Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

« Vorige berichten

SILVESTROV – Sacred Choral Songs

Tuesday, January 24th, 2017

SILVESTROV
To Thee We Sing – Sacred Choral Songs
Latvian Radio Choir Sigvards Klava
ONDINE ODE 1266-5 DDD 59’51

Waardering: 8

De Oekraïense componist Valentin Silvestrov (1937) is een belangrijke componist in de hedendaagse vocale muziek. Op deze nieuwe SACD release van Ondine, horen we een mooie greep uit Silvestrovs oeuvre. Het geheel wordt uitgevoerd door het Lets Radio Koor onder Sigvards Klava. Tijdens zijn artistieke carrière heeft Silvestrov reeds een aantal muzikale stijlen en technieken beproefd, zoals de avant-garde, het post-modernisme, neo-classicisme, dodekafonie, enz. Echter de val van de Sovjet-Unie, schonk hem de mogelijkheid om uiteindelijk religieuze elementen – geïnspireerd en beïnvloed door zijn liefde voor de Russisch-orthodoxe Kerk muziek – te mengen met zijn eigen unieke taal. Dit zorgt soms voor uitbarstingen van verrassende harmonische ontwikkeling. Ik moet zeggen dat het Alleluia me aanvankelijk weinig deed, maar naarmate de cd vordert wordt het alleen maar mooier. Deze muziek zal na de eerste keer luisteren niet bij iedereen direct beklijven, maar na een tweede en derde keer des te meer. Het koor onder Klava zingt, met een sprankelende schoonheid en bovendien vlekkeloos. Ik heb genoten van deze bij vlagen schitterende muziek. Ook de opname technici van Ondine kunnen trots zijn op het uiteindelijke resultaat. Zelden klonk een koor zo transparant en in de diepte weggezet.

Emile Stoffels
Luister Magazine

JANACEK – Rikadla

Friday, December 30th, 2016

JANACEK
Rikadla
​Collegium Vocale Gent • Het Collectief • Reinbert de Leeuw
ALPHA-CLASSIC.COM ALPHA 219 DDD 69’12

Waardering: 10

Ik blijf me verbazen over Janaceks muziek. Wat direct weer opvalt, is de aangeboren muzikaliteit van deze uitermate originele componist. Hij is veruit de meest moderne toondichter onder zijn Tsjechische collega’s van die tijd. Wat daarbij onder andere opvalt, is hoe hij veelal met een betrekkelijk kort repeterend motief door blijft ‘drammen’ en dit volslagen lege artis tot een soort stijlbeginsel verheft. Hierdoor roept hij een ongekend beklemmend gevoel op bij de luisteraar. Ook zijn veel te weinig gehoorde koormuziek wemelt van de spitsvondigheden, eigenzinnigheden en excentrieke ideeën. Dat geldt zeker ook voor het gekozen instrumentarium: met koor, fluiten, fagotten, klarinet, bas, piano, ocarina (een fluit veelal gemaakt van gebakken klei) en speelgoedtrommel. In de ‘Ríkadla’ (Kinderliedjes) gebruikt hij dit ensemble om liederen te schrijven over het huwelijk van een biet of over een al te slome mol. Volslagen absurde onderwerpen, maar zelden horen we zoveel componeer plezier als hier. Dat het nationalisme uit die tijd een rijke voedingsbodem is geweest ook voor Janacek, blijkt wel uit de sonate uit 1905. Het is ontstaan ten tijde van een Tsjechische demonstratie waarin Janacek zelf meeliep voor de oprichting van een universiteit in Moravië, waarbij een arbeider het leven verloor. Deze compositie had het overigens bijna ook niet overleefd in een vlaag van zelfkritiek. Hier horen we de door de Leeuw gearrangeerde versie voor kamer ensemble. Reinbert de Leeuw, het Collegium Vocale Gent en het ensemble Het Collectief, halen zoals verwacht het hoogst haalbare uit deze muziek. De opname is gestoken scherp net als de uitvoering en bovenal transparant. Een eigenzinnig programma, maar uitermate boeiend. Hoogste lof!

