Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

SCHUMANN – Piano Concerto

Sunday, November 18th, 2012

SCHUMANN
Piano Concerto Introduction and Allegro Appassionato Introduction and Concert-Allegro
Deutsches Symphonie-Orchester Berlin Hannu Lintu Angela Hewitt
Hyperion CDA 67885 DDD 62:02

Uitvoering/opname *****/*****

Het schijnt dat Hewitt al een tijdje naarstig op zoek was naar de Finse dirigent Hannu Lintu om dit grootse romantische concert op te nemen, maar door de volle agenda’s, kwam het er maar niet van. Eindelijk is het gelukt en het resultaat mag er dan ook wezen. Het plan om een concert te schrijven, stam nog uit de tijd dat Schumann zelf een virtuozen carrière nastreefde en het leefde in zijn verlovingstijd opnieuw op. Opvallend is dan ook dat hij aan Clara schreef: “Ik kan geen concert voor virtuozen schrijven, ik moet iets anders bedenken.” Wat direct bij Hewitt opvalt is het gemak en de rust waarmee ze Schumann’s concert speelt. Dat kan alleen als iemand volledig boven de materie staat. De opening is in tegenstelling tot Argerich, die ik buitengewoon hoog heb zitten, bijna teer en lieflijk. De Finale is, ferm dansant en elastisch. We zouden het bijna vergeten, maar ook de andere twee stukken: de Introductie en Allegro appasionata, Op. 92 uit 1849 en de Introductie en Concert-Allegro Op. 134 uit 1853, zijn juwelen die niet vergeten mogen worden ofschoon ze in de schaduw staan van het concert. Vooral hier horen we bij momenten die nachtelijke kanten en de fatale schoonheid der romantiek. Ook hier overvalt Schumann ons weer bij momenten met een harmonisch diepte component dat ons bijna verwond. De kunst die sterft in schoonheid, zoals in de Manfred. Blijkbaar doorvoelt Hewitt dit en plaatst zich mijns inziens hiermee naast de opname van Argerich, op eenzame hoogte. Het begint afgezaagd te worden maar deze Hyperion opname is wederom een maat in zichzelf. Echt slechte opnames worden er tegenwoordig zelden meer gemaakt, maar dit is demonstratiekwaliteit. Dit is een cd die we allemaal in de verzameling willen hebben. Het prachtige hoesje “Vrouw bij zonsondergang” van Caspar David Friedrich maakt dit product helemaal af.

Emile Stoffels
Luister 685

SCHUBERT Klaviersonaten

Tuesday, December 21st, 2010

SCHUBERT
Klaviersonaten a-moll D 845 & a-dur D 959.
Thomas Günther
Cybele SACD 140402 stereo/multichannel hybrid DDD 73′

Uitvoering *****/Opname *****

Op het moment dat ik Schubert hoor, doemen direct de schilderijen op van Caspar David Friedrich. En wat is het altijd weer een aparte gewaarwording naar muziek te luisteren, die de overgang markeert tussen twee stijlperioden. Günther speelt op een Hammerflugel uit 1848 van het huis Streicheren en in het boekje staat een interessant verhaal door hem, over zijn kennismaking met authentieke musiceerpraktijken. De Hammerklavier blijft een boeiend instrument ondanks de vaak gehoorde beperkingen. De meer dan uitstekende opname laat de krachtige en ferme klank van het instrument horen zonder dat het op de oren gaat staan. Günther’s heldere doch romige aanpak op dit klavier, maakt het luisteren naar deze sonates tot een waar avontuur. Ook zijn tempi bevallen mij uitermate en de manier hoe hij naar de climaxen toewerkt. Ik heb het idee dat alles klopt op deze cd. Mooie vertolkingen die deze meesterwerken weer in een ander licht plaatsen. Hoogste aanbeveling!

Emile Stoffels
Luister 657