Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PROKOFIEV – PIANO CONCERTOS NOS. 1, 3 & 4

door emile | January 14, 2018

PROKOFIEV
PIANO CONCERTOS NOS. 1, 3 & 4
Finnish Radio Symphony Orchestra, Olli Mustonen / Hannu Lintu
ONDINE ODE 1244-2 DDD 69’36

Waardering: 8

Er is inmiddels wel genoeg gezegd en geschreven over de pianoconcerten van Prokofiev. Met de deur in huis dus: tot nu kan ik zeggen dat alle opnames die ik hoorde met Lintu, een schot in de roos waren. En nu dus ook weer. Het duo Lintu / Mustonen doen de concerten volslagen anders, dan alles wat ik hiervoor gehoord heb. En ik heb het gevoel dat dat niet een doel in zichzelf is bij de heren, maar volledig in dienst van de muziek is. Mustonen is onvoorstelbaar beheerst, vooral dynamisch. Maar ook zijn agogiek is opmerkelijk. Het vierde concert had wat meer venijn mogen hebben, dus daar schiet de beheerstheid van Mustonen wellicht wat door. En in het eerste concert mis ik een klein beetje de uitbundigheid van bijvoorbeeld Ashkenazy onder Previn op Decca. Bavouzet bijvoorbeeld op Chandos deed het ook anders dan anders, maar daar pakte het allemaal toch wat gezapiger uit. Dan nog blijft de concurrentie groot, maar ik kan deze cd wel van harte aanbevelen. Vooral door hoe het derde concert wordt gedaan. Lintu met het Finse Radio Symfonie orkest, hoeven zich wat mij betreft niet meer te bewijzen. De Ondine opname is magistraal en het stereobeeld is spectaculair breed.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

RACHMANINOV PROKOFIEV – WORKS FOR CELLO AND PIANO

door emile | January 4, 2018

RACHMANINOV PROKOFIEV
WORKS FOR CELLO AND PIANO
Johannes Moser, Cello / Andrei Korobeinikov, Piano
Pentatone SACD PTC 5186 594 DDD 72’07

Waardering: 10

Ofschoon er veel opnames zijn van de aan Bardukof opgedragen Cellosonate opus 19 uit 1901 van Rachmaninov, krijg ik het idee dat dit stuk toch niet zo duidelijk op de radar staat bij de meesten onder ons. Hoe dan ook, het is een voortreffelijk werk van grote schoonheid met veel geniale invallen. De wijze waarop het eerste deel zich ontwikkelt, is ronduit groots. Het opent min of meer aarzelend, maar spreekt zich uiteindelijk helemaal uit. Soms krijgt het bijna de vleugels van de tweede symfonie. Opvallend is de rolverdeling tussen de cello en de piano. Rachmaninov was zelf een voortreffelijk pianist en men verwacht toch een overheersende rol voor de piano. Dat is ook zo. Toch heeft de meester bereikt dat de twee instrumenten elkaar niet ‘in de weg zitten’. D’accord, de piano is weliswaar dominant, maar de cello is de stuwende kracht achter alles. De nauwe samenwerking tussen Moser en Korobeinikov werpt z’n vruchten af op deze opname: het duo is zich kennelijk volledig bewust van de problematiek van dit werk. De voordracht klinkt dan ook vanzelfsprekend en spontaan. Geen spoortje geforceerdheid of moeite. Ook de mateloos populaire Vocalise uit de liederencyclus, komt hier in het arrangement voor cello en piano. Evenzo wordt Prokofievs sonate uit 1949 hier voorbeeldig gedaan door de heren Moser en Korobeinikov, die de luchthartigheid en zeker de galgenhumor lijken te begrijpen. Ten slotte als toetje Scriabins Romance; oorspronkelijk voor hoorn en piano. De technici van Pentatone hebben weer vakwerk afgeleverd. De opname is eigenlijk volmaakt in balans. De akoestiek is voelbaar en er is niet teveel galm, maar het klinkt ook niet te droog. Ik heb genoten van iedere seconde van deze prachtige SACD.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

BRUCKNER – Mass No. 3 • Psalm 146 • Organ Works

door emile | December 28, 2017

BRUCKNER
Mass No. 3 • Psalm 146 • Organ Works
Philharmonischer Chor München, Philharmonie Festiva, Gerd Schaller
Profil PH16034 DDD 60’21 / 56’48

