Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

KORNGOLD BLOCH GOLDSCHMIDT – Cello Concertos

Sunday, October 30th, 2011

KORNGOLD BLOCH GOLDSCHMIDT
Cello Concertos
Julian Steckel Staatsorchester Rheinische Philharmonie Daniel Raiskin
AVI Music 8553223 DDD 74’

Uitvoering/Registratie ****/****

Dit keer een programma cd met Joodse componisten. Opvallend is meestal de zeer ernstige toon die men typerend zou kunnen noemen voor Joodse componisten uit de US. Na een zeer verdienstelijke uitvoering van Korngolds F-symfonie op Pentatone, is nu zijn cello concert uit 1946 aan de beurt. Er zijn slechts weinig opnames van dit werk. Zijn concert voor viool is populairder. Korngold is vooral bekend om zijn filmmuziek en dat is bepalend voor zijn taal. En ook hier valt een bepaalde over-expressie op, maar aanstekelijk is het wel. Critici zouden het effectbejag kunnen noemen en bij sommigen blijft hij louter een filmmuziek schrijver, maar dat is m.i. wat al te negatief. Blochs Schelomo is uiteraard overbekend en daar zijn veel goede uitvoeringen van, maar zelden zo goed opgenomen als hier.  Goldschmidts vierdelige concert uit 1953 was aanvankelijk een cellosonate met piano in opdracht van Emanuel Feuermann, maar het manuscript ging in de tweede wereldoorlog verloren. Ik heb met rode oortjes geluisterd naar deze schijf en zal er nog menigmaal naar grijpen. De cello is wat aan de grote kant afgebeeld, maar voor de rest kloppen de verhoudingen in deze opname aardig. Bovendien heeft deze registratie een aanstekelijke openheid.

Emile Stoffels
Luister 678

MARTINU FOERSTER NOVAK CELLO CONCERTOS

Tuesday, December 21st, 2010

MARTINU FOERSTER NOVAK CELLO CONCERTOS
Jiri Barta Prague Philharmonia Jakub Hrusa
Supraphon SU 3989-2 DDD 67’

Uitvoering **** / Opname **

Het relatief opgewekte celloconcert uit 1930 dat twee keer werd gereviseerd (1939 en 1955), hoort aanvankelijk niet aan als typisch Martinu. Het vooroorlogse idioom zoals in zijn 5de kwartet en zijn beroemde concert voor dubbel strijkorkest, slagwerk en piano is hier nagenoeg afwezig. Pas in het derde deel ontwaren we stijlelementen uit de genoemde periode. Verassend genoeg kan men zelfs bij momenten een Britse tongval herkennen. Het middendeel staat centraal en is het beste stuk van dit concertante werk. Het bedeesde Celloconcert van Foerster uit 1931 en vooral het verrassend originele en geestige Capriccio voor cello en klein orkest uit 1958 van Novák zijn welkome aanvullingen die we zelden horen en zijn hier voor het eerst gereleased. Vooral het Capriccio krijgt een uitstekende idiomatische vertolking door Barta, Hrusa en het Bigband ensemble. De Supraphon opname heeft helaas wat weinig kleur en bevat teveel grijstinten naar mijn smaak, maar mag zeker geen belemmering vormen.

Emíle Stoffels
Luister 661