Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

« Vorige berichten

DUTILLEUX / DEBUSSY – Tout un monde lointain

Sunday, November 13th, 2016

dutilleuxDUTILLEUX DEBUSSY
Tout un monde lointain
Emmanuelle Bertrand (cello) Pascal Amoyel (piano)
Luzerner Sinfonieorchester, James Gaffigan
Harmonia Mundi HMC902209 DDD 47’

Waardering: 9

Harmonia Mundi komt hier met een uiterst boeiend Frans programma. Om te beginnen de cello sonate van Debussy uit 1915. Echter, centraal in dit programma is het voor Mstislav Rostropovich geschreven cello concert. ‘Tout un monde’ wordt beschouwd als een van de belangrijkste 20e-eeuwse bijdragen aan het cello repertoire en genoeg bekende cellisten hebben het al opgenomen. Elk van de vijf delen werd geïnspireerd door een citaat van Charles Baudelaire en het algemene gevoel dat dit werk oproept, is het mysterie van de droom. Het is een ontegenzeggelijk spirituele ervaring en dat komt zeker ook door de uitvoerenden. Emmanuelle Bertrand speelt met veel toewijding en zit geheel in de materie, maar ook Gaffigan en het Luzerner Sinfonieorchester hebben er zin in, zo te horen. Op het puntje van mijn stoel zat ik ook met de ‘Trois Strophes sur le nom de Sacher’ waarin we in het eerste deel een citaat horen uit het derde deel van Bartoks Muziek voor strijkers, slagwerk en celesta. Bertrand weet de tomeloze energie van deze stukken, probleemloos over te brengen. De hoeveelheid muziek is met 47 minuten wel wat aan de karige kant, maar de opname is fenomenaal: een enorm diep en breed stereobeeld vol kleur, dynamiek.

Emile Stoffels
Luister Magazine

ETUDES – DEBUSSY • BARTOK • PROKOFIEV

Monday, August 1st, 2016

13009_1ETUDES
DEBUSSY • BARTOK • PROKOFIEV
Garrick Ohlsson
Hyperion CDA 68080 DDD 66’38

Waardering: 8

Hyperion komt hier met een uiterst boeiend programma uit een fascinerende tijd: de Etudes van drie grootmeesters voor het klavier. Blij ben ik met de Etudes op. 2 van Prokofiev. Reeds in zijn prilste werken is al te horen dat hij gruwelde van imitatie en alles wat niet oorspronkelijk was. Zo ook zijn rebelse Etudes uit 1909. Het zijn – voor die tijd zeker – provocerende stukken en veeleisend voor de uitvoerende bovendien. Maar Ohlsson slaat zich ogenschijnlijk moeiteloos door de lastige materie heen. Evenzo ben ik blij met de weinig uitgevoerde en opgenomen Etudes op. 18 van Bela Bartok uit 1918. Deze stukken laten duidelijk Bartoks verwijdering van Debussy horen en gaat al wat meer richting atonaliteit. Ohlsson laat ons horen dat deze Etudes zich moeiteloos kunnen meten met die van Debussy, op het gebied van virtuositeit. Voor wat betreft de Etudes van Debussy, is het moeilijk kiezen tussen Ohlsson en Goerner op Zig Zag Territoires. Goerners gaf een uitgekiende selectie van de Etudes en zijn spel is enorm verfijnd. Ohlsson daarentegen is bont en krachtig. Doorslaggevend zou kunnen zijn dat deze Hyperion cd een breder programma biedt, dan de genoemde Zig Zag. Hoe dan ook, dit is een kostelijke cd en sympathiek klinkend bovendien.

Emile Stoffels
Luister Magazine

VISIONS FUGITIVES – PROKOFIEV MEDTNER CHOPIN

Monday, March 7th, 2016

Visions Fugitives ECM263
VISIONS FUGITIVES
PROKOFIEV MEDTNER CHOPIN
Anna Gourari, piano
ECM New Series 2384 4811157 DDD 61’20

Uitvoering **** | Opname ****

ECM komt hier met een zeer uitgekiend en interessant programma. Om te beginnen, de Visions Fugitives van Prokofiev. Deze zijn geschreven tussen 1915 en 1917 en borduren verder op Debussy’s klavierwereld. Maar er zijn ook duidelijke stippellijnen met de Bagatellen op. 6 van Bartok en de Valses Nobles van Ravel. Helaas worden ze lang niet altijd integraal opgenomen en Anna Gourari laat zien dat dat geheel onterecht is. Dit is Gourari’s tweede opname voor ECM en ze zet de enig juiste atmosfeer en intimiteit neer, in deze miniaturen van Prokofiev. Ook de passie en het heilige vuur in Chopins meesterlijke 3de sonate, deed mij denken aan de jonge Martha Argerich. Evenzo lijkt alles te vloeien onder haar vingers en beschikt ze over een zeer groot kleurenpalet. Het Fairy Tale van Medtner vormt een mooie entr’acte tussen Prokofiev en Chopin. De opname is prachtig met een prima klankbalans en dito akoestiek. Ik heb met erg veel plezier naar deze schijf geluisterd. Van harte aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine

BARTOK – Kossuth • Two Portraits • Suite No. 1

Monday, May 18th, 2015

Bartok KossuthBARTOK
Kossuth • Two Portraits • Suite No. 1
Buffalo Philharmonic Orchestra • JoAnn Falletta • Michael Ludwig, violin
NAXOS 8.573307 DDD 69:42

Uitvoering **** | Opname ****

Deze cd laat ons de jonge en enigszins recalcitrante Bartok horen. Volledig onder de indruk van Richard Strauss’ symfonische gedichten en op het punt om een van de grootste vernieuwers van de twintigste eeuw te worden. Omdat we nu eenmaal weten dat deze werken van de grote meester Bartok zijn, hebben we wellicht de neiging deze stukken minder te appreciëren en af te doen met: “ach dit is ‘slechts’ de vroege Bartok.” Dat is jammer. Akkoord: deze werken halen het niet bij zijn orkestrale werken waarmee hij bekend is geworden zoals het Concert voor Orkest, maar dit is meer dan uitstekende muziek uit het laat romantische tijdperk, wel doortimmerd en boeiend. Kossuth – de rebellerende held die de opstand van Hongarije 1848 tegen de Habsburgers leidde – wordt wel eens opgenomen, maar lang niet altijd zo verdienstelijk als hier. De registratie met de Buffalo Philharmonic verraste me volkomen; niet alleen qua opname, maar ook qua uitvoering. Bovendien vernam ik ook nog eens, dat het hier om een live opname gaat. JoAnn Falletta lijkt volledig boven de materie te staan. Mooi ook dat we weer eens luisteren naar een vrouwelijk dirigent; die moeten we denk ik koesteren. Ik ben om.

Emile Stoffels
Luister Magazine 703

CDs for sale page

Saturday, November 22nd, 2014

Dear visitors, I just added a new page “CDs for sale”, on which CDs can be purchased, from my personal collection. These are often rear and out of print (OOP) items. However, common items can be found too. I will refresh this page frequently with new items, so make sure you check this page regularly. In due course I will add a page with vinyl for sale  too, which will include both classical music and pop/rock. Please take a look and contact me for any questions you may have.

HINDEMITH – Complete Viola Works

Sunday, October 19th, 2014

HINDEMITH
Complete Viola Works
Vol. 2: Sonatas for Viola, Piano and Solo Viola
Tabea Zimmermann, Viola Thomas Hoppe, piano
Myrios Classics MYR 011 SACD DDD 65’25/52’02

Uitvoering / Opname ***** / *****

Eerder bespraken we vol. 1 in deze serie van Hindemiths werken voor altviool en was ik zeer gecharmeerd van Zimmermanns vertolkingen. Dat is nu niet anders. En wéér ben ik onder de indruk van Hindemiths muziek voor altviool. Hij schreef deze werken vooral toen hij door Europa reisde als altist, van het door hem opgerichte Amar Kwartet. Veelal schreef hij in de trein of in de hotelkamer. Hindemith heeft in een razend snel tempo een enorme hoeveelheid werken geschreven en critici vinden dat er nogal wat kaf onder het koren zit. Iets dat vaak hand in hand gaat met veelschrijvers. Hoe dan ook, ik ben het kaf nog niet tegengekomen. De Sonate voor viool en piano opus 11 nr. 4. uit 1919 waar de cd mee aftrapt, is tevens een van de hoogtepunten van deze dubbel cd. Een juweel met opvallende verwijzingen naar de taal van Debussy en Reger. Aangenaam verrast was ik ook door de solo sonates voor altviool. Vooral op. 11 nr. 5. Geen makkelijke opgave voor een toondichter om met slechts één instrument de aandacht van de luisteraar vast te houden. Slechts de Goden kunnen dit. En ook hier – net als de grandioze sonate van Bartok – die onvermijdelijke verwijzing naar Bachs sonate BWV 1004. Hoe kan het ook anders! Zimmermanns rijpe visie en spel staan volledig in dienst van de muziek. Kortom: een uiterst boeiend altvioolprogramma en ofschoon er reeds soortgelijke programma’s zijn uitgegeven door ASV, ECM en BIS, kan ik me niet voorstellen dat die Zimmermanns gestelde norm overtreffen. De SACD opname is net als de volume 1, ronduit voortreffelijk. Vooral bij de solo sonates, ademt de opname een weldadige rust uit.