Waardering: 9

Om met de deur in huis te vallen, deze dubbel cd mag niet ontbreken bij Bruckner liefhebbers. Op schijf 1 staat de magistrale Mis nr. 3 uit 1868. Schaller weet een mooie uitgebalanceerde klank met het koor en orkest te bereiken. Maar ook de solisten zijn niet mis. Hij neemt het Gloria wel wat langzamer dan normaal, maar het deel krijgt daardoor het nodige gewicht en zeggingskracht. De tweede schijf wordt gedomineerd door Bruckners orgel werken. Het blijft een raadsel waarom de organist Bruckner ons niet meer orgelwerken heeft nagelaten. Het is bekend dat hij liever improviseerde, maar het is zo jammer dat hij weinig tot niets genoteerd heeft. In wat voor een religieuze kosmos zal de prelaat Rudigier zijn terechtgekomen, iedere keer toen hij Anton hoorde improviseren in de Domkerk van Linz? De klanken waren als balsem voor Rudigiers ziel. De Festmusik improvisatie is samengesteld door Horn en legt de focus op materiaal uit de eerste symfonie. Van de hier opgenomen orgelwerken die van hem bekend zijn, is er eigenlijk maar één dat de voor Bruckner typerende harmonische wendingen bevat: het Perger Präludium in C. Hoe dan ook: deze orgelwerken alleen al maken deze dubbel cd al de moeite waard. De opname is ook zeer geslaagd.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

PROKOFIEV – Violin Concertos • Sonata for solo violin

door emile | December 14, 2017

PROKOFIEV
Violin Concertos Nos. 1 & 2 • Sonata for solo violin
Vadim Gluzman
Estonian National Symphony Orchestra, Neeme Järvi
BIS 2142 SACD DDD 60’21

Waardering: 8

De twee Vioolconcerten van Sergei Prokofiev dateren elk uit een verschillende periode in het leven van de componist. Het Eerste werd geschreven in 1917 kort voor zijn vertrek uit Rusland, het Tweede in 1935 twee jaar na zijn definitieve terugkeer in Rusland. Toch zijn ze duidelijk verwant. Zozeer zelfs, dat sommigen vinden dat er (te) weinig ontwikkeling zit tussen de twee. Meestal worden beide werken gekoppeld en Gluzman doet dat logischerwijs ook. Er is ook hier behoorlijk wat concurrentie. Voor het tweede concert hebben we bijvoorbeeld ook die door Janine Jansen, met haar rijke volle toon. Haar opening is werkelijk zeldzaam adembenemend en trekt ons vanaf de eerste noot in de muziek. Bij Gluzman gaat dat wat omzichtiger, maar ook hij beschikt over een prachtige ronde vlezige toon. Hij (en uiteraard Järvi) verschiet zijn kruit niet te vroeg en bouwt behoedzaam naar de climaxen. Dat is een grote pre. De solosonate uit 1947 is een eigenaardig miniatuurstukje. Het was aanvankelijk geschreven als oefenmateriaal voor, maar al luisterend biedt dit werk in korte tijd een rijkdom aan ideeën, invallen en spitsvondigheden. Dit is een meer dan nuttige uitgave. De BIS SACD opname is werkelijk fantastisch: Gluzman is soms letterlijk tastbaar.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SCHUMANN – Complete Symphonic Works Vol. IV

door emile | December 9, 2017

SCHUMANN
Complete Symphonic Works Vol. IV
Denes Varjon • Patricia Kopatchinskaja
WDR Sinfonieorchester Köln, Heinz Holliger
AUDITE 97717 DDD 64’00

Waardering: 7

ALWEER een opname van Robert Schumann en dit keer door Audite. Het label heeft inmiddels 6 cd’s in deze serie uitgebracht met overigens prachtige cover art van Caspar Friedrich (1774 – 1840). Dit is het vierde deel in de reeks, onder Heinz Holliger met het Kölns Radio Symfonie Orkest en solisten. Deze uitgave bevat het geliefde pianoconcert en het veelal genegeerde vioolconcert. Hoewel we recentelijk nog het vioolconcert bespraken onder Zehetmair, krijgt dit concert nog steeds niet de aandacht dat het verdient. De Moldavische Patricia Kopatchinskaja volgde vanaf haar zesde vioollessen bij Michaela Schlögl; een oud-leerlinge van David Oistrach. Kopatchinskaja speelt het Vioolconcert met een enorme overtuiging en gelooft in elke noot die ze speelt. Ook Holliger zet m.i. de juiste accenten (hoorns), maar speelt het openingsdeel te traag naar mijn beleving. Jammer! Onacceptabel echter vind ik het eindeloze gestommel, dat veroorzaakt wordt door Varjons voet. Vooral het tweede deel van het pianoconcert heeft daar last van. Alles overziend zou ik deze cd vooral aanraden om het vioolconcert, naast die onder Zehetmair (om het even zijn recente of de Teldec uit 1988). Voor wat betreft het pianoconcert is de concurrentie enorm (Angela Hewitt op Hyperion), hoewel Varjon zeker een verdienstelijke voordracht geeft. De Audite opname is overigens voortreffelijk.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