Emile Stoffels
Luister Magazine

CHOPIN Piano Concertos Nos. 1 & 2 – De May

Monday, November 21st, 2016

chopinCHOPIN
Piano Concertos Nos. 1 & 2
Stéphane De May, Piano
Slovak Sinfonietta, Jean-Bernard Pommier
Pavane Records ADW 7571 DDD 74’01

Waardering: 7

Als directeur van het Koninklijk Conservatorium van Luik, doceert Stéphane De May piano aan het Conservatorium van Rotterdam en op het HEMU van Sion in Zwitserland. Na zijn geprezen opname van de complete Nocturnes van Chopin en zijn ontmoeting met pianist-dirigent Jean-Bernard Pommier, kwam deze opname van de twee Chopin concerten tot stand. Over de grote romantische concerten is wellicht genoeg gezegd en geschreven. Vooral de hier opgenomen Chopin concerten mogen toch als het ijzeren repertoire gelden. En uiteraard is er veel concurrentie, maar dat toont maar eens hoe geliefd deze concerten nog steeds wel zijn. We denken aan Argerich, Zimerman, Rubinstein en ga zo maar door. Toch is De Mays spel boeiend en met groots gebaar, hoewel hij pleit voor een getrouwe benadering. Ook de mate van agogiek bevalt mij uitermate en doet me soms denken aan die van Argerich. Kort en goed: wie een hagelnieuwe opname van beide Chopin concerten zoekt, is goed af met deze Pavane CD. De opname is weliswaar niet spectaculair, maar de solist is – zij het soms wat diffuus – mooi ingebed in het ensemble dat uitermate alert reageert op Pommier. De klankbalans is bovendien prettig.

Emile Stoffels
Luster Magazine

DUTILLEUX / DEBUSSY – Tout un monde lointain

Sunday, November 13th, 2016

dutilleuxDUTILLEUX DEBUSSY
Tout un monde lointain
Emmanuelle Bertrand (cello) Pascal Amoyel (piano)
Luzerner Sinfonieorchester, James Gaffigan
Harmonia Mundi HMC902209 DDD 47’

Waardering: 9

Harmonia Mundi komt hier met een uiterst boeiend Frans programma. Om te beginnen de cello sonate van Debussy uit 1915. Echter, centraal in dit programma is het voor Mstislav Rostropovich geschreven cello concert. ‘Tout un monde’ wordt beschouwd als een van de belangrijkste 20e-eeuwse bijdragen aan het cello repertoire en genoeg bekende cellisten hebben het al opgenomen. Elk van de vijf delen werd geïnspireerd door een citaat van Charles Baudelaire en het algemene gevoel dat dit werk oproept, is het mysterie van de droom. Het is een ontegenzeggelijk spirituele ervaring en dat komt zeker ook door de uitvoerenden. Emmanuelle Bertrand speelt met veel toewijding en zit geheel in de materie, maar ook Gaffigan en het Luzerner Sinfonieorchester hebben er zin in, zo te horen. Op het puntje van mijn stoel zat ik ook met de ‘Trois Strophes sur le nom de Sacher’ waarin we in het eerste deel een citaat horen uit het derde deel van Bartoks Muziek voor strijkers, slagwerk en celesta. Bertrand weet de tomeloze energie van deze stukken, probleemloos over te brengen. De hoeveelheid muziek is met 47 minuten wel wat aan de karige kant, maar de opname is fenomenaal: een enorm diep en breed stereobeeld vol kleur, dynamiek.

Emile Stoffels
Luister Magazine

WOLLIGER – Romancendres, Feuerwerklein, Chaconne, Partita

Tuesday, October 4th, 2016

holligerHOLLIGER
Romancendres, Feuerwerklein, Chaconne, Partita
Daniel Haefliger (cello) / Gilles Vonsattel (piano)
GENUIN GEN14330 DDD 64’

Waardering: 8

Twee meer dan uitstekende musici geven hier een overzicht, van de compositorische output van denkelijk de beste hoboïst van de laatste 50 jaar: Heinz Holliger. De cellist Daniel Haefliger en de pianist Gilles Vonsattel spelen werken van Holliger op deze cd, in de Artist-Consort serie op het label Genuin. De werken variëren van vroege stukken (de Chaconne 1975) tot de huidige productie van de componist (Feuerwerklein uit 2012) en onthullen een behoorlijk stilistische verscheidenheid. Hoewel deze muziek mij volslagen onberoerd laat, moet ik toch bekennen dat de musici er wel in zijn geslaagd om mij de gehele cd af te laten luisteren. Interessant is wel te horen, welke ontwikkeling Holliger heeft doorgemaakt. De opname en levendige uitvoering zijn van een ongekend hoog niveau, de muziek (lees notenschikking) kan mij echter gestolen worden.

