Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

« Vorige berichten

SIBELIUS – Symphonies 2 & 7

Tuesday, May 17th, 2016

Sibelius Sondergard LinnSIBELIUS
Symphonies 2 & 7
BBC National Orchestra of Wales, Thomas Søndergård
Linn Records CKD 462 DDD 62’00

Uitvoering *** | Opname *****

Jean Sibelius heeft zich in zijn taal weliswaar behoorlijk laten leiden door de Russische toonkunst en de stijl van Johannes Brahms, maar hij heeft toch een zeer eigen en oorspronkelijke schrijftrant ontwikkeld. Ook heeft hij zich altijd afzijdig gehouden, van het moderne experiment. Evenzo behoort Sibelius tot die componisten die de vorm van de klassieke symfonie met een nieuwe, nationale inhoud wisten te vullen. Zijn taal heeft een zwaarmoedig karakter en een dichterlijke somberheid. Sibelius’ tweede symfonie is zijn meest populaire en daar zijn dan ook genoeg goede opnames van. Een vergelijk met die door Szell op Philips (gekoppeld met Beethovens vijfde, met een in bloedvorm verkerend CGO) en die door Colin Davis (ook op Philips), lag dan ook voor de hand. Opvallend is dat Davis’ versie de meest dramatische is, terwijl die onder Szell preciezer, ritmisch geprofileerder en droger is. Deze nieuwe opname onder Søndergård is meer ingetogen en wat meer legato gespeeld, vergeleken met die door Szell. Voor degenen die toe zijn aan een nieuwe opname, is deze mooie registratie te overwegen. Søndergård doet mooie dingen, maar ik zat zeker niet op het puntje van mijn stoel. De Linn opname is – zoals iedere keer – buitengewoon transparant en gedetailleerd.

Emile Stoffels
Luister Magazine

DOHNÁNYI Symphony No. 2

Wednesday, April 22nd, 2015

Dohnanyi JimenezDOHNÁNYI
Symphony No. 2 • Two Songs
Evan Thomas Jones, Baritone
Florida State University Symphony Orchestra, Alexander Jiménez
Naxos 8.573008 DDD 65:44

Uitvoering **** | Opname ****

Dohnányi’s krachtige tweede werd gecomponeerd aan het einde van WO II, maar de structuur en opzet wijst toch duidelijk naar de Romantiek, met een welhaast Bruckneriaanse lengte. Het is geschreven voor een enorm orkest. Dohnányi citeerde uit The Tragedy of Man over zijn symfonie: “Het doel is het einde van de glorieuze strijd. Het doel is de dood, leven is een gevecht.” Evenzo zei hij dat dit ook de laatste symfonie zou zijn en dan doelde hij op het einde van de symfonie, als genre. Dit is de definitief gereviseerde versie uit 1957 die door Dohnányi’s neef Antal Dorati ten doop werd gehouden. Het eerste deel deed mij enigszins denken aan de eerste symfonie van William Walton. Verder zijn er sterke invloeden van Richard Strauss en Brahms. De finale opent met Bachs koraal “Komm, süßer Tod”. Vijf variaties op dat thema leiden een fuga in, die dan weer uitmond in een groots coda. Deze symfonie is blijkbaar vaak uitgevoerd, maar niet vaak opgenomen. De twee liederen uit 1912 op Gomoll laten een voslagen andere Dohnányi horen. Jammer dat ze er bij Naxos voor gekozen hebben om de Duitse lied teksten op hun website te zetten, in plaats van in het boekje. In z’n geheel een begerenswaardige cd.