UGOLETTI – Concertos

door emile | December 3, 2017

UGOLETTI
Concerto for soprano saxophone, piano and string orchestra
Gianni Alberti (saxophone), Jozsef Ormeny (piano)
Concerto for violin and string orchestra
Marko Komonko (violin)
Concerto festivo for bass trombone and string orchestra
Serhiy Katsaval (trombone)
Strings of the Lviv Philharmonic Orchestra, Ferdinando Nazzaro
Brilliant Classics 95406 DDD 70’00

Waardering: 8

Dit is het tweede album op Brilliant Classics met muziek van de Italiaanse componist Paolo Ugoletti (1956). Op deze schijf vinden we het vioolconcert, het concert voor sopraansax en piano en het bastrombone concert. Ugoletti studeerde compositie bij Giancarlo Facchinetti en Giovanni Ugolini in Brescia en kwam vervolgens onder invloed van het Amerikaanse Minimalisme. De Minimal invloeden zijn duidelijk, maar god zij dank niet tot in den treuren doorgevoerd. Het Saxofoon concert kent wat mij betreft veel dorre passages en viel me niet mee om doorheen te luisteren. Het bastrombone concert is dan al een stuk speelser. Totaal anders is het prachtige vioolconcert: een ware parel. Dit zal deels komen doordat het nog een duidelijke binding heeft met de laatromantiek. Op de een of andere manier hoor ik ook vleugjes Copland terug. Vooral na het Saxofoonconcert is dit werk een verademing. Het Lviv strijkorkest onder Ferdinando Nazzaro levert uitstekend werk en reageert accuraat op de directie. Dat Nazzaro net als Ugoletti van Italiaanse kom af is, zal zeker hebben meegewerkt aan het uiteindelijke resultaat. Alles overziend vind ik deze cd dan ook zeker de moeite waard. De opname is verrassend goed met een aanstekelijke open klank.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

USTVOLSKAYA • SILVESTROV • KANCHELI

door emile | November 23, 2017

USTVOLSKAYA • SILVESTROV • KANCHELI
Kancheli: Sio for string orchestra, piano and percussion
Silvestrov: Hymn 2001, 4 piano Postludes
Ustvolskaya: Piano Concerto
Elisaveta Blumina (piano) Stuttgart Chamber Orchestra, Thomas Sanderling
Grand Piano GP678 DDD 58’03

Waardering: 7

Elisaveta Blumina en Grand Piano hebben in de afgelopen jaren uitstekend werk verricht in het bevorderen van de pianomuziek van post-Sovjet-componisten. Dit is een belangrijke uitgave, omdat het twee wereldpremière opnamen programmeert. Ustvolskaya’s Concert voor piano, strijkers en pauken uit 1946 is een vroeg werk dat qua stijl weinig van doen heeft met het modernisme van haar latere periode. De invloed van Shostakovich ligt er hier m.i. net iets te dik bovenop. De Oekraïense componist Silvestrov (1937) is een belangrijke componist in de hedendaagse vocale muziek. Tijdens zijn artistieke carrière heeft hij al een aantal muzikale stijlen en technieken beproefd, maar uiteindelijk wist hij religieuze elementen te mengen met zijn eigen unieke taal. De hier opgenomen Four Postludes uit 2004 en de prachtige Hymn uit 2001 getuigen van zijn vakmanschap. Silvestrov toont een opvallende vaardigheid in het toepassen van eenvoud. Het klinkt echter nooit sentimenteel. Het Sio voor strijkorkest, piano en percussie van de Georgische Giya Kancheli (1935) leunt op de volksmuziek uit Georgië. Al met al een uitstekende voordracht door Blumina en het Stuttgart Chamber Orchestra onder Thomas Sanderling. De opname helpt bepaald mee, hoewel de piano te groot wordt afgebeeld.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

DEBUSSY – PRELUDES BOOK 1 & IMAGES 1, Nocturne

door emile | November 19, 2017

DEBUSSY
PRELUDES BOOK 1 & IMAGES 1, Nocturne
Allessandra Ammara, piano
Piano Classics PCL 0110 DDD 65’27

