Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

ENESCU • PROKOFIEV • SHOSTAKOVICH – SONATAS

Sunday, July 24th, 2016

Enescu Prkfv Shost Avie283ENESCU • PROKOFIEV • SHOSTAKOVICH
Sonatas
Laura Buruiana, cello Alexandra Silocea, piano
AVIE AV 2302 DDD 56’11

Uitvoering **** | Opname ****

AVIE records komt hier met een interessant programma en ik ben vooral blij met de korte, ongenummerde en verloren sonate in F van Enescu. Hij schreef het in zijn jonge jaren, tijdens zijn studie in Parijs. Enescu’s oeuvre is relatief klein, maar er schijnen nog veel onvoltooide manuscripten in het Enescu Museum in Boekarest te liggen. We wachten dus gespannen af, wat er nog meer voor moois vrijkomt. Buruiana en Silocea vormen een prima koppel, dat goed naar elkaar luistert en beiden musiceren dan ook aanstekelijk. Het duo blaast deze F sonate dan ook nieuw leven in. Bovendien is hun spel verfijnd met veel oog voor detail. Dat valt vooral op in de sonate van Prokofiev waar een vergelijk met Grebanier en Guggenheim op Naxos voor de hand lag. Niet dat de laatsten worden weggespeeld. Geenszins, maar Buruiana en Silocea hebben bepaald de opname mee. Iedere nuance en schakering is hier mooi gevangen in deze registratie. Ook het sluitstuk van deze cd, is een belevenis met deze twee dames. Shostakovich’ sonate vraagt om verschillende gemoedstoestanden en dit Roemeense koppel brengt dat uitstekend voor het voetlicht. Ferm, energiek en sardonisch als de muziek erom vraagt, maar ook lieflijk. Boeiende muziek, uitstekende uitvoering en mooie opname.

Emile Stoffels
Luister Magazine

ENESCU – Complete Works for Violin and Piano – Vol. 1

Saturday, January 25th, 2014

ENESCU
Complete Works for Violin and Piano – Vol. 1
Axel Strauss, Violin • Ilya Poletaev, Piano
Naxos 8.57 29961 DDD 67’21

Uitvoering/opname ****/****

George Enescu – door Pablo Casals het grootste muzikale fenomeen sinds Mozart genoemd – was niet alleen een voortreffelijk violist, maar ook een uitstekend pianist en dirigent. In zijn muziek horen we de Duitse complexiteit enerzijds en de verfijnde Franse harmonie en kleur. Enescu’s oeuvre is relatief klein: 33 opus nummers, maar er schijnen nog veel onvoltooide manuscripten in het Enescu Museum in Boekarest te liggen. Het is vooral Enescu’s 2de aan Jacques Thibaud opgedragen vioolsonate op. 6 uit 1899 die mij zo trof. Hij studeerde zelfs nog aan het Parijs’ conservatorium, toen hij deze sonate schreef. De invloed van Faure is wel te horen, van wie Enescu compositieles kreeg. Maar vooral ook die van Cesar Franck. Wat mij zo positief opviel is dat Axel Strauss en Ilya Poletaev een goed oog hebben voor de pauzes die Enescu hier en daar subtiel heeft ingebouwd en de algehele structuur van dit werk. De derde sonate heeft een volslagen andere hoedanigheid: hier overheerst de Roemeense folklore. Opmerkelijk is dat Enescu de volksmuziek duidelijk anders bewerkt dan bijvoorbeeld Bartok. Ook hier valt de overtuiging en speelvreugde van Strauss en Poletaev op. De opname is levendig en aangenaam door de uitstekende klankbalans. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine 695