Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

STRAVINSKY – Threni | Requiem Canticles

door emile | September 16, 2017

STRAVINSKY
Threni | Requiem Canticles
Collegium Vocale Gent/Royal Flemish PO/Herreweghe
PHI LPH 020 DDD 47’22

Waardering: 9

Hoewel Stravinsky tot de meest opgenomen componisten van de 20-eeuw behoort, blijft de muziek uit het laatste decennium van zijn creatieve leven relatief onderbelicht. We mogen dan ook blij zijn met deze nieuwste opname van Philippe Herreweghe met Collegium Vocale Gent. Centraal staat het Threni uit 1958. Het is gebaseerd op de teksten Klaagliederen van Jeremia uit het Oude Testament en is een meesterwerk, dat doorgaans te weinig aandacht krijgt. Er zijn hints van Les Noces in de manier waarop de solostemmen en koor zich tot elkaar verhouden, terwijl er echo’s van Renard en de Symfonie voor Blazers te horen zijn. Opvallend is het gebruik van de flugelhorn en sarrusofoon. Verder het Requiem Canticles. Stravinsky’s laatste grote werk, dat werd uitgevoerd tijdens zijn eigen uitvaartmis. Dit opus is een goed voorbeeld van zijn spitse aforistische late stijl. Hoewel Stravinsky diverse keren van stijl is veranderd, blijft ook hier het zuiver Russische element overeind staan. Herreweghe is hier helemaal in zijn element, net als bij zijn Psalmen Symfonie opname voor Pentatone. Het Collegium Vocale Gent en de Filharmonie hebben geen enkel probleem met deze lastig uit te voeren partituren. Herreweghe en de zijnen, zijn geknipt voor dit idioom. Iets meer dan drie kwartier muziek is wel wat karig.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

LOURIÉ – Complete Piano Works Vol. 1

door emile | September 10, 2017

LOURIÉ
Complete Piano Works Vol. 1
Giorgio Koukl, piano
Grand Piano GP 737 DDD 64’47

Waardering: 9

Het Grand Piano label timmert aan de weg met het uitbrengen van zeldzame klavier pareltjes. Het label specialiseert zich momenteel in multi-volume opnames en volledige cycli van pianowerken van minder bekende componisten. Grand Piano komt hier wederom met een interessant programma: het klavier oeuvre van Arthur Vincent Lourié (1891 – 1966). Naum Israilevich Luria was zijn oorspronkelijke naam. Hij veranderde zijn voornaam in Arthur naar Schopenhauer en zijn tweede naam werd Vincent, uit bewondering voor van Gogh. Ook zijn Joodse religie verruilde hij voor het Katholicisme, om te kunnen trouwen met een Poolse vrouw. De grootste invloed onderging hij van Scriabin, Debussy en het Futurisme heeft hem bepaald niet onberoerd gelaten. En dat is ook te horen hier. Ik heb genoten van deze cd: spannende, enerverende muziek die inderdaad schatplichtig is aan Scriabin en Debussy, maar met een eigen smoel. De Tsjechische pianist, klavecinist en componist Giorgio Koukl staat volledig boven de materie en brengt de stukken tot leven door een enorme dynamiek, maar wel gedoceerd, net als het pedaalgebruik. Scriabin liefhebbers zullen deze muziek hoogstwaarschijnlijk wel weten te appreciëren. Helaas klinkt de opname vrij hard en vermoeiend. Dat viel ook al op bij de Mosolov sonates door Andryushchenko. Daar moet Grand Piano m.i. wel aandacht aan besteden.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

ESENVALDS / St Luke Passion – Sacred Works

door emile | September 5, 2017

ESENVALDS
St Luke Passion – Sacred Works
Sinfonietta Riga, the Latvian Radio Choir and soloists, Sigvards Kļava
Ondine ODE 1247-2 DDD 68’04

Waardering: 8

Ēriks Ešenvalds werd geboren in Riga en won diverse prijzen in zijn vaderland, maar ook een nominatie voor the British Composer Award in 2010. In 2011 kreeg hij uiteindelijk een twee-jarige positie voor het Fellow Commoner in Creative Arts aan het Trinity College in Cambridge. Ondine komt hier met een opname van Ešenvalds St Lukas Passie in combinatie met drie andere mooie koorwerken. Na al een “Passie and Resurrection”, in 2005 te hebben geschreven, moedigde Sigvards Klava, Ešenvalds aan nog een passie te schrijven volgens St. Lukas. Op deze opname onder Klava speelt het Lets Radio Koor en Sinfonietta Riga samen met de solisten Ieva Parsa Jānis Kurševs en Daumants Kalniņš. Er komt de laatste tijd veel moois uit de Baltische staten en Ešenvalds is ook zeker een componist om in de gaten te houden. Op het eerste gehoor is het indrukwekkend en Ešenvalds schuwt het effect bepaald niet, maar spannend is het allemaal wel. Ik vraag me echter af of deze muziek wel zal blijven hangen. Kļava en de zijnen maken er een gedenkwaardige ervaring van, hoewel Kurševs soms wat geforceerd klinkt. Hoe dan ook, dit is een aantrekkelijke cd en de opname is groots.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Robert Schumann the Poet – Mitsuko Saruwatari

