Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

« Vorige berichten

BEETHOVEN – Piano Concertos Nos. 3 & 5

Tuesday, December 1st, 2015

Beethoven Eschenbach Pen249BEETHOVEN
Piano Concertos Nos. 3 & 5
Seiji Ozawa, Christoph Eschenbach, Hans Werner Henze, Boston Symphony Orchestra, London Symphony Orchestra
Pentatone PTC 5186201 SACD Hybrid DDD 78’28

Uitvoering **** | Opname *****

Het zal velen verbazen maar DG heeft in de jaren 70 aardig wat quadrafonische opnames gemaakt. Meer dan 250 multichannel banden staan klaar voor een wedergeboorte op SACD. Uit gesprekken met Jean-Marie Geijsen van Polyhemnia blijkt, dat de tapes nog in uitstekende staat verkeren na al die jaren en hoeft hij bijna niets te corrigeren. In die tijd werd quadrafonie een fiasco, nu geniet een toenemend aantal liefhebbers van multichannel. Het is een ronduit schokkende ervaring, wanneer men van stereo overschakelt naar multichannel. Dat uit zich vooral in de ruimtelijke suggestie. Men ontwaard inderdaad de ambiance van de zaal en ervaart meer live sensatie. Pentatone is bezig met een reeks quad opnames uit te brengen en het is opvallend hoe verrassend fris deze uitgaves klinken: alsof ze gisteren zijn gemaakt. Op deze schijf geeft Christoph Eschenbach zeer overtuigende vertolkingen van beide concerten en Ozawa met de Boston Symphony Orchestra leveren in de Emperor voortreffelijk support. Voor het derde concert zijn er veel betere uitvoeringen te noemen, voor wat betreft de directie. De registratie heeft een precisie en ruimtelijke afbeelding die we niet vaak tegenkomen, ook niet bij moderne opnames. Hopelijk worden er snel nog veel meer parels uit de jaren 70 uitgebracht op SACD. Dit smaakt naar meer.

Emile Stoffels

SCHUMANN – The 3 String Quartets op. 41

Sunday, August 2nd, 2015

SCHUMANN The 3 String Quartets op. 41 Quatuor Hermès La Dolce Volta LDV 17 DDD 74’46

Uitvoering **** | Opname ****

Nadat Schumann een studie had gemaakt van de fuga, Beethoven en andere klassieken, stond niets hem meer in de weg om de vruchten van deze studie te plukken en ook het strijkkwartet te beproeven. Binnen 5 weken ontstonden de drie aan Mendelssohn opgedragen kwartetten. Zoals de subtitel van de cd al suggereert (Daring a youthful approach to the maturity and madness of Schumann’s Quartets op. 41), liep echter langs zijn drie in opus 41 gebundelde kwartetten, een lijn die uiteindelijk naar een inzinking zou leiden. Het was het product van een periode van manische activiteit. Hoewel de kwartetten een duidelijke klassieke gebondenheid hebben, bevatten ze toch voor Schumann typische invallen naar vorm en inhoud. In nr. 1 is de sterke verwantschap met de sfeer uit Mendelssohns Midzomernachtdroom treffend. Ook wordt de oude tegenstelling tussen jeugdig optimisme en melancholie uitgewerkt door de twee toonsoorten A-mineur en F-majeur. Bijzonder is evenzo het scherzo uit het derde kwartet. Het Hermès Kwartet geeft een inzichtelijke en vooral bewogen voordracht van deze kwartetten. Het was de bedoeling van dit viertal, een emotionele respons op te roepen bij de luisteraar. Dat doel is bereikt. Prachtige opname ook.