Emile Stoffels
Luister Magazine 702

BRAHMS • RÓZSA

Wednesday, March 4th, 2015

Brahms Rozsa Avie198BRAHMS • RÓZSA
Clarinet Sonatas
Jean Johnson • Steven Osborne
AVIE RECORDS AV2311 DDD 67:51

Uitvoering **** | Opname ***

De twee klarinetsonates opus 120 van Brahms blijven enorm populair bij klarinetliefhebbers, hoewel geen van beide stukken tot de moeilijkste in het klarinetrepertoire behoren. Deze twee zeer verschillende stukken, beide geïnspireerd door Brahms’ vriend klarinettist Richard Mühlfeld, verkennen het gehele karakter van de klarinet. De sonates gingen in première met Mühlfeld op de klarinet en Brahms aan de piano. Het waren de laatste stukken die hij voor de solo klarinet schreef en beschouwde ze als zijn meest geslaagde. De pianopartijen zijn niet louter begeleidingen en vormen van tijd tot tijd een ware competitie voor die van de klarinet. De sonates zijn vaak, hoe indirect ook, een inspiratie geweest voor latere componisten die solomuziek schreven voor dit instrument. Denkelijk ook voor de Hongaarse componist Miklós Rózsa, wiens klarinetsonate en -sonatine een zeer dankbare aanvulling en bovendien een mooi tegenwicht vormen voor die van de Duitse meester. Rózsa staat overigens ook bekend om zijn filmmuziek geschreven voor de kaskrakers als King of Kings, Ben Hur, El Cid en Quo Vadis. Het echtpaar Johnson/Osborne geven sympathieke uitvoeringen en de opname is bevredigend. Een hele cd gewijd aan de klarinet kan taai zijn, maar klarinet liefhebbers zullen hem niet willen missen.

Emile Stoffels
Luister Magazine 702

BRAHMS – Ein Deutsches Requiem

Thursday, February 5th, 2015

Brahms Requiem KreileBRAHMS
Ein Deutsches Requiem
Vocal Concert Dresden • Dresdner Philharmonie • Dresdner Kreuzchor • Roderich Kreile
Berlin Classics 0300569BC DDD 68:45

Uitvoering *** | Opname **

Alweer een opname van Brahms’ Ein Deutsches Requiem. In het Luister nummer 695 bespraken we al die door Marin Alsop op Naxos. Mijn kritiek toen was dat het ietwat aan de logge kant klonk, mede door de wat obscure opname. Toch was er de nodige inzichtelijkheid en had Alsop zeker zo haar momenten. Bij deze nieuwe opname onder Roderich Kreile op Berlin Classics klinkt alles nog logger. Ik mis in deze modderige opname – wellicht daardoor – ook de drive in het “Denn wir haben hier keine bleibende Statt”. En het “Denn es wird die Posaune schallen…” wordt mijns inziens toch weer te traag gespeeld. Vergelijk met Giuseppe Sinopoli is hier dan ook interessant. Deze nieuwe uitgave, ondanks de rijke traditie die dit ensemble heeft met dit werk, is het wat mij betreft dan ook niet. Als het een recente opname moet zijn is Alsop op Naxos een betere keuze, hoewel niet ideaal. Voor wie echter de ultieme inzichtelijkheid wenst, komt bij Gardiner op Philips uit en anders de wat oudere opname van Sinopoli op DG. Degenen die een van beide opnames heeft, hoeft zich geen zorgen te maken dat hij of zij wat mist.

Emile Stoffels

Luister Magazine 702

CDs for sale page

Saturday, November 22nd, 2014

Dear visitors, I just added a new page “CDs for sale”, on which CDs can be purchased, from my personal collection. These are often rear and out of print (OOP) items. However, common items can be found too. I will refresh this page frequently with new items, so make sure you check this page regularly. In due course I will add a page with vinyl for sale  too, which will include both classical music and pop/rock. Please take a look and contact me for any questions you may have.

BRAHMS – Ein Deutsches Requiem

Sunday, January 19th, 2014

BRAHMS
Ein Deutsches Requiem
Anna Lucia Richter • Stephan Genz • MDR Leipzig Radio Choir AMD Symphony Orchestra • Marin Alsop
Naxos 8.57 2996 DDD 64’13