door emile | August 31, 2017

SCHUMANN
Robert Schumann the Poet
Kreisleriana | Waldszenen | Papillons
Mitsuko Saruwatari, piano
Etcetera KTC 1539 DDD 78’46

Waardering: 6

Ik denk dat er intussen wel genoeg gezegd en geschreven is over de muziek van Robert Schumann en ook over de literaire inhoud ervan. Ik moet ook zeggen dat het aantal Schumann producties mij zo langzamerhand de neus uit komt. En dan behoort hij nog wel tot mijn absolute favorieten componisten. Ja, Saruwatari brengt een verfijnde en vooral dynamisch interessante Schumann. Ook heeft ze oog voor het grillige en het schizofrene in Schumanns kunst. Artistiek is dit dus een zeer geslaagde cd en de tweede opname in korte tijd van Etcetera die ik hoor, waarvan de vleugel ideaal is opgenomen en in de ruimte is gezet. De relatief lage waardering zit hem er in, dat ik dit een wat overbodige uitgave vind. Het ligt dus zeker niet aan Saruwatari noch aan de technici achter deze productie, maar aan deze consumptie maatschappij die ons even naar de winkel wil laten hollen om iedere nieuwe cd te kopen. En daar pas ik voor.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

MOSOLOV – Complete Works for Piano solo

door emile | August 27, 2017

MOSOLOV
Complete Works for Piano solo
Olga Andryushchenko, piano
Grand Piano GRPO 703 DDD 48:06 / 46:37

Waardering: 8

Ik zal nooit vergeten wat voor een verpletterende indruk de IJzergieterij van Alexander Mosolov op mij maakte, toen ik dat stuk voor het eerst hoorde tijdens een openlucht festival op een Duitse televisie zender. Ook zijn 5 monumentale piano sonates (zijn 3de sonate opus 6 uit 1924 is verloren gegaan) zijn van onbeschrijfelijk niveau en verdienen het regelmatig uitgevoerd te worden. Wat direct opvalt zijn de hamerende, hoekige melodieën; zover men nog over melodieën kan spreken. Corrosief, antilyrisch en vooral verpletterend staat op mijn notitieblok. De opening van de eendelige 1ste sonate, doet direct denken aan de Sonate voor 2 Piano’s en Slagwerk van Bartok. De 2de sonate gaat zo mogelijk nog verder met een overweldigende uitdrukkingskracht die de omschrijving werkelijk tart. Met zijn 5de sonate sluit Mosolov ten slotte dit genre op het hoogste niveau af. Helaas is de Grand Piano opname veelal hard en vermoeiend. Lombardi’s opname op Arte Nova klinkt warmer en heeft mijn voorkeur voor de 5de sonate, maar voor zover ik weet heeft hij de eerste en tweede sonate niet opgenomen. Andryushchenko daarentegen heeft veel aandacht voor de structuur. Ik ben weliswaar niet onverdeeld enthousiast over deze uitgave, maar ik acht het belang van de eerste twee sonates zeer hoog.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Rheinmädchen – Schubert • Schumann • Brahms • Wagner

door emile | August 22, 2017

Rheinmädchen
Schubert • Schumann • Brahms • Wagner
Ensemble Pygmalion, Raphaël Pichon
Harmonia Mundi HMC 902239 DDD 74’31

