Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

KÕRVITS – Mirror

door emile | July 17, 2017

KÕRVITS
Mirror
Anja Lechner, Cello • Kadri Voorand, Voice • Estonian Philharmonic Chamber Choir & Tallinn Chamber Orchestra, Tõnu Kaljuste
ECM New Series 481 2303; DDD 63’08

Waardering: 10

Om met de deur in huis te vallen: dit is schitterende muziek! Hier is het intellectueel experiment geen – of niet langer – een doel op zichzelf. En een van de belangrijke redenen dat we niet verdwalen in de muziek van Tõnu Kõrvits – zoals zo vaak bij contemporaine muziek – is dat hij zich voornamelijk baseert op de volksmuziek als ankerpunt. Precies dat element dat diverse componisten reeds aan het begin van de vorige eeuw, voor de doodlopende weg der atonaliteit heeft behoed. Kõrvits dringt diep door in de ziel van zijn volk en bereikt met zijn rijke taal, een universele uitdrukkingskracht. Het “Labyrinths” bijvoorbeeld uit 2010 is een 7-delig concerto voor cello en strijkorkest. Het is uitermate lyrisch en toch sterk repetitief. Ik heb echt zelden een dergelijke schoonheid en mystiek in moderne werken voor strijkers gehoord. Het genre laat zich lastig omschrijven, maar er zitten duidelijk minimal elementen in de stijl van John Adams in. Het heeft echter nooit die vermoeiende dorheid die we tegenkomen bij veel minimalisten. Ook het “Seven Dreams Of Seven Birds” is in letterlijke zin ongehoord fascinerend. De priesterklasse uit de muziekwetenschap zal dit ongetwijfeld afdoen als niet vernieuwend genoeg, maar ik geniet met volle teugen van deze klanken. Het Estse kamer koor zingt weer vlekkeloos, net als bij Danse Macabre onder Gregory Rose en de ECM opname is indrukwekkend. Ik kan me niet voorstellen dat het nog beter kan. Een van de mooiste producties tot nu toe van dit jaar. Deze CD mag m.i. niet ontbreken in de collectie.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

VIANA DA MOTA – A Patria / Sinfonia

door emile | July 12, 2017

VIANA DA MOTA
A Patria – Sinfonia
Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, Alvaro Cassuto
Naxos 8.573495 DDD 67’23

Waardering: 8

Viana da Mota (1868-1948) was een Portugese componist en studeerde samen met Franz Liszt en Hans von Bülow. De hier opgenomen symfonie is geschreven in 1895 en is een lofzang op de Portugese dapperheid en ontdekkingen. Alle vier de delen zijn geïnspireerd door citaten uit Luis de Camões’ epische gedicht de Lusiaden; de Latijnse benaming voor het Portugese volk toen zij nog een Romeinse provincie waren. Weliswaar zijn de invloeden van Schumann en Brahms zeer sterk voelbaar, maar deze muziek heeft toch een opvallend eigen smoel en klinkt opvallend fris. Ik zou deze symfonie dan ook absoluut niet af willen doen als louter epigonen arbeid. In het langzame derde deel bijvoorbeeld bereikt Viana da Mota een mooie typische Romantische sfeer, die weliswaar verderop wat door kabbelt. Cassuto heeft een ferme greep op de materie en het Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, dat zeer alert en puntig reageert. Nu helpt de opname ook wel mee, want die is transparant en gedetailleerd. Wellicht niet het allerhoogste belang, maar ik was toch verrast door deze Portugese componist.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

PIGOVAT – Holocaust Requiem

door emile | July 7, 2017

PIGOVAT
Holocaust Requiem – Poem of Dawn
Anna Serova, Viola; Croation Radio & Television Symphony Orchestra, Nicola Guerini
Naxos 8.572729 DDD 66’30

