Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PROKOFIEV Scythian Suite; Piano Concerto No. 1 etc.

Wednesday, December 22nd, 2010

PROKOFIEV
Scythian Suite / Piano Concerto No. 1 / Symphony No. 1 / Violin Concerto No. 1 / Cello Concerto / Visions Fugitives
Simon Rattle, Charles Dutoit, Lorin Maazel, Martha Argerich, Frank Peter Zimmermann, Michel Beroff
20th Century Classics EMI Classics 50999 2 06860 2 (2) DDD 78’/ 73’

Uitvoering **** / Opname ****

Net als Hindemith een mooie dwarsdoorsnede van Prokofievs oeuvre uit het eerste en tweede decennium van de vorige eeuw, met uitzondering van het cello concert dat stukken later is geschreven. De dubbellaar is alleen al de moeite waard, door de schitterende Visions Fugitives door Michel Beroff. Het vuur, dat hij ook legt in de pianoconcerten, is hier ook te horen. Jammer alleen, dat de opname soms wat overbelicht klinkt. Opvallend verder is dat aan het eind van het laatste deel van de Scythische Suite, paukenslagen te horen zijn. Of die in de partituur staan, betwijfel ik zeer. Dit is de eerste opname waarbij ik dat hoor en ook op de uitvoeringen door Dorati (Mercury), Abbado (DG) en Järvi (Chandos), zijn ze niet te horen. Effectief is het echter wel. Dat men in de jaren 50 al goed kon opnemen, bewijst de opname uit 1956 van Starker’s Cello Concert wel. Ook weer een typische Walter Legge productie.

Emile Stoffels
Luister 655

HINDEMITH Symphonies Der Schwanendreher etc.

Wednesday, December 22nd, 2010

HINDEMITH
Symphonie – Mathis der Maler;  Symphonic Metamorphoses;  Der Schwanendreher;  Nobilissima Visione;  Concert Music for Strings and Brass
Herbert von Karajan, Wolfgang Sawallisch, Eugene Ormandy, David Shallon, Paul Hindemith
20th Century Classics EMI Classics 50999 2 06863 2 (2) 78’ / 71’

Uitvoering **** / Opname ****

EMI heeft een aantal opnames op deze dubbellaar geremastered en heb het sterke idee dat er behoorlijk aan definitie en focus is gewonnen. Zijn Concert Muziek voor Strijkers en Blazers (1930), valt al op door de eigenzinnigheid van de instrumentatie en klinkt zeer overtuigend onder Ormandy. Mathis der Maler door von Karajan uit 1957 is prachtig, mede door de bijdrage van Walter Legge. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat von Karajan stevige concurrentie te duchten heeft van Blomsted op Decca. Legge is ook betrokken geweest bij de opname van de Symphonia Serena uit november 1956 o.l.v. Hindemith zelf. Echter, bij een dergelijk werk heb ik het gevoel, dat Hindemith’s muziek veelal nergens toe leidt. Hoogtepunten op de tweede CD zijn de Symfonische Metamorfosen en de Passacaglia van de Nobilissima visione. Ofschoon het beste werk van Hindemith (volgens velen) – Das Marienleben – ontbreekt, aarzel ik niet deze dubbel CD aan te bevelen.

Emile Stoffels
Luister 656