Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

NIELSEN – The Symphonies & Concertos

Tuesday, September 13th, 2016

nielsen-dacapoNIELSEN
The Symphonies & Concertos
New York Philharmonic, Alan Gilbert
DACAPO 4 HYBRID SACD 6200003 DDD 72:23/69:20/71:25/77:16

Waardering: 7

In het vorige nummer bespraken we nog de set onder Storgårds met het BBC Philharmonic op Chandos. Nu weer een cyclus onder Alan Gilbert met het New York Philharmonic op Dacapo. Alleen nu een set van 4 schijven, waarvan een met de drie concerten: die voor fluit, voor klarinet en voor viool. Van de drie concerten, vind ik persoonlijk het klarinet concert het meest frivool en boeiend. Niet in de laatste plaats, door de grappig geschreven partituur voor de snare drum. Voor wat betreft de symfonieën is het plussen en minnen, vergeleken met de set door Storgårds. Beiden doen goede dingen. Gilbert is me net iets teveel legato. Dat stoort me het meest in het zielsklievende thema uit het derde deel van de 4de symfonie. Blomstedt grijpt me daar iedere keer weer bij de keel: de totale vervoering op het soms ondraaglijke af. Maar de finale klinkt bij Gilbert weer grootser dan bij Storgårds. Gilbert excelleert ook in de eerste symfonie, waar hij een grandeur bereikt die dicht bij Blomstedt komt. Kort en goed: zeker geen slechte set, maar alles overziend missen ook deze opnames de overweldigende directheid en vanzelfsprekendheid van Blomstedt op Decca.

Emile Stoffels
Luster Magazine

NIELSEN Complete Symphonies – John Storgårds

Saturday, August 20th, 2016

NielsenNIELSEN
Complete Symphonies
BBC Philharmonic, John Storgårds
Chandos CHAN 10859(3) DDD 66:44/73:20/71:34

Waardering: 7

Na de succesvolle opname van de Sibelius symfonieën, komt Chandos nu met de integrale opname van de Nielsen symfonieën onder John Storgårds. Het lag voor de hand deze set met die onder Blomstedt te vergelijken. De Decca opnames met het San Fransisco Symphony, vormen voor mij sinds de release de ruggengraat voor de symfonieën van Nielsen. Bij Storgårds’ eerste beluistering, was de ervaring positief. Vooral bij de eerste symfonie heeft Storgårds een aanstekelijke puls en is erg precies in de frasering. Mede hierdoor ontstaat er een lichtvoetigheid die zeer aanspreekt. Het BBC Philharmonic reageert uitermate alert. Echter, in de 4de mis ik toch de overdonderende directheid van Blomstedt. Vooral in het laatste deel missen de pauken het gewicht. Ik ben dan ook van mening dat de opname bij deze set een grote rol heeft gespeeld. Het orkest staat erg (te?) diep in het stereobeeld, zoals we van Chandos gewend zijn. Toch is er veel detail te horen. Maar het koper, het slagwerk en de lage strijkers, missen de nodige substantie. Zeker in vergelijk met de genoemde Decca’s. Hierdoor lijkt het, of dat continue de handrem wordt aangetrokken. Jammer: hier had meer in gezeten.

Emile Stoffels
Luister Magazine

BRUCKNER Symphony No. 5 – Nikolaus Harnoncourt

Wednesday, September 16th, 2015

Bruckner 5BRUCKNER
Symphony No. 5
Royal Concertgebouw Orchestra – Nikolaus Harnoncourt
RCO LIVE RCO14106 Blu-ray disc DDD 67’43

Uitvoering * | Opname ****

De uitvoeringen en opnames onder Harnoncourt en zeker die met het CGO, heb ik doorgaans als boeiend ervaren. Er zit altijd wel iets tegendraads in zijn uitvoeringen en deze vormt daar geen uitzondering op. Echter, toen ik op de achterkant van het hoesje keek en de tijdsaanduiding zag van het Adagio (Sehr Langsam!), dacht ik aanvankelijk dat het een drukfout was. Maar nee, het was inderdaad 12:30 min. Harnoncourts vorige opname met de Weners op RCA was al amper 15 minuten, met zijn verantwoording en verwijzing (op de bonus cd) naar Knappertsbusch, die het Adagio ook zo snel deed. Vergeleken met andere recente opnames zoals die onder Blomstedt (17:20 min), is 12 minuten op z’n zachtst gezegd opvallend. De tempi van de andere delen, komen wel weer overeen met andere dirigenten; ofschoon Harnoncourt daar ook een soort gejaagdheid laat horen. Behalve in het Scherzo. Het moet van mijn hart dat ik bij het Adagio waarschijnlijk al na 3 minuten de zaal zou zijn uitgelopen. Uiteraard overwint Bruckners kunst alles en Harnoncourt zou het ongetwijfeld heel serieus bedoelen, maar dit heeft mijns inziens niets met Bruckner te maken. Järvi heeft overigens het record met 11:15 minuten. Op naar de 10 minuten…