Emile Stoffels
Luister Magazine

NIELSEN – The Symphonies & Concertos

Tuesday, September 13th, 2016

nielsen-dacapoNIELSEN
The Symphonies & Concertos
New York Philharmonic, Alan Gilbert
DACAPO 4 HYBRID SACD 6200003 DDD 72:23/69:20/71:25/77:16

Waardering: 7

In het vorige nummer bespraken we nog de set onder Storgårds met het BBC Philharmonic op Chandos. Nu weer een cyclus onder Alan Gilbert met het New York Philharmonic op Dacapo. Alleen nu een set van 4 schijven, waarvan een met de drie concerten: die voor fluit, voor klarinet en voor viool. Van de drie concerten, vind ik persoonlijk het klarinet concert het meest frivool en boeiend. Niet in de laatste plaats, door de grappig geschreven partituur voor de snare drum. Voor wat betreft de symfonieën is het plussen en minnen, vergeleken met de set door Storgårds. Beiden doen goede dingen. Gilbert is me net iets teveel legato. Dat stoort me het meest in het zielsklievende thema uit het derde deel van de 4de symfonie. Blomstedt grijpt me daar iedere keer weer bij de keel: de totale vervoering op het soms ondraaglijke af. Maar de finale klinkt bij Gilbert weer grootser dan bij Storgårds. Gilbert excelleert ook in de eerste symfonie, waar hij een grandeur bereikt die dicht bij Blomstedt komt. Kort en goed: zeker geen slechte set, maar alles overziend missen ook deze opnames de overweldigende directheid en vanzelfsprekendheid van Blomstedt op Decca.

Emile Stoffels
Luster Magazine

STRAUSS – Symphonia Domestica • Die Tageszeiten

Wednesday, September 7th, 2016

straussSTRAUSS
Symphonia Domestica • Die Tageszeiten
Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Marek Janowski
Pentatone Records PTC 5186507 SACD HYBRID DDD 67:50

Waardering: 10

De Symphonia Domestica was bedoeld als een vervolg op Ein Heldenleben: een portret van Strauss’ gezinsleven met de diverse karakters. Het werk heeft mij nooit echt weten te bekoren, maar Janowski heeft me nu toch overtuigd. Hij heeft een buitengewoon frisse en doorzichtige aanpak. En ook heeft hij oog voor de vele fraaie soli door het gehele orkest heen en toont hij zich hier een groot Strauss interpreet, die zich moeiteloos handhaaft naast von Karajan en Reiner. Wat deze schijf echter totaal onmisbaar maakt, is de koppeling met de zelden uitgevoerde Die Tageszeiten. Dit werk uit 1928 greep me direct bij de keel. Dat is niet vreemd, want later zag ik dat deze stukken zijn gebaseerd op teksten van Joseph Freiherr von Eichendorff. We kennen ongetwijfeld de chemie tussen het werk van deze grote romantische dichter en Strauss’ Im Abendrot, uit die Vier letzte Lieder. Bij dit werk horen we bij vlagen dezelfde atmosfeer en dat voor Strauss typerende harmonisch diepte component. Ook hier die vergezichten en de milde verzoening met de dood. Janowski laat zich in het algemeen niet verleiden tot sentiment en effectbejag. Dat doet hij hier ook niet en dat is nu precies wat deze muziek nodig heeft. Echter, het onverdeelde succes van deze SACD kan niet slechts worden toegeschreven aan de uitvoering, maar zeker ook aan de productie. Het geheel klinkt massief en transparant tegelijk, tegen een inktzwarte achtergrond. Het koor klinkt vlekkeloos en staat prachtig in de ruimte. Groot compliment voor de technici. Een zeer begerenswaardige SACD, vooral door het Die Tageszeiten. Hoogste belang en hoogste lof! Wat willen we nog meer?

Emile Stoffels
Luister Magazine

TISHCHENKO – Piano Sonatas No. 7 with bells & No. 8

Sunday, August 28th, 2016

Tishchenko_sonatasTISHCHENKO
Piano Sonatas No. 7 with bells & No. 8
Nicolas Stavy, piano – Jean-Claude Gengembre, bells
BIS 2189 SACD hybrid multichannel DDD 70’50