Emile Stoffels
Luister Magazine 704

Les Vents Français – Winds & Piano

Monday, July 13th, 2015

Les Vents Francais Warner ClassicsLes Vents Français – Winds & Piano
Warner Classics 2564623185 3 discs
DDD 73’02 / 51’26 / 54’59

Uitvoering **** | Opname ***

Een internationaal en vooral boeiend programma voor blaas ensemble over drie cd’s, met werken van de klassieken tot en met de vroeg modernen. De eerste schijf opent met Poulencs sextet uit 1932. Ik moet zeggen dat de immer frivole Poulenc hier verrassend dieper peilt, dan dat we gewend zijn. Duidelijk ontwaren we vleugjes Stravinskiaans Neo classicisme. Een krachtig, onderhoudend en vooral verrassend stuk muziek. Hierna volgt het werkelijk schitterende sextet uit 1852 van Louise Farrenc. Zij volgde weliswaar het kwintetmodel van Mozart en Beethoven – wiens werken op de tweede cd staan – maar voegde nog een fluit toe. Het Divertissement voor blaas kwintet en piano uit 1905 van Roussel is – in tegenstelling tot zijn andere vroege werken – minder impressionistisch en gaat al meer richting zijn eigen taal die hij zou vinden: ruw, ruig en spannend. Verder doet het deugd eindelijk ook eens een werk te zien opgenomen van Ander Caplet, die vooral bekend is om zijn meesterlijke Conte Fantastique. Ook blij ben ik met Thuille’s Sextet uit 1888. De derde cd eindigt met het kwintet van Rimsky Korsakov. Een geslaagde 3 cd set dus. Het ensemble speelt met een enorme precisie en vreugde. De opname is goed, maar mist warmte door een overbelicht middengebied.

Emile Stoffels
Luister Magazine 704

CDs for sale page

Saturday, November 22nd, 2014

Dear visitors, I just added a new page “CDs for sale”, on which CDs can be purchased, from my personal collection. These are often rear and out of print (OOP) items. However, common items can be found too. I will refresh this page frequently with new items, so make sure you check this page regularly. In due course I will add a page with vinyl for sale  too, which will include both classical music and pop/rock. Please take a look and contact me for any questions you may have.

BEETHOVEN & SCHUMANN – Yundi

Monday, July 14th, 2014

BEETHOVEN • SCHUMANN
Piano Concerto No.5 in E flat major Op.73 -“Emperor” • Fantasie in C, Op.17
Berliner Philharmoniker • Daniel Harding • Yundi
DG Classics 481 0710 DDD 67’01

Uitvoering *** | Opname ***

Inmiddels is Yundi’s naam als virtuoos wel gevestigd en bouwt hij nu langzamerhand zijn repertoire uit binnen de Romantiek. Zijn vorige Chopin en Liszt opnames werden bejubeld en ook in deze opname onderscheid de chinees zich, door een vurig en precies spel. In het Beethoven concert krijgt hij niet altijd de rest mee in zijn brandende pleidooi. Harding en de Berliners blijven hierin helaas wat achter en dus ontbreekt de balans een beetje. In het langzame deel is dat minder duidelijk en laat Yundi een opvallend zachte en milde toon horen. In Schumanns fantasie gaat hij uiteraard helemaal zijn eigen gang en het resultaat mag er zeker wezen. Toch lijkt het haast of dat Yundi een beetje de wedijver tussen solist en orkest mist, want hier is hij duidelijk minder nadrukkelijk en assertief. In z’n geheel genomen is deze opname dus niet het laatste woord voor deze topwerken. Bovendien is er erg veel concurrentie binnen deze genres. Vooral Schumann wordt veel opgenomen de laatste tijd en ook zijn er zeer veel goede opnames van het Keizers concert. De opname is schoon maar tevens wat inspiratieloos.

Emile Stoffels
Luister Magazine 699

BEETHOVEN Rondos & Klavierstücke

Sunday, July 6th, 2014

BEETHOVEN
Rondos & Klavierstücke
Ronald Brautigam, fortepiano BIS-1892 SACD DDD 68’28

Uitvoering ***** | Opname ****

Ronald Brautigam is inmiddels een van de belangrijkste exponenten van de fortepiano praktijk en zijn discografie is ondertussen de 50 opnames gepasseerd. Deze Beethoven serie op fortepiano, is nu 10 jaar geleden gestart en dit is alweer de 13de opname. De CD opent met Beethovens zeer vroege niet genummerde werken voor klavier, toen hij nog slecht 13 jaar was en in Bonn woonde. Ofschoon in de traditionele vorm, treft men hier al des Meesters rusteloosheid en drang aan om de toehoorder te verrassen. Het laatste werk hier – het Andante maestoso in C majeur – wordt vaak Beethovens “Letzter musikalischer Gedanke” genoemd. Het wordt gedateerd op november 1826, vier maanden voor zijn dood en slechts enkele weken voor zijn ziekte, die hem van verder componeren afhield. Het is gebaseerd op een schets voor een piano kwintet dat hij beloofd had te schrijven voor zijn uitgever Anton Diabelli. Over Brautigams uitvoering hoeven we niet veel woorden vuil te maken. Zoals altijd: vanzelfsprekend en evenwichtig. De SACD klinkt fraai, ofschoon ik de piano wat aan de dunne kant vind. Iets meer ‘onderkant” was volmaakt geweest. Dat doet echter niets af aan het belang van deze opname.

