Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen


« | Main | »

PROKOFIEV – Piano Concertos 2

Geplaatst door: emile | February 19, 2017

PROKOFIEV
