Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

NIELSEN – The Symphonies & Concertos

Tuesday, September 13th, 2016

nielsen-dacapoNIELSEN
The Symphonies & Concertos
New York Philharmonic, Alan Gilbert
DACAPO 4 HYBRID SACD 6200003 DDD 72:23/69:20/71:25/77:16

Waardering: 7

In het vorige nummer bespraken we nog de set onder Storgårds met het BBC Philharmonic op Chandos. Nu weer een cyclus onder Alan Gilbert met het New York Philharmonic op Dacapo. Alleen nu een set van 4 schijven, waarvan een met de drie concerten: die voor fluit, voor klarinet en voor viool. Van de drie concerten, vind ik persoonlijk het klarinet concert het meest frivool en boeiend. Niet in de laatste plaats, door de grappig geschreven partituur voor de snare drum. Voor wat betreft de symfonieën is het plussen en minnen, vergeleken met de set door Storgårds. Beiden doen goede dingen. Gilbert is me net iets teveel legato. Dat stoort me het meest in het zielsklievende thema uit het derde deel van de 4de symfonie. Blomstedt grijpt me daar iedere keer weer bij de keel: de totale vervoering op het soms ondraaglijke af. Maar de finale klinkt bij Gilbert weer grootser dan bij Storgårds. Gilbert excelleert ook in de eerste symfonie, waar hij een grandeur bereikt die dicht bij Blomstedt komt. Kort en goed: zeker geen slechte set, maar alles overziend missen ook deze opnames de overweldigende directheid en vanzelfsprekendheid van Blomstedt op Decca.

Emile Stoffels
Luster Magazine

PROKOFIEV – Piano Concertos Nos. 1 – 5

Thursday, June 26th, 2014

PROKOFIEV
Piano Concertos Nos. 1 – 5 (Complete)
Jean-Efflam Bavouzet (piano), (piano), BBC Philharmonic o.l.v. Gianandrea Noseda
Chandos CHAN10802(2) • DDD-2.01′
Uirvoering *** | Registratie ***

Het is een regelmatig geuite kritiek dat er weinig tot geen ontwikkeling is te horen, in de vijf pianoconcerten van Prokofiev. Toch schenken deze concerten stuk voor stuk veel voldoening. Het spel van Bavouzet is zeker verfijnd en licht. Dat laatste kan erg goed uitpakken, maar de dirigent geeft hier ook een soort lichtheid aan deze concerten. En dat is hier net iets te veel van het goede. Het lijkt wel of de muziek nooit echt los komt, terwijl die meeslepende en stuwende momenten er toch zeker wel zijn. Ook in het populaire derde concert mis ik – vooral in het laatste deel – de bitsheid en grimmigheid. Het eerste concert is wat mij betreft nog het beste geslaagd, mede doordat het inzichtelijk wordt gedaan. Indien het echter een complete set moet zijn, dan zou ik kiezen voor de heruitgave uit hetzelfde huis met Järvi en het CGO. Deze is een paar jaar geleden nog opnieuw verdoekt uitgebracht. Die opname geeft ook veel inzicht, maar heeft ook de nodige opwinding. Vooral die met Gutiérrez als solist. Verder is de wat oudere Decca-opname met Ashkenazy een uitstekende keuze, hoewel uiteindelijk overall Béroff op EMI mijn absolute favoriet blijft.

Emile Stoffels
Luister Magazine 698