Waardering: 8

De Rijn is al lang een inspiratiebron voor kunstenaars geweest en ook op deze cd wordt de machtige rivier bezongen door een vrouwenkoor. Dat is de rode draad van dit programma. De cd trapt af met “Auf dem Grunde des Rheines” van Das Rheingold, waar 24 vrouwenstemmen, 4 hoorns, een harp en twee contrabassen het orkest vervangen. De hoorns zijn overigens authentieke instrumenten, die Brahms voorschrijft voor zijn Vier gesänge Op. 17. voor vrouwenstemmen, hoorns en harp. De rest van de hier opgenomen stukken zijn allen gearrangeerd; een aantal door Vincent Manac’h. Het Franse Ensemble Pygmalion is zo’n 10 jaar geleden opgericht door de countertenor Raphäel Pichon en hun interesse gaat vooral uit naar Bach, Rameau en Mozart. De cd is aantrekkelijk door de stukken die zelden worden opgenomen, een vlekkeloos zingend koor en het gebruik van natuurhoorns. Ik kan dan ook niet ontkennen dat dit een doordacht programma is en er zijn genoeg hemelse momenten, maar sommigen onder ons vinden de hemel saai en dalen liever af naar de hel. Hoe dan ook, door de eigenzinnige programmering en een m.i. te sterk accent op het esthetische, denk ik dat deze cd niet voor iedereen werkt. De opname is overigens mooi ruimtelijk en Harmonia Mundi heeft het geheel aan kleuren en timbres goed weten te vangen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SCHUMANN & MENDELSSOHN – Piano Concertos

door emile | August 12, 2017

SCHUMANN & MENDELSSOHN
Piano Concertos
Scottish Chamber Orchestra, Antonio Méndez
Ingrid Fliter, piano
Linn Records CKD 555 Hybrid SACD DDD 60’51

Waardering: 8

Tegenwoordig is het eerste Piano Concert van Felix Mendelssohn niet meer zo populair zoals het ooit was. De Argentijnse Ingrid Fliter – ze ontving voor haar Chopin concerten een Gramophone Award nominatie – blaast dit charmante werk weer nieuw leven in met een flinke dosis spontaniteit. Wat ook opvalt is de aanstekelijke energie die Fliter in haar spel legt en communiceert met het Scottish Chamber Orchestra. Het kamerensembleachtige SCO gebruikt hier natuur hoorns en trompetten, wat deze opname ook uniek maakt. De schijf wordt opgevuld met de schitterende Marchen von der schonen Melusine ouverture. Dit is tevens Antonio Méndez’ opname debuut en ik moet zeggen dat ik zwaar onder de indruk ben van zijn messcherpe directie. Ik heb met open mond naar deze jonge dirigent geluisterd. Voor wat betreft Schumann was ik enigszins teleurgesteld. Niet zozeer in Fliters spel, want ook hier slaagt ze met een verfijnde en gelaagde uitvoering. Neen, het is de orkestbalans waar ik me aan stoor: het ensemble klinkt onderbelicht en dun. Bovendien is er voor het Schumann concert veel sterke concurrentie. Verder had er wat mij betreft nog wat extra muziek op gemogen. De Hebriden ouverture van Mendelssohn bijvoorbeeld, zou zeker niet hebben misstaan. Voor de vinyl liefhebbers, het Schumann concert is ook beschikbaar op 180 gram vinyl.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

RCO EDITIONS 16: BRAHMS – Ein Deutsches Requiem

door emile | August 5, 2017

BRAHMS – Ein Deutsches Requiem
Een Requiem voor de levenden
Genia Kühmeier, sopraan
Gerald Finley, bas
Groot Omroepkoor
Michael Gläser, koordirigent
Dirigent: Mariss Jansons

Waardering: 10

Deze RCO editie is rondom Ein Deutsches Requiem van Johannes Brahms geprogrammeerd. Terecht wordt het in de inleiding een Requiem voor de levenden genoemd. Geen hel en verdoemenis zoals in de gebruikelijke Latijnse Requiems. Het is alsof Brahms ons letterlijk aanraakt en streelt met de troostende woorden: “Het is goed zo…” Het menselijk bestaan is een grote cyclus van geboorte en dood; een kringloop van zaaien en oogsten. Hoe dan ook, het Requiem is fenomenaal gedaan. Ik vond Sinopoli lange tijd de norm voor dit werk, maar Jansons uitvoering is een van de mooiste die ik tot nu toe gehoord heb. Brahms en Jansons is het perfecte huwelijk. Dat bleek ook al uit zijn opnames van de symfonieën en ook hier weer dat immer vloeiende, pulserende. De solisten zijn ook indrukwekkend. De bas Gerald Finley is uitstekend te volgen door de voortreffelijke dictie en het is prachtig om de expressie op zijn gezicht te zien. Maar ook de sopraan Genia Kühmeier geeft een buitgewoon doorleefde voordracht. En laten we vooral het Groot Omroepkoor niet vergeten: ronduit magistraal. Het blijft vreemd aandoen dat mensen met elkaar spreken tijdens muziek, maar het commentaar tijdens het Requiem van de fluitist Kersten McCall en violiste Anna de Vey Mestdagh is erg amusant. Vooral McCall kent het werk door en door. Er zijn tijden geweest dat het werk voor hem dagelijks brood was. Een andere topper in deze aflevering is Richard Strauss’ Also sprach Zarathustra. En ook dit stuk is bij Jansons in uitstekende handen. Hij laat vooral het Von den Freuden und Leidenschaften behoorlijk kolken. Een prachtige moment is ook de fagot solo aan het einde door Gustavo Núñez. Verder zit er in dit programma nog Gustav Mahlers Totenfeier onder Fabio Luisi. Het is even wennen aan zijn tempkeuze, maar god zij dank hier geen goedkoop sentiment. Ten slotte een hemelse uitvoering van Haydns Celloconcert nr. 1 in C majeur door de Noor Truls Mørk. Over de productie hoeven we het niet langer te hebben, want die is zoals altijd prachtig. Ik heb genoten van deze RCO editie. Alles overziend is er wat mij betreft weinig belemmering om het hoogste lof toe te kennen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

