit een serie van drie: de meester uit Armenië schreef er namelijk ook een voor cello en piano. Een rapsodische vorm schenkt de componist weliswaar meer vrijheid, maar dat wil niet zeggen dat de compositie daar noodzakelijkerwijs beter van wordt. Kunst immers betekent beperking. Anderzijds geeft het een toondichter de gelegenheid (meer) materiaal te gebruiken en is er wellicht ook meer speelruimte de ruwe materie der folklore te verwerken. Het is een veelkleurig stuk geworden. Ofschoon zijn vioolconcert misschien wat beter geslaagd is, valt er veel in te horen en te ontdekken. De opname is echter te braaf voor dit zwierige idioom.

Emíle Stoffels
Luister 662

KHACHATURIAN Cello Concerto Concerto-Rhapsody

Sunday, December 19th, 2010

KHACHATURIAN
Cello Concerto Concerto-Rhapsody
Dimitry Yablonsky, Cello
Moscow City Symphony, Maxim Fedotov
Naxos 8570463 DDD 57’

Uitvoering **** / Registratie *****

Een aantal nummers terug schreven we al over het vioolconcert en de concertrapsodie voor viool op hetzelfde label. Nu dan een eender programma voor cello. De concertrapsodie blijft een verassende vorm die Khachaturian ook op piano en viool heeft toegepast, maar ook hier is er meer kleur dan vorm te ontwaren. Dat wil niet zeggen dat we niet kunnen genieten van de melodische rijkdom van deze in 1963 aan Mstislav Rostropovich opgedragen rapsodie.

Het celloconcert uit 1946 heeft uiteraard meer vorm, maar dat geldt voornamelijk voor het eerste deel. Hier is de concurrentie overigens steviger met Lindström op Bis en Wallfisch op Chandos, maar deze Naxos opname heeft twee sterke troefkaarten: de prijs en de extreem realistische registratie. Vlak voor de cadens in het eerste deel bijvoorbeeld, horen we de fagot knorren en kunnen we hem bijna aanraken. Het podium is zeldzaam precies, groot en diep. Grote complimenten aan de opname technici.

Emile Stoffels
Luister 666