Waardering: 8

Dit is mijn eerste kennismaking met de Oekraïense componist Boris Pigovat. Hij werd geboren in Odessa, maar immigreerde naar Israel. Voor zijn Holocaust Requiem ontving hij in 1995 de ACUM prijs en het beleefde de première in Kiev. Aanvankelijk was het de bedoeling om voor de teksten, koor, een 4 koppig solisten team en een speaker te gebruiken. Echter, om een bepaald simplisme en directheid te bereiken, heeft Pigovat toch afgezien van de menselijke stem en als enige solostem de altviool gebruikt. Dit omdat de altviool het dichtst de menselijke stem benadert en ik moet zeggen dat dat overtuigend uitpakt. Afgezien van wat bombarie in het tweede deel – het Requiem – is het een schitterend werk. Het heeft ook veel mooi ingetogen en lyrische momenten. De solo stukken door altvioliste Anna Serova zijn werkelijk innemend en treffend is hoe de altviool bijna letterlijk de woorden “Requiem Aeternam” zingt. Dit werk heeft een grote indruk op mij gemaakt en zal dat de komende tijd waarschijnlijk blijven doen. Ook het Poem of Dawn uit 2010 is van een eenvoudige schoonheid. De klankbalans van de opname is goed, alleen staat het orkest wat ver weg.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

MASCAGNI & ROTA – ORIGINAL MOTION PICTURE SCORES

door emile | July 1, 2017

MASCAGNI – ROTA
ORIGINAL MOTION PICTURE SCORES
Rapsodia Satanica – Il Gattopardo
Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz, Frank Strobel
Capriccio C5246 DDD 62’02

Waardering: 6

Dit is dus inderdaad de Mascagni van Cavalleria Rusticana die hier de muziek heeft geschreven, voor de film Rapsodia Satanica uit 1917 van Nino Oxilia. Een Faustiaans verhaal over een oude vrouw die een pact sluit met Mephisto om haar jeugd terug te krijgen, in ruil daarvoor moet ze zich verre houden van de liefde. Korngold zei eens dat zijn filmmuziek “een opera zonder woorden” is: dramatisch geïllustreerde scènes door middel van muziek. En dat is precies ook wat we hier horen. De schijf wordt gecompleteerd door de muzieksuite uit de film Il Gattopardo van Visconti uit 1963, geschreven door Nino Rota. Deze is voornamelijk bekend van de filmmuziek voor de The Godfather-trilogie en de films van Federico Fellini. Ik moet bekennen dat het lijvige stukken zijn en een hele cd met deze film muziek is voor mij teveel van het goede. Uiteindelijk gaat het toch wat vervelen. Alles overziend: voor de liefhebbers van filmmuziek en -geschiedenis, is dit een buitenkansje. De relatief lage waardering zit hem niet zozeer in de uitvoering, maar in de overtuiging dat deze muziek betrekkelijk weinig voedzaam is. De opname is voorbeeldig.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

BRUCKNER Symphony No. 5 – Lance Friedel

door emile | June 25, 2017

BRUCKNER
Symphony No. 5
London Symphony Orchestra Lance Friedel
MSR 1600 SACD 5.0 Multi Channel DDD 73’19

Waardering: 8

Met de jongste ervaring van Harnouncourts laatste opname in mijn achterhoofd, wist ik niet hoe snel ik op de achterkant van het cd boekje moest kijken: wat zou de speeltijd van het adagio zijn? Ik werd gerustgesteld: bijna 18 minuten. D’accord het zit hem niet altijd in de kloktijd, maar Harnoncourts blasfemische tempi voor het adagio, heb ik min of meer als traumatisch ervaren. Hoe dan ook, Lance Friedel is een nog relatief onbekende Amerikaanse dirigent, maar gebruikt hier opvallend wel overwogen tempi. Hoewel hij in bepaalde secties behoorlijk gas geeft, is het nooit gejaagd. Hij bereikt bijvoorbeeld in het eerste deel een soort elasticiteit, die ik zelden gehoord heb. De finale heeft veel momentum alsof Bruckner de materie als een enorme steen vooruit rolt. De opname is wat ver weg en het orkest had wat meer kleur in de bassen mogen hebben. Ook zijn de pauken soms net iets te luid en het slot met de koraal, had iets breder en zangeriger gemogen wat mij betreft. Chailly op Decca met het KCO is daar m.i. ideaal. Ik zou niet willen beweren dat deze uitvoering het laatste woord is voor Bruckners 5de, maar Friedel is wel een dirigent om in de gaten te houden.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Robert Schumann – Thomas Zehetmair

door emile | June 20, 2017

Robert Schumann
Orchestre de chambre de Paris, Thomas Zehetmair
ECM New Series 4811369 DDD 77’20