Uitvoering/opname ***/***

Binnen de talloze requiems die in de loop der tijd zijn geschreven, neemt die van Johannes Brahms wel een bijzondere plaats in. Hij heeft niet de gebruikelijke liturgische teksten gebruikt, maar zelf een keuze gemaakt uit de bijbelteksten die betrekking hebben op de dood en het hiernamaals. Vergeleken met bijvoorbeeld Sinopoli op DG, houdt Marin Alsop er goed de vaart in. Ik kan me geen snellere uitvoering herinneren: deel 1 zit nog onder de 9 minuten, waar Sinopoli er ruim 12 voor nodig heeft. Toch klinkt het niet gejaagd. Voor wat betreft de solisten: Genz gebruikt naar mijn smaak iets teveel vibrato en heeft wat maniertjes lijk het wel. Maar daar staat de glanspartij in het “Ihr habt nun Traurigkeit” van Richter tegenover. Ofschoon de opname zo nu en dan zelfs de individuele stemmen binnen het orkest laat horen, had ik graag toch wat meer doorzichtigheid gehoord. Bij het een na laatste deel, als “Denn es wird die Posaune schallen…” begint, klinkt het bij Alsop te log. Overigens, opvallend genoeg neemt ze het tempo daar juist wat terug. Sinopoli blijft veruit mijn favoriet, maar Alsop geeft op een authentiek canvas zo hier en daar toch ook de nodige inzichtelijkheid.

Emile Stoffels
Luister Magazine 695

BRAHMS – Violinconcerto

Monday, January 13th, 2014

BRAHMS • BARTOK
Violinconcerto • Rapsodies • Hungarian Dances
Gewandhausorchester, Riccardo Chailly • Leonidas Kavakos • Peter Nagy
DECCA 4785342 DDD 74’15

Uitvoering/opname ***/***

Bij het schrijven van het vioolconcert sprak Brahms vaak met Joseph Joachim over de technische eisen. We kunnen het ons wellicht moeilijk voorstellen nu, maar toch werd het werk over het algemeen een “Konzert gegen die Violine” genoemd. Het mag als bekend worden verondersteld, dat Chailly een geweldenaar is vooral mbt. tempo keuze en Kavakos’ uitvoering van Brahms’ vioolconcert heb ik dan ook als zeer precies ervaren. In echte vervoering raakte ik evenwel nimmer. Vooral het heilige vuur miste ik. Dat kan te maken hebben met Kavakos’ relatief dunne klank, die waarschijnlijk niet iedereen zal bekoren. Ook de opname in zijn geheel van vooral het eerste deel, heeft een bepaalde grauwheid en futloosheid. Bovendien is het stereobeeld vrij smal. Bepaald niet des Decca’s. Vreemd genoeg lijkt het alsof die grauwe nevel in het derde deel, deels opklaart. Hoe dan ook: voor mij blijft Krebbers met Haitink op Philips onovertroffen. Geheel anders is het met de Bartok Rapsodieën en de Hongaarse dansen van Brahms in de transcriptie van Joachim. Daar is wel degelijk de nodige opwinding en levensvreugde te horen. De drie sterren zijn dan ook een gemiddelde. Al met al een mooi programma, maar van een middelmatig belang.

Emile Stoffels
Luister Magazine 695

DVORÁK • JANÁCEK – Symphony No. 6 • Idyll

Sunday, August 18th, 2013

DVORÁK • JANÁCEK
Symphony No. 6 • Idyll
Seattle Symphony • Gerard Schwarz
Naxos 8.572698 DDD 77’19

Uitvoering/opname ***/****

Dvoraks zesde aan Hans Richter opgedragen symfonie, toont in veel opzichten de invloed die Brahms met zijn tweede symfonie op hem heeft gehad. Zowel de thematiek als de formele bouw van het eerste deel, zijn doordrongen van Brahms. Het was dan ook Dvoraks bedoeling om Brahms te eren vooral in harmonisch opzicht, maar ik moet wel zeggen dat naar mijn smaak het Brahms gehalte iets te nadrukkelijk aanwezig is. Het traditionele scherzo werd vervangen door een furiant, een typisch Tsjechische dans waarin een volksmelodie was opgenomen. De zesde door Kubelik heb ik altijd bewonderd, juist omdat hij de Brahms invloeden behoorlijk afvlakt. Gerard Schwarz doet dat niet, maar dat wil uiteraard niet zeggen dat de waarheid bij Kubelik ligt. Schwarz lezing is akkoord en de Seattle Symphony reageert soepel op zijn wensen. Echter degenen die István Kertész hebben of Kubelik, hoeven zich niet ongerust te maken. Ongetwijfeld de meest vernieuwende en originele van de Tsjechische toondichters, is wel Janácek. Door sommige auteurs, de muzikale Franz Kafka genoemd. De Idyll uit 1898 voor strijkers wemelt van de geniale invallen; typisch gesublimeerde folklore uit Moravië. De Naxos opname is prima en buitengewoon concurrerend voor de prijs, maar ook in absolute zin.