Waardering: 9

Dit is mijn eerste kennismaking met de muziek van Boris Tishchenko (1939 – 2010). Hij studeerde compositie bij Shostakovich’ van 1962 – 65 en is vaak diens favoriete leerling genoemd. Tishchenko heeft 11 sonates geschreven en dit genre vormt dan ook de ruggengraat van zijn compositorische opbrengst. De hier opgenomen piano sonates, stammen uit 1982 resp. 1986. De zevende sonate mag gezien de titel de meest eigenzinnige heten, al was het alleen al door de toevoeging van klokken. Ik denk dan ook dat de 8ste sonate weliswaar sneller beklijft, maar de 7de zal waarschijnlijk langer beklijven. Dit is de eerste opname van de Fransman Nicolas Stavy voor Bis en het debuut mag er wezen. Hij heeft aardig wat prijzen gewonnen en samengewerkt met onder andere Alfred Brendel. Blijkbaar ligt dit repertoire hem zeer, omdat het op de een of andere manier vanzelfsprekend klinkt, ofschoon ik niet over vergelijkingsmateriaal beschik. Maar men heeft het gevoel dat het zo moet en niet anders. De opname is erg fraai, wat vooral opvalt bij de 7de sonate, waarbij het klokkenspel mooi los staat van de vleugel. Er zijn momenten dat het instrumenten griezelig realistisch klinken. Het belang acht ik hoog genoeg, om deze schijf zonder voorbehoud aan te bevelen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

NIELSEN Complete Symphonies – John Storgårds

Saturday, August 20th, 2016

NielsenNIELSEN
Complete Symphonies
BBC Philharmonic, John Storgårds
Chandos CHAN 10859(3) DDD 66:44/73:20/71:34

Waardering: 7

Na de succesvolle opname van de Sibelius symfonieën, komt Chandos nu met de integrale opname van de Nielsen symfonieën onder John Storgårds. Het lag voor de hand deze set met die onder Blomstedt te vergelijken. De Decca opnames met het San Fransisco Symphony, vormen voor mij sinds de release de ruggengraat voor de symfonieën van Nielsen. Bij Storgårds’ eerste beluistering, was de ervaring positief. Vooral bij de eerste symfonie heeft Storgårds een aanstekelijke puls en is erg precies in de frasering. Mede hierdoor ontstaat er een lichtvoetigheid die zeer aanspreekt. Het BBC Philharmonic reageert uitermate alert. Echter, in de 4de mis ik toch de overdonderende directheid van Blomstedt. Vooral in het laatste deel missen de pauken het gewicht. Ik ben dan ook van mening dat de opname bij deze set een grote rol heeft gespeeld. Het orkest staat erg (te?) diep in het stereobeeld, zoals we van Chandos gewend zijn. Toch is er veel detail te horen. Maar het koper, het slagwerk en de lage strijkers, missen de nodige substantie. Zeker in vergelijk met de genoemde Decca’s. Hierdoor lijkt het, of dat continue de handrem wordt aangetrokken. Jammer: hier had meer in gezeten.

Emile Stoffels
Luister Magazine

SCHUMANN Piano Trios op. 80 & 88 – Voces Intimae

Saturday, August 13th, 2016

Voces IntimaeSCHUMANN
Piano Trios op. 80 & 88
Clara Wieck Schumann Piano Trio op. 17
Voces Intimae
Challenge Records CC72675 DDD 74’15

Waardering: 7

Dit is nu de derde recente opname van Clara Wiecks Piano Trio opus 17. Allemaal leuk en aardig, maar het is nu de hoogste tijd dat we eens gaan doorpakken wat de opnames en uitvoeringen betreft van haar andere werken. Ofschoon ze al vroeg ook met componeren begon, heeft ze ‘slechts’ 23 gepubliceerde werken. We kunnen ons afvragen waar ze op uit was gekomen, als ze niet met Robert Schumann of welke andere grootheid ook getrouwd was geweest. Ook het Voces Intimae heeft nu dus haar Trio opgenomen, samen met het Piano Trio op. 80 en de Phantasiestücke op. 88 van Robert Schumann. Ik vond hun vorige opname van de twee andere trio’s van Schumann wat aan de dunne en droge kant. Hier heb ik dat hoegenaamd niet. Deze opname is vorig jaar gemaakt in de abdij van Marienmünster en is dus een andere locatie dan voorheen. Bovendien wordt hier geen gebruik gemaakt van authentieke instrumenten. Wel is gebleven hun meesterlijke beheersing van de materie en virtuositeit. Echter vergeleken met The Swiss Piano Trio op Audite is het allemaal wat aan de beleefde kant. Net als de vorige keer, mis ik het heilige vuur een beetje. Wel is deze opname verre superieur aan de Audite.

Emile Stoffels
Luister Magazine

« Previous Entries