Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

BRUCKNER – Symphony no. 7

Saturday, November 1st, 2014

BRUCKNER
Symphony no. 7
Ivan Fischer Budapest Festival Orchestra
Channel Classics CCSSA 33714 Hybrid SACD DDD 56’43

Uitvoering / Opname **** / ****

Van alle symfonieën is de zevende de meest stralende. Dit werk heeft dan ook niet die wrijvingen en contrasten, als in Bruckners andere symfonieën. Wellicht juist hierdoor is er voor het eerst een duurzaam succes voor Bruckner en gaat ook over hem de zon der roem schijnen. Het is ook de laatste symfonie, waar het Adagio nog voor het Scherzo komt. Fischer laat er in zijn commentaar geen misverstand over bestaan, hoe hij denk over de toondichter waarin de symfonie als vorm haar hoogtepunt vind. “De puurste onder de componisten en meest in staat tot religieuze extase. Alles gezien met de klaarste visie, gebouwd tot majestueuze proporties en gevoeld met de diepste emoties.” Fischer is inmiddels uitgegroeid tot een maestro, door keihard te studeren en zich alleen bezig te houden met de noten. Het hymnische eerste deel klinkt vergelijkbaar vanzelfsprekend en elastisch als de laatste live registratie door Barenboim. Het Scherzo heeft weliswaar niet die overrompelende kracht en scherpte van von Karajan met de Weners, maar ook hier veel precisie en soepelheid. Alles overziend, niet het laatste woord qua zeggingskracht, maar niettemin een uitstekende registratie.

Emile Stoffels
Luister Magazine 700

Thursday, March 29th, 2012

STRAVINSKY
Rite of Spring Firebird Suite Scherzo Tango
Budapest Festival Orchestra Ivan Fischer

Channel Classics CCS SA 32112 DDD 63’10

Uitvoering/Registratie *****/*****

Ofschoon sommige auteurs Le Sacre weleens betitelen als een laatste uitloper der Romantiek, maakt het nog steeds een hyper moderne indruk. Dit werk steunt grotendeels op de ritmiek en is blijkbaar voor veel orkesten nog steeds een uitdaging. Ivan Fischer is inmiddels wel uitgegroeid tot een maestro, door keihard te studeren en zich alleen bezig te houden met de noten. Dat blijkt wel uit deze Sacre die in meerdere opzichten indrukwekkend is. Enigszins getemperd weliswaar – ik zou bijna willen zeggen in cultuur gebracht – maar daardoor wel een enorme controle. Vanaf het eerste moment is daar die spanning en genoot ik van de basklarinetloopjes. In de Augures printanières — Danses des adolescents zijn er veel details te bewonderen. Veelal is dit deel ritmisch lastig vooral verderop, maar Fischer doet dit vlekkeloos. Bij Rondes printanières zucht en kreunt het, zonder dat het te veel gaat slepen. Wel hadden de hoorns in de climax wel wat luider gemogen. Bij de Cortège du Sage heb ik zelden zulke knorrende fagotten gehoord. Ook was er geen hysterie in de Adoration de la terre, waardoor de aard van de rite wordt onderbelicht. De verleiding is ook wel volkomen begrijpelijk om juist daar vol gas te geven, maar Fischer doet dat dus niet. Ook verstaat hij de kunst van het kruit niet te snel te verschieten, zoals blijkt uit Le Sacrifice. Hij werkt duidelijk toe naar het slot, waar het helemaal los gaat zonder dat het een kermis wordt. Alles overziend een meer dan uitstekende Sacre dus. Complimenten evenzo aan de opname technici: Een mooie uitgebalanceerde en homogene opname die nergens hinderlijke nadrukjes vertoont. De registratie heeft een rood-bruine gloed, met toch overvloedige details. Wel lijkt het of de opname een voorkeur voor het hout heeft, maar ach… had Stravinsky dat zelf ook niet?

Emile Stoffels
Luister 681