Emile Stoffels
Luister Magazine 699

BEETHOVEN – Symphony No. 9

Sunday, November 3rd, 2013

BEETHOVEN
Symphony No. 9
San Francisco Symphony, Michael Tilson Thomas
SFS MEDIA 0055 821936-0055-2 SACD DDD 70’41

Uitvoering / Opname **** / ****

Talloze uitvoeringen van dit kolossale werk – dat bijna parallel aan de Missa Solemnis werd geschreven (de eerste schetsen stammen zelfs al van voor de Missa) – hebben het licht gezien. Een kritisch oordeel leidt evenwel tot slechts een handvol opnames die er echt toe doen. De vraag is dus, zitten we wel te wachten op een zoveelste uitvoering? Michael Tilson Thomas geeft niet de meest opwindende uitvoering, maar wel een zeer inzichtelijke. En wel als volgt. Er is wel eens betoogd dat de eerste drie delen duidelijk de in zichzelf gekeerde Beethoven laten horen, met ineens die abrupte sprong in de finale die Norbert Loeser het “Hooglied der menselijke gemeenschap” noemde. Die abruptheid blijft uiteraard, maar Thomas krijgt het op de een of andere manier voor elkaar, dat we die plotselinge overgang in toenemende mate reeds voorvoelen in de voorgaande delen. Dat heb ik als bijzonder ervaren en dat is de meerwaarde van deze SACD live opname. Verder lijkt Thomas’ lezing eerder een studie dan een live belevenis. Hoewel het stereobeeld gemanipuleerd lijkt met een sterke voorkeur voor de houtblazers en fluiten, wordt het toch niet vermoeiend. Alles overziend, een zeer nuttige uitvoering van dit machtige werk.

Emile Stoffels
Luister Magazine 693

BEETHOVEN – Missa In C

Sunday, October 27th, 2013

BEETHOVEN – CHERUBINI
Missa In C – Sciant gentes
Hofkapelle Stuttgart, Kammerchor Stuttgart, Frieder Bernius
CARUS 83295 DDD 48’13

Uitvoering / Opname ***** / *****

Het Kamerkoor Stuttgart onder Frieder Bernius is een van de beste koren op dit moment en heeft een indrukwekkend repertoire van de vroege Barok, tot in onze eeuw. De ene na de andere prijs slepen ze in de wacht, op alle belangrijke Europese festivals worden ze uitgenodigd en meer dan 70 cd’s zijn al opgenomen. Nu dus deze prachtige Missa in C major op. 86 van Beethoven uit 1807 op het label Carus. De opdracht kwam van Prins Nikolaus Esterházy. Van enige druk was wel sprake, want Haydn was hem al voorgegaan en had de lat bijzonder hoog gelegd. Toch ging Beethoven de uitdaging aan: “Ik zal deze mis met enige bezorgdheid afleveren, Majesteit, aangezien Uwe Doorluchtige Hoogheid gewend is aan de onnavolgbare meesterwerken van de grote Haydn”. De première van de mis werd aanvankelijk een fiasco door gebrek aan repetitie, maar stelde mede de norm voor de missen in de negentiende eeuw. Het werk staat een beetje in de schaduw van de Missa Solemnis, maar is een volslagen op zichzelf staand opus. Of deze opname die onder Gardiner – ook binnen de ‘authentieke uitvoeringspraktijk’ – overbodig maakt gaat wellicht te ver, maar dat hier bijzondere dingen gebeuren is wel duidelijk. Dit is musiceren op het allerhoogste niveau en wat een prachtig kwartet vocalisten. Iedere keer werd ik getroffen door de onberispelijke, vanzelfsprekende en vooral spontane klank van het koor. Maar, de opname heeft ook een hoge mate van intimiteit. Alles klopt op deze cd. Het moge duidelijk zijn: hoogste lof en aanbeveling! De wereld première opname van Luigi Cherubini’s “Sciant gentes” uit 1829 gebaseerd op Psalmteksten, vult deze prachtige cd op.