Waardering: 10

Robert Schumann is mijn oogappeltje, maar het aantal opnames begint zo langzamerhand een plaag te worden. Er zijn echter uitzonderingen, zoals deze ECM cd. Schumanns vioolconcert is in de loop der tijd regelmatig bekritiseerd, maar iedere keer als ik de opening hoor kan ik wel door de grond zakken. Ik heb de kritiek eigenlijk nooit begrepen. Ook het tweede deel is van een onsterfelijke schoonheid. Het is dat typische Schumanneske harmonisch diepte component dat zo treffend is. Dat component dat wellicht zo symbool staat voor zijn ziektebeeld. De tragiek dat Schumann zich realiseerde dat de krankzinnigheid voortdurend als een zwaard van Damocles boven hem hing. En dat heeft voor de hand liggend in zijn muziek altijd doorgeklonken. Thomas Zehetmair deed het concert reeds in 1988 voor Teldec en deze prachtige nieuwe opname heeft een vergelijkbare aanpak. Het heeft hier de juiste dunheid waardoor de prachtige harmonieën van fluiten en houtblazers vrijkomen. De Teldec opname was in dat opzicht toch wat dikker, maar werd ook iets meer staccato gespeeld. Ook de zonnige eerste symfonie, krijgt onder Zehetmair een dansant karakter en een kamermuziek kwaliteit. Buitengewoon doorzichtig en vanzelfsprekend klinkt alles, doordat Zehetmairs fraseringen nagenoeg volmaakt zijn. Duidelijk is dat Schumann helemaal zijn ding is. Ook ben ik blij met de Fantasie voor viool en orkest die we niet vaak horen. Dit werk was bij Joseph Joachim erg populair en vormt een waardevolle aanvulling voor deze cd. Het Orchestre de chambre de Paris maakt hier haar debuut voor ECM en heeft een goede klankbalans. De opname is voorbeeldig: een gedetailleerd en transparant podium. Hoogste belang! Deze cd mag zeker niet ontbreken in de kast.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

REGER • BUSCH • WEINREICH – Suites for Viola

door emile | June 10, 2017

REGER • BUSCH • WEINREICH
Suites for Viola
Roland Glassl, Viola
Audite 97 721 DDD 80’08

Waardering: 9

Om met de deur in huis te vallen: dit is een groots programma met een prachtig eerbetoon aan wie anders dan Bach. De grote meester componeerde nimmer voor de altviool solo, maar deze alt suites van Max Reger zijn geheel in Bachs stijl. Deze 3 suites uit 1915 maken deel uit van opus 131, dat behalve deze suites ook nog uit 6 preludes en fuga’s voor solo viool, 3 canons en fuga’s voor 2 violen en 3 suites voor cello solo bestaat. Dat Reger een mannetjesputter was wisten we al lang. Maar na het horen van deze suites, neemt de bewondering alleen maar toe. Graag had ik Glassl vergeleken met die door Tabea Zimmermann. Zij gaf ook al waanzinnige vertolkingen van Hindemiths altviool sonates, maar die uitvoeringen ken ik helaas niet. Wat ik wel weet is dat Glassl een prachtige toon produceert en uitvoeringen geeft die mij volledig overrompelen. Verder op deze schijf de alt suites van Adolf Busch (1891 – 1952) die als violist weliswaar bekend is, maar niet als componist. Over Justus Weinreich (1858 – 1927) is nog minder bekend. Zijn 3 alt suites hebben hier dan ook de première opname. Alles overziend: een absolute must deze cd.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

HILLBORG – Sirens

door emile | June 3, 2017

HILLBORG
Sirens
Royal Stockholm Philharmonic Orchestra
Sakari Oramo / David Zinman / Esa-Pekka Salonen
BIS2114 DDD 62’28