Emile Stoffels
Luister Magazine 704

NIELSEN – Symphonies Nos 4 & 5

Tuesday, July 22nd, 2014

NIELSEN
Symphonies Nos 4 & 5
Sakari Oramo, Royal Stockholm Philharmonic Orchestra
BIS BIS-SACD-2028 DDD 69’46

Uitvoering **** | Opname *****

Van deze symfonieën zijn in de loop der tijd al diverse meer dan uitstekende opnames verschenen, waarvan die onder Blomstedt op Decca waarschijnlijk de beste is. Dat blijft wat mij betreft ook zo. Ook na beluistering van deze registratie, maar ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben door wat ik op deze fenomenale SACD hoor. De opening van de “Onuitblusbare” komt als een komeet binnen. Het tweede deel heeft wat mij betreft het ideale tempo en in het derde deel bouwt Sakari Oramo heel doordacht de climax op, zowel dynamisch als qua tempo. De hoornpartij wordt er mooi uitgelicht in dit zielsdoorklievende deel, maar opvallend is ook Oramo’s oog voor de melodielijnen in het hout. Verder heeft hij niet de neiging het ‘kruit te snel te verschieten’ zoals ik eens eerder bij Colin Davis op LSO hoorde. Het laatste deel is dan ook zeer ingenieus opgebouwd en het slot is een ware ontlading. Oramo en het Royal Stockholm Philharmonic Orchestra, lijken een perfecte combinatie en hebben me overtuigd. De opname op deze SACD is in de meest letterlijke zin ongehoord. Zelden heb ik een dergelijk diep, breed en natuurlijk podium gehoord. De klank van de strijkers, smelt op de tong.

Emile Stoffels
Luister Magazine 699

BRUCKNER – Symphony No. 4 in E-flat “Romantic”

Tuesday, June 10th, 2014

BRUCKNER
Symphony No. 4 in E-flat “Romantic”
Orchestre de la Suisse Romande, Marek Janowski
Pentatone PTC 5186 450 DDD 63’27

Opname / Uitvoering **** / ****

Of dat er inmiddels nog niet genoeg uitvoeringen van de populairste symfonie van Anton Bruckner zijn. Nog niet heel lang geleden bespraken we nog de uitvoering door Blomstedt op Querstand en Haitink op LSO (beide ook op SACD). Met deze opname van de vierde, besluit Janowski zijn Bruckner cyclus. Over het geheel genomen een nogal wisselende reeks die m.i. bepaald niet de ruggengraat voor de Bruckner symfonieën zou moeten vormen. Toch is deze opname een van de beste uit de cyclus. Janowski’s tempi liggen beduidend hoger dan die van Haitink, maar hij bereikt toch bevredigende resultaten en zorgt voor het nodige inzicht. De grandeur die we bij Blomstedt en Haitink horen, ontbreek evenwel. Dat uit zich bij Janowski vooral in het laatste deel, die net als Blomstedt en Haitink de finale uit 1880 gebruikt. De opname is echter fraai en laat de nodige separatie tussen de verschillende instrumentengroepen horen. Al met al een lonende opname, maar als we een recente uitvoering zoeken van de ‘Romantische”, dan moeten we bij Maestro Haitink op LSO zijn.

Emile Stoffels
Luister Magazine 698

BRUCKNER SIBELIUS NIELSEN – Gustavo Dudamel

Sunday, January 1st, 2012

BRUCKNER SIBELIUS NIELSEN
Gothenburg Symphony Orchestra Gustavo Dudamel
DG 00289 477 9449 DDD 179:24

Uitvoering/Registratie ***/***

Drie uur met grootse symfonieën, verdeeld over drie cd’s en live opgenomen. Natuurlijk was ik erg benieuwd naar deze set, na Dudamels formidabele Le Sacre met het Simón Bolívar Youth Orchestra of Venezuela op hetzelfde label. Nu dus met de Gothenburgers, waar hij sinds 2007 chef-dirigent van is. Dit is echter andere muziek die een volslagen andere benadering vereist. En vooral Anton Bruckner staat ver af van Stravinsky. Op het moment van schrijven realiseer ik me overigens dat morgen (11 oktober) de sterfdag is van Anton Bruckner; nu dus 115 jaar geleden. Ofschoon Dudamel de negende mooi laat vloeien, waren er niettemin een aantal momenten die wat gekunsteld of op zijn minst eigenaardig overkwamen en zodoende storend werkte voor mij. Voor het adagio neemt hij ruim de tijd: bijna een half uur. En dat is net zo lang als bij Giulini. De symfonieën van Carl Nielsen kunnen die eigenaardigheden tot op zekere hoogte iets beter hebben. Helaas was hier de opname niet altijd even doorzichtig en klonken met name de bassen erg groezelig. Ook kwamen de climaxen niet helemaal uit de verf. Alles overziend: degenen die voor Bruckners negende Giulini op DG hebben, voor de Nielsen symfonieën Blomstedt op Decca en Sibelius tweede door Davis en/of Szell (beiden op Philips) behoeven zich geen zorgen te maken…