BRAHMS – Brodsky Quartet

door emile | July 30, 2017

BRAHMS
Brodsky Quartet
Natacha Kudritskaya, piano
Chandos CHAN 10892 DDD 75’36

Waardering: 6

Hoewel de aan Theodor Bilroth opgedragen strijkkwartetten op. 51 Brahms’ eerstelingen zijn, dragen ze toch een hoge mate van maturiteit in zich. Heel wat pogingen daarvoor belandden in de open haard. Brahms bleef trouw aan de klassieken ofschoon voor hem het strijkkwartet een laboratorium bleef om te experimenteren. Van Brahms’ vriend Max Kalbeck weten we dat Brahms stond op een geheime uitvoering van beide kwartetten voordat ze gepubliceerd mochten worden. Er volgde toch nog een grondige revisie, waarna ze uiteindelijk werden voltooid in Tutzing in Beieren. Dit is de tweede opname door het Brodsky kwartet voor de Brahms kwartetten en ik moet zeggen dat het allemaal wat plichtmatig klinkt zonder verassingen; laat staan nieuwe inzichten. De slappe, ongeïnspireerde opening van het kwartet, is eigenlijk al voldoende om direct naar een andere uitvoering te grijpen. Bijvoorbeeld het Ebene kwartet met Akiko Yamamoto op Virgin met hetzelfde programma. Zij spelen met aanzienlijk meer passie en esprit dan dat het Brodsky Kwartet hier doet. Het pianokwintet op. 34 is in dat opzicht iets beter gedaan. Daar is wat meer stuwing en doorleving te bespeuren. De open en dynamische Chandos opname is niet verantwoordelijk voor deze doorgaans gezapige vertolking.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

LUTOSLAWSKI • BRAHMS / Concerto for Orchestra • Piano kwartet op. 25

door emile | July 24, 2017

LUTOSLAWSKI • BRAHMS
Concerto for Orchestra • Piano kwartet op. 25 (arr. Schönberg)
Fort Worth Symphony Orchestra, Miguel Harth-Bedoya
Harmonia Mundi HMU 807668 SACD DDD 71’42

Waardering: 7

Van Lutoslawski’s Concert voor Orkest hebben we in de loop der tijd al behoorlijk wat goede opnames gezien: de ‘klassieke’ opname van Rowicki op Philips, de virtuoos vlammende van Dohnanyi op Decca en die onder de componist zelf op EMI. Verder is er nog een goede op Erato verschenen onder Barenboim. Bij dat rijtje hoort deze nieuwe opname van Harmonia Mundi niet, ofschoon er zeker mooie dingen gebeuren. In de opening van het tweede deel bijvoorbeeld bereikt Harth-Bedoya prachtige resultaten met de strijkers. Helaas is de opname locatie iets te donkerbruin qua timbre, net als bij Prokofievs derde pianoconcert met Kholodenko en hetzelfde orkest. Daar staat wel tegenover dat de lage registers er zeker mogen wezen, maar het midden-hoog heeft net iets te weinig glans. Ofschoon ik de koppeling niet logisch vind, krijgen we hier ook een sympathieke uitvoering van Schönbergs arrangement van Brahms piano kwartet no. 1 op. 25. Ook dit genre ligt Harth-Bedoya wel. Hij heeft een aanstekelijke puls en laat Brahms vloeien zoals Haitink dat kan. Bovendien lijkt de opname hier beter te passen. Al met al een nuttige uitgave voor Brahms Piano Kwartet, maar niet het laatste woord voor Lutoslawski’s Concert voor Orkest.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten Meer berichten »