Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

KAMER HINDEMITH – Sonatas for…

Saturday, September 26th, 2015

Hindemith Melnikov HM253Alexander Melnikov (piano) • Isabelle Faust (violin) • Jeroen Berwaerts (trumpet) • Teunis van der Zwart (althorn) • Gérard Costes (trombone)
Hamonia Mundi HMC 905271 DDD 71’09

Uitvoering **** | Opname ****

De titel geeft het al aan Sonatas for… van alles en nog wat. Hindemith schreef meer dan 30 sonates voor de meest diverse instrumenten uit het orkest, die hijzelf ook kon bespelen. Het programma voorziet hier in de sonates, geschreven tussen 1935 en 1948; de tijd dat Hindemith nazi-Duitsland verliet voor de VS. Meest opvallend is wellicht de sonate voor alt hoorn en piano. Hier opent het laatste deel met een proza gedicht van Hindemith zelf, voordragen door de uitvoerenden. Jammer is alleen dat goed te horen is, dat de musici geen Duitsers zijn. De Cello sonate uit 1943 heeft een indrukwekkende laatste deel: een groots Passacaglia. Ook de vioolsonate uit 1935 door Isabella Faust, is adembenemend mooi gespeeld. Voor de trompet sonate hebben we ter vergelijk Tine Thing Helseth die het al opnam met Kathryn Stott, voor EMI Classics. Jeroen Berwaerts echter neemt het laatste deel met de treurmars op het koraal “Alle Menschen müssen sterben”, bijna een minuut langzamer dan Helseth, wat m.i. juist is. Dit is uiteraard een ander programma dan dat van EMI. Deze werken hebben zover ik kan zien geen opus nummers. Hopelijk zet deze gewaagde opname het kamerwerk van Hindemith weer op de kaart. Het hoesje is prachtig: Torso van Malevich. Wederom een mooi product van Harmonia Mundi.

Emile Stoffels
Luister Magazine 705

SCHUMANN – Piano Quintet & Quartet

Thursday, June 14th, 2012

SCHUMANN
Piano Quintet op. 44 Piano Quartet op. 47
Jerusalem Quartet; Alexander Melnikov, piano
Harmonia Mundi HMC 902122 DDD 54’56

Uitvoering/opname ****/****

Er wordt weleens beweerd dat Schumann als genie begon en als talent stierf. Als dat al waar is, dan heeft die neerwaartse lijn zich pas zeer laat ingezet. Zijn kamerwerken uit 1842 tonen vooralsnog, dat die tijd van geestelijke inzinking en ellende nog niet gekomen was. Nadat hij de strijkkwartetten in juli 1842 had afgerond, beproefde Schumann een nieuw genre dat tot een verandering in zijn muzikale stijl leidde. Voor hem was het kennelijk een vlucht van de piano als solo instrument, die hij toch als te knellend ervoer. Een aanwijzing daarvoor is een opmerking in een brief aan Robert Franz waar hij de helderheid benadrukt van Haydn, Mozart en Beethoven als model. Liszt keurde het kwintet af omdat hij het “naar Leipzig vond rieken.” Daarmee bedoelend de neoklassieke stijl. Wagner daarentegen was wel van het werk onder de indruk. Er zijn uiteraard veel uitstekende opnames gemaakt van deze o zo belangrijke werken. Vergeleken met bijvoorbeeld de EMI live opname van Martha Argerich en het Emerson kwartet op DG, komt het Jerusalem kwartet met een meer belegen en beschouwende aanpak die wat meer patina aanbrengt aan dit bruisende meesterwerk. De Harmonia Mundi opname is prachtig.

Emile Stoffels
Luister 683