Waardering: 9

Er groeit iets moois in Scandinavië: de goed gefinancierde orkesten aldaar stimuleren een nieuwe generatie componisten, door regelmatig compositie opdrachten uit te schrijven. Een van die getalenteerde componisten is Anders Hillborg die inmiddels ook internationale aandacht krijgt. Deze productieve componist is qua stijl lastig in te delen. Dat blijkt uit de stilistische diversiteit van de eerste twee werken op deze schijf. Voor wat betreft het eerste stuk “Beast Sampler” is het precies zoals Christopher Stark schrijft in zijn enthousiaste liner-notes: “Beast Sampler ontleent zijn titel aan twee zaken: het persoonlijke idee van het orkest als een levend beest en de techniek van sampling, zoals gebruikt wordt in elektronische muziek.” Het heeft m.i. wel een relatief hoog filmmuziek gehalte, maar Hillborg bereikt hier een indrukwekkende muur van geluid; een vergelijkbare ervaring die ik had met Fagerlunds muziek. Zoals wel vaker met moderne werken, moet men het ‘ondergaan’ en dat is hier niet anders. Daar tegenover staat het lyrische “O dessa ögon”. Het ruim half uur durende “Sirens” is dan weer dromerig en hypnotisch van atmosfeer. Het Stockholm Philharmonic klinkt magistraal onder de drie verschillende dirigenten Oramo, Zinman en Salonen. De BIS technici hebben zichzelf weer eens overtroffen. De opname is werkelijk verpletterend: 10 op de schaal van Beaufort.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

ELGAR / Symphony No.1 – Barenboim

door emile | May 24, 2017

ELGAR
Symphony No.1
Staatskapelle Berlin Daniel Barenboim
Decca 4789353 DDD 51’26

Waardering: 9

Elgars symfonieën worden wat ondergesneeuwd door o.a. de stomvervelende Pomp and Circumstance en de Cockaigne Ouverture: enkele van de talrijke schlagers onder de klassieke muziek. En dat is jammer. Deze aan Hans Richter opgedragen eersteling uit 1908 is monumentaal. Het bijzondere van deze symfonie is dat het thematisch materiaal voor het hele werk steunt op de eenvoudige openingsmelodie van het eerste deel. Het was weer even geleden dat Barenboim opnames van de Elgar symfonieën maakte: zo’n 40 jaar maar liefst. Nu met een beter orkest en een veel betere opname, is Barenboim terug met deze luisterrijke symfonie voor Decca. De tweede onder hem, werd ook al zo bejubeld en weer weet hij een ongelofelijk mooie strijkersklank te ontlokken aan de Staatskapelle Berlin. Het geheel is groots, majestueus en heeft de juiste zangerigheid wanneer dat nodig is. Barenboim laat weer eens zien, wat voor een groot Elgar interpreet hij is. Hoewel de opnamen onder Boult en Barbirolli nog steeds als gezaghebbend worden gezien, zou ik het niet zonder deze opname willen stellen. De opname is spectaculair en heeft veel kleur, met daarbij een enorm diepte perspectief. En toch lijkt het of dat men op de eerste rij zit.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SAINT SAËNS – Cello Concertos Nos 1 & 2, etc

door emile | May 18, 2017

SAINT SAËNS
Cello Concertos Nos  1 and 2 – The Carnival of the Animals – Africa – Wedding-cake
Truls Mørg, cello; Louis Lortie, piano; Helene Mercier, piano
Bergen Philharmonic Orchestra, Neeme Järvi
CHANDOS CHSA 5162 DDD 75’32

Waardering: 9

Chandos komt hier met een ongebruikelijk maar wel uitgebreid Saint Saëns programma, met de beide charmante cello concerten als hoofdmoot. Maar het zijn de onbekendere werken die deze SACD, tot een begeerlijke schijf maakt. Het Africa en de Wedding-cake wals, zijn zelden opgenomen werken die zondermeer de moeite waard zijn. En dat is zeker ook de verdienste van Louis Lortie, die er een waar feest van maakt. De Noorse cellist Truls Mørg speelt de beide cello concerten fris van de lever en vrij. Wat opvalt is dat hij de concerten speelt, alsof ze gister geschreven zijn. De musiceer vreugde spat ervan af. Overigens, ook bij Louis Lortie en Helene Mercier in het Carnaval der Dieren. Ik ken nu al een aantal opnames met het Bergen Philharmonic Orchestra en moet zeggen dat het een geweldig orkest is. Ik denk hierbij aan Messiaens Turangalîla-Symphonie op Hyperion van een tijdje terug. Nu weer valt mij de accuratesse en souplesse op van dit orkest. De opname is van demonstratie kwaliteit: een enorm breed en diep podium waarbij het orkest en solisten tegen een inktzwarte achtergrond staan. Geen spoortje hardheid en een nagenoeg perfecte klankbalans. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten Meer berichten »