Emile Stoffels
Luister Magazine 700

BARTOK – LIGETI

Thursday, September 18th, 2014

BARTOK LIGETI
Complete Music for Two Pianos
Matteo Fossi Marco Gaggini
Brilliant Classics 94737 DDD 63’02 / 53’22

Uitvoering *** | Opname **

Dit is zonder enige twijfel een interessant programma. De 7 stukken uit Mikrokosmos die uiteindelijk werden gepubliceerd in 1947, zijn een boeiende keuze doordat Bartok ze tot echte concert stukken heeft omgewerkt. Het geheel is tot een expressieve suite gesmeed. Ook de suite Op. 4b en de omgeschreven Wonderbaarlijke Mandarijn staan geprogrammeerd. De Mandarijn is hier de versie uitgegeven door Peter Bartok, maar met de oorspronkelijke finale uit 1925. Het duo Fossi en Gaggini voelen elkaar goed aan en spelen zeker als een eenheid. Doodzonde dat de Sonate voor twee piano’s en slagwerk niet geheel uit de verf komt. Dit gecultiveerde oergeweld heeft meer ruigheid nodig. Ik had niet die verwondering en urgentie die ik bij beide opnames (Philips en DG) met Argerich had, om maar niet te spreken van de Hungaroton live opname met Kocsis uit 1981. Fascinerend zijn ook de drie stukken van Ligeti, die een logische aanvulling vormen op dit programma. De opname is helaas weinig bevredigend en bovendien is er een vreemde galm, die afleidt van de muziek. Brilliant kan beter, maar daar staat wel tegenover dat de prijs zeer concurrerend is. Samenvattend: afgezien van de Sonate, is deze cd wel enigermate zinvol.

Emile Stoffels
Luister Magazine 700

O Song – Vic Nees portret van een koorcomponist

Saturday, March 1st, 2014

Vic Nees mag ontegenzeggelijk verantwoordelijk worden gesteld voor de ontvoogding van de Vlaamse koormuziek. Ook Peter Benoit (1834 -1901) en Eugen Tinel (1854 -1912) kwamen niet tot een uitgesproken nationale taal, ondanks de uitgesproken nationale onderwerpen zoals het oratorium De Schelde en de cantate Rubens die aan deze werken wel een specifiek Belgisch karakter gaven.

In de biografie wordt gesproken over de ‘ontsluiting van de Vlaamse muziek’, waarmee geen stilistische identiteit wordt bedoeld, maar een onbevangen selectie op kwaliteit. Nees zelf zei: “Wij kennen zeer slecht ons recent muzikaal verleden. Wij kunnen er bijgevolg moeilijk in geloven.” Nees rukte de Vlaamse koormuziek los uit de lange romantische traditie. Dat gebeurde uit reactie en overtuiging. “Ik had lange tijd meegeleefd in een muziektraditie die mij toen statisch, sentimenteel en oppervlakkig voorkwam. Ik streefde dus naar een koorbeoefening die dynamisch, objectief en eerlijk was.’

Vic Nees werd in Mechelen geboren als zoon van de beiaardier Staf Nees op de sterfdag van Benoit. De Vlaamse stad heeft overigens de eer als geboortestad van de grootvader van Beethoven, die als koorknaap was verbonden aan de Sint-Romboutskathedraal.

Opvallend is dat Vic Nees zich qua muziekliteratuur retrospectief ontwikkelde. Hij startte met Milhaud, Hindemith, Bartok en Stravinsky’s Les Noces had hij op jonge leeftijd al grijsgedraaid. Na zijn studie aan het Antwerpse conservatorium kwam hij in contact met muziekpedagoog Andries voor wie Hugo Distler als het prototype van een moderne koorcomponist gold. In Nees’ vroege werken is de schatplichtigheid aan Distler goed te horen. Deze kruidige werken dissoneren weliswaar, maar zijn nooit agressief of vermoeiend. Ook kwam hij in contact met Karl Marx die hem vertrouwd maakte met eigentijdse technieken van volksliedbewerking. Naar onder anderen het voorbeeld van Distler, Reda en Marx, knoopte Nees opnieuw aan bij de vocale schrijfwijze en de polyfone architectuur uit de renaissance en vroegbarok.