Emile Stoffels
Luister Magazine 691

Dudok kwartet

Sunday, July 14th, 2013

BRAHMS BUSCH
Dudok kwartet – Eva van Grinsven
DDD 54’23

Uitvoering/opname ****/****

“Het Dudok Kwartet is gegrepen door muziek en wil het verhaal vertellen in de muziek, met zoveel mogelijk mensen.” Dat is de blijkbaar de doelstelling van deze jonge mensen, die elkaar leerden kennen bij het Ricciotto ensemble. Het kwartet is vernoemd naar de architect Willem Dudok, omdat bij hem de verhoudingen centraal stonden. Dat probeert het Dudok Kwartet tijdens concerten ook te doen: ieder stuk in het juiste perspectief plaatsen. Hoewel de strijkkwartetten op. 51 Brahms’ eerstelingen zijn, dragen ze toch een hoge mate van maturiteit in zich. Heel wat pogingen belandden in de open haard, voorafgaand aan deze gepubliceerde kwartetten. Adolf Busch (1891 – 1952) is als violist weliswaar bekend, maar niet als componist. Zijn saxofoonkwintet uit 1928 is opvallend, omdat men op dat moment de klassieke sax een beetje uit het oog had verloren. In 1973 vond pas de première plaats. Het Dudok Kwartet blaast hier – letterlijk en figuurlijk – weer opnieuw leven in. En hoe! Met ongebreidelde passie wordt op deze debuut cd gemusiceerd. Mbt. het strijkkwartet van Brahms, is uiteraard veel concurrentie te duchten, maar Busch’ saxofoonkwintet is een schot in de roos. Boeiend programma, uitstekende opname en een leuke vormgeving.

Emile Stoffels
Luister Magazine 690

Brahms – Concerto pour piano No 2

Sunday, May 1st, 2011

BRAHMS
Concerto pour piano No 2; Variations sur un theme de Paganini Trois Danses hongroises
Boris Berezovsky, piano
Orchestre Philharmonique de L’Oural, Dmitri Liss
Mirare MIR 132 DDD 61’

Uitvoering/Registratie *****/****

Het overwegend gemoedelijke karakter van Brahms’ tweede pianoconcert, houdt verband met een lentereis naar Italië. Maar dat is slechts de bovenkant. H. Muller zegt in zijn biografie: ‘Dit opus is een rit in een romantisch land, gedompeld in een Rembrandtiek licht en doorgloeid van een zuivere levensvreugde, gewonnen uit droefheid en leed.’ Brahms bereikt met dit tweede concert een integratie van de piano in het orkest, maar tegelijkertijd kan het solo-instrument contrasteren. Dit blijkt uit de manier waarop de pianopartij is behandeld: solistisch, dan weer begeleidend. Men kan het een concertante symfonie noemen en de vierdeligheid wijst al op een symfonische vorm. De Moskoviet Boris Berezovsky werd na zijn debuut optreden in London beschreven als een uitzonderlijke belofte met een duizelingwekkende virtuositeit en formidabele kracht. Twee jaar hierna won hij de Gold Medal, tijdens het internationale Tchaikovsky Concours in Moskou. Die virtuositeit en kracht horen we hier zeker terug en vooral het evenwicht hiertussen. Ronduit fascinerend was het te horen hoe hij boven de partij staat en ons een rit gunt door het romantische land. De live opname is aangenaam, maar wat aan de bruine kant. De balans tussen het orkest en de solist is goed.

Emile Stoffels
Luister 674

« Previous Entries