Emile Stoffels
Luister Magazine 693

BEETHOVEN MOZART – Chiaroscuro Quartet

Saturday, October 19th, 2013

BEETHOVEN MOZART
Chiaroscuro Quartet
APARTE AP051 DDD 57’25

Uitvoering/opname */**

Deze cd heeft een prachtig programma: kwartet nr 11 opus 95 van Beethoven, het Adagio en Fuga en het kwartet nr 16 KV 428 van Mozart. Echter, om met de deur in huis te vallen: ik kan hier niet naar luisteren. Bij de eerste noten schrok ik direct van de spuuglelijke klank. Ik heb zelden – zelfs binnen de authentieke uitvoeringspraktijk, ofschoon we die term eigenlijk niet meer gebruiken – zo een steriele klank gehoord. Dit is volslagen kleurloos, expressieloos en slap bovendien. Vergelijk met het (EMI) en het Quartetto Italliano (Philips) leert hoe expressief en doorleefd deze fantastische kwartetten uitgevoerd dienen te worden. Uiteraard zal de lezer zich realiseren dat dit de mening is van de recensent en dus diens ‘waarheid’. En natuurlijk kunnen deze mensen prima spelen, maar hun aanpak vind ik niet om aan te horen. De opname is nog net goed genoeg om deze ellende niet te maskeren.

Emile Stoffels
Luister Magazine 693

BEETHOVEN – string quartets Opp. 135 & 132

Sunday, August 11th, 2013

BEETHOVEN
The late string quartets Opp. 135 & 132
Brentano String Quartet
Aeon AECD 1223 DDD 69’49

Uitvoering/opname *****/*****

De late kwartetten ontstonden tijdens een toenemende inkrimping van Beethovens wereld en behoren geestelijk gezien, tot de zwaarste stukken die men bedenken kan. Het tweede kwartet op. 132 in deze late reeks – voltooid in 1825 – doet denken aan de donkere, onrustige stemmingen van de pianosonate op. 31. De eenzaamheid is in dit kwartet goed te horen, maar deze reeks is tevens een laatste opleving van Beethovens productieve kracht. De ‘heilige dankbaarheid van een genezende aan de godheid’, uitgedrukt in het langzame deel, is de hoofdgedachte van dit werk. Deze smartelijke hymne, deze smeekbede, ontroert iedere keer opnieuw. De vijfdelige structuur is al bijzonder, omdat Beethoven het traditionele vierdelige schema te knellend en onbevredigend vond. Ook de andere kwartetmeester Bartok, gebruikte de vijfdelige blauwdruk voor zijn vierde en vijfde kwartet. Toch zou Beethoven in zijn allerlaatste kwartet op. 135 – zijn muzikaal testament, dat een paar maanden voor zijn dood voltooid werd – weer terugkeren naar de vierdeligheid. Bovendien lijkt hij hier een soort simpele waarheid gevonden te hebben en is dit werk aanzienlijk milder. Ook is het bijna de helft korter dan op. 132. Het Brentano kwartet is genoemd naar Antonie (Bettina) Brentano, die vele geleerden beschouwen als Beethovens ‘Immortal Beloved’, de beoogde ontvanger van zijn beroemde liefdes bekentenissen. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben met deze uitvoeringen. Vergelijk met bijvoorbeeld het Alban Berg Kwartet valt duidelijk in het voordeel van het Brentano viertal uit. Zo is het langzame deel uit op. 132 aanzienlijk dieper en smartelijker. Het Lindsay kwartet en het Quartetto Italiano hebben hun sporen inmiddels wel verdiend, maar deze Aeon opname is een van de beste van de laatste tijd en is net als vorige keer met de Gerhard kwartetten uitmuntend te noemen. Toen hadden we het hoogste lof en nu is het weer raak.

Emile Stoffels
Luister Magazine 691

« Previous Entries