Kamiel Cooremans – aan wie Nees zijn Magnificat heeft opgedragen – boetseert een schitterend portret van de godfather van de Vlaamse koormuziek. Filologe Katelijne Theuwissen belicht vooral de woord-toonverhouding van de composities. Musicoloog Jan Dewilde belicht de musicoloog in de componist, zijn leven en werk en hoe Nees erin slaagde om velen te interesseren voor het eigen muziekerfgoed. De Vlaamse koormuziek. Roger Leens’ onderzoek leidde tot de eerste oeuvrecatalogus van Vic Nees. De biografie komt met een prachtige CD die een mooie dwarsdoorsnede geeft van Nees’ werk.

Emile Stoffels
Luister Magazine

AUTEUR: Koor & Stem
TITEL: O song – Portret Vic Nees
UITGEVERIJ: Davidsfonds
ISBNNUMMER: 978 90 5826 765 8
TREFWOORD: muziekgeschiedenis; biografie
PRIJS: € 29,95

ENESCU – Complete Works for Violin and Piano – Vol. 1

Saturday, January 25th, 2014

ENESCU
Complete Works for Violin and Piano – Vol. 1
Axel Strauss, Violin • Ilya Poletaev, Piano
Naxos 8.57 29961 DDD 67’21

Uitvoering/opname ****/****

George Enescu – door Pablo Casals het grootste muzikale fenomeen sinds Mozart genoemd – was niet alleen een voortreffelijk violist, maar ook een uitstekend pianist en dirigent. In zijn muziek horen we de Duitse complexiteit enerzijds en de verfijnde Franse harmonie en kleur. Enescu’s oeuvre is relatief klein: 33 opus nummers, maar er schijnen nog veel onvoltooide manuscripten in het Enescu Museum in Boekarest te liggen. Het is vooral Enescu’s 2de aan Jacques Thibaud opgedragen vioolsonate op. 6 uit 1899 die mij zo trof. Hij studeerde zelfs nog aan het Parijs’ conservatorium, toen hij deze sonate schreef. De invloed van Faure is wel te horen, van wie Enescu compositieles kreeg. Maar vooral ook die van Cesar Franck. Wat mij zo positief opviel is dat Axel Strauss en Ilya Poletaev een goed oog hebben voor de pauzes die Enescu hier en daar subtiel heeft ingebouwd en de algehele structuur van dit werk. De derde sonate heeft een volslagen andere hoedanigheid: hier overheerst de Roemeense folklore. Opmerkelijk is dat Enescu de volksmuziek duidelijk anders bewerkt dan bijvoorbeeld Bartok. Ook hier valt de overtuiging en speelvreugde van Strauss en Poletaev op. De opname is levendig en aangenaam door de uitstekende klankbalans. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine 695

BRAHMS – Violinconcerto

Monday, January 13th, 2014

BRAHMS • BARTOK
Violinconcerto • Rapsodies • Hungarian Dances
Gewandhausorchester, Riccardo Chailly • Leonidas Kavakos • Peter Nagy
DECCA 4785342 DDD 74’15

Uitvoering/opname ***/***

Bij het schrijven van het vioolconcert sprak Brahms vaak met Joseph Joachim over de technische eisen. We kunnen het ons wellicht moeilijk voorstellen nu, maar toch werd het werk over het algemeen een “Konzert gegen die Violine” genoemd. Het mag als bekend worden verondersteld, dat Chailly een geweldenaar is vooral mbt. tempo keuze en Kavakos’ uitvoering van Brahms’ vioolconcert heb ik dan ook als zeer precies ervaren. In echte vervoering raakte ik evenwel nimmer. Vooral het heilige vuur miste ik. Dat kan te maken hebben met Kavakos’ relatief dunne klank, die waarschijnlijk niet iedereen zal bekoren. Ook de opname in zijn geheel van vooral het eerste deel, heeft een bepaalde grauwheid en futloosheid. Bovendien is het stereobeeld vrij smal. Bepaald niet des Decca’s. Vreemd genoeg lijkt het alsof die grauwe nevel in het derde deel, deels opklaart. Hoe dan ook: voor mij blijft Krebbers met Haitink op Philips onovertroffen. Geheel anders is het met de Bartok Rapsodieën en de Hongaarse dansen van Brahms in de transcriptie van Joachim. Daar is wel degelijk de nodige opwinding en levensvreugde te horen. De drie sterren zijn dan ook een gemiddelde. Al met al een mooi programma, maar van een middelmatig belang.

Emile Stoffels
Luister Magazine 695

« Previous Entries