Emile Stoffels
Luister 679

Nielsen Symphonies Nos 4 & 5

Sunday, May 8th, 2011

NIELSEN
Symphonies Nos 4 & 5
Sir Colin Davis London Symphony Orchestra
LSO Live SACD LSO 0694 DDD 67’

Uitvoering/Registratie ****/****

Wat is de vierde van Nielsen toch een mooie weerspiegeling van het leven en hoe het onder moeilijke omstandigheden toch blijft baanbreken. Nielsen bleef – ondanks wat mensen in een conflict elkaar aan kunnen doen – in het leven zelf geloven als iets onuitblusbaars. Ik moet zeggen dat ik in het begin wel wat moeite had met het snelle tempo. Een pittige uitdaging toch ook voor het LSO, maar het blijft onder controle. De pauken ervoer ik soms in het eerste deel als (te) luid, waardoor men het gevoel heeft dat het kruit te snel verschoten wordt. Ook het derde deel, wordt snel gedaan. Toch komt het allemaal volledig uit de verf. Ook het ziels klievende gedeelte nadat het koraalachtige motief heeft ingezet, wordt juist getroffen door Davis. Interessant is het in deze, om de kampioen er naast te leggen: de o zo evenwichtige Blomstedt op Decca. Die van Davis zal wellicht geen allemansvriendje worden, maar het heeft me naast die van Blomstedt wel laten inzien dat die van von Karajan te eigengereid is. De hoge midden frequenties in deze opname zijn ietsje overbelicht en ik had wat meer spreiding in het stereobeeld gewenst. Toch een zeer nuttige uitgave.

Emile Stoffels
Luister 674

BRUCKNER Sinfonie Nr. 5 B-Dur

Wednesday, January 26th, 2011

BRUCKNER
Sinfonie Nr. 5 B-Dur
Gewandhausorchester Leipzig Herbert Blomstedt
Querstand SACD VKJK 0931

Uitvoering/Registratie *****/****

De mooiste omschrijving van Anton Bruckner die ik ken, komt denk ik van Norbert Loeser: Half heilige, half imperator. Het is vooral deze symfonie – die tot de absolute hoogtepunten uit de symfonische literatuur gerekend moet worden – waarin de beide kanten zich zo manifesteren. De verwachtingen waren hoog, aangezien ik geloof dat Blomstedt inmiddels bij de grote Bruckner interpreten hoort. Ik werd niet teleurgesteld: ronduit luisterrijk hoe Blomstedt de tijd neemt in het eerste deel. Ook het Adagio komt tot volle ontplooiing. Het slot – waarin de schitterende koraal met zowel het hoofdthema van het eerste als het vierde deel samenklinkt – is wel eens omschreven als de climax van de pelgrims tocht naar het nieuwe Jeruzalem. Blomstedt laat dat inderdaad jubelen. Deze opname kan zich met gemak meten met de legendarische uitvoering onder von Karajan, maar ook met die onder Chailly op Decca. Over de live opname ligt helaas wel een soort van eiglans, waardoor het laatste beetje transparantie en doorluisterbaarheid ontbreekt.

Emile Stoffels
Luister 672

STRAUSS Alpine Symphony; Macbeth

Tuesday, December 21st, 2010

STRAUSS
Alpine Symphony Macbeth
Pittsburgh Symphony Orchestra
Marek Janowski
Pentatone PTC 5186 339 DDD 69’

Uitvoering / Opname *** / *****

De Alpensymfonie uit 1915 is strikt genomen geen symfonie, maar een symfonisch gedicht. Een vondst van Liszt, aangevend dat de symfonische muziek afhankelijk was geworden van het woord, nadat Wagner al verkondigd had dat de rol van de symfonie was uitgespeeld. Het ging de meester uit Beieren hier niet om de diepgang, maar om de uiterlijke weergave en gebruikte alle middelen die hij nodig had voor deze muzikale schildering. Buiten het reusachtige orkest wordt er ook een windmachine gebruikt. Janowski treft het niet. Ook hier is de concurrentie zeer zwaar: Haitink op Philips, Blomstedt op Decca en von Karajan op DG. Vergeleken met de laatste is de Storm slechts een stevige bries en ook de Zonsondergang wordt hier niet zo breed aangrijpend uitgesponnen. Echter het is weer de opname die deze CD aantrekkelijk maakt, vooral wanneer er op SACD niveau wordt afgespeeld. Ook de toevoeging van Macbeth maakt deze CD extra begerenswaardig.

Emile Stoffels
Luister 663