Waardering: 7

Op deze opname vinden we de eerste boekjes van Debussy’s Preludes en Images. Na 1888 breken de vruchtbare jaren van Debussy’s pianomuziek aan en met de Preludes schenkt hij ons de meest uiteenlopende uitzichten: sprookjesachtige atmosferen, dichterlijke indrukken en visioenen, maar ook spot. Bij ieder stuk heeft de meester een literaire analogie geschreven, die bij de luisteraar ruimte laat tot fantasie, waardoor “de preludes voorafgaan aan een dagdroom.” Alessandra Ammara’s (1972) carrière begon in 2000 en is een van de beste Italiaanse pianisten van vandaag. Nadat ze een aantal jaren met haar gezin heeft doorgebracht, pakte ze de draad in 2013 weer op en is ondertussen bezig een aardige discografie op te bouwen. Ammara heeft een fijn gevoel voor Debussy’s kleurenpracht en houdt het momentum er goed in. Zimerman en Michelangeli’s opname voor DG jaren 70, doet ze echter niet vergeten. Maar ook recentelijk, is de concurrentie aanzienlijk met Goerner die een slimme selectie geeft van Images en Javier Perianes op Harmonia Mundi. Toch houdt Ammara zich goed staande en geeft de Nocturne als toegift. De opname is sympathiek te noemen.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SCHULHOFF – Forbidden Music

door emile | November 11, 2017

SCHULHOFF
Forbidden Music
Daahoud Salim Alvarez – Nadezda Filippova, piano
Symphony Orchestra of the Conservatorium van Amsterdam, Andrew Grams
Challenge CC72730 DDD 59’07

Waardering: 8

Dit is mijn eerste kennismaking met de muziek van de Tsjechische componist Erwin Schulhoff (1894 – 1942). Deze cd met het Conservatorium van Amsterdam, bevat pianowerken uit zijn zeer vruchtbare periode: 1920-1931. The roaring twenties klinken behoorlijk door. Het is een fase waarin Schulhoff zich mee liet slepen door zijn fascinatie voor de nieuwe jazz en dans muziek, zonder te breken met de klassieke traditie. Het resultaat is een unieke samensmelting. Een goed voorbeeld is de derde piano suite voor de linkerhand met het Debussyiaanse dromerige Air en de Bartokiaanse Zingara en Finale. Ook het concert voor piano en klein orkest is enerverende muziek, die doet denken aan de frivoliteit van Francis Poulenc. Deze muziek is waarschijnlijk lang onder de radar gebleven vanwege het eclectische karakter en dus moeilijk in te delen. Daahoud Salim Alvarez die de twaalfde editie van het Grachtenfestival Conservatorium Concours won, leeft zich hoorbaar uit en sleep de luisteraar mee in het exotische avontuur. Of deze muziek ertoe zal blijven doen zal de tijd moeten leren, maar in de tussentijd is deze cd een absolute aanrader. De opname is zoals we kunnen verwachten van Challenge: rijke ondertonen en een breed stereobeeld.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SIBELIUS – Pelléas et Mélisande

door emile | November 4, 2017

SIBELIUS
Pelléas et Mélisande • Musik zu einer Szene • Valse lyrique •
Valse chevaleresque • Morceau romantique
Pia Pajala, soprano – Sari Nordqvist, mezzo-soprano
Turku Philharmonic, Leif Segerstam
NAXOS 8.573301 DDD 57’39

Waardering: 7

Het Naxos label was vorig jaar al begonnen met een serie minder bekende werken van Sibelius, uitgevoerd door het minder bekende Turku Philharmonic Orchestra onder Sibelius’ veteraan Leif Segerstam en het is een succescombinatie. De hier opgenomen werken belichten een kant van de componist die aanzienlijk lichter is dan zijn ontzaglijke symfonieën. Het zijn stukken voor het theater en zouden gezien kunnen worden als de voorlopers van de hedendaagse filmmuziek. De toneelmuziek voor Maeterlincks Pelléas et Mélisande, wordt veelal uitgevoerd in een suite door de componist, maar opnames van de hele set zijn behoorlijk zeldzaam. Dat maakt deze cd wel enigszins waardevol. Het zielsklievende thema van het Andante Akte V, is wellicht het hoogtepunt op deze cd en zou wel wat vaker opgenomen mogen worden. Voor de rest is het muziek die m.i. niet tot het sterkste hoort van Sibelius’ oeuvre. Niettemin zijn deze werken mede door het aanstekelijke spel en Segerstams affiniteit met deze muziek, het aanhoren waard. Zeer zeker gezien Naxos’ concurrerende prijs. De opname is open en gedetailleerd.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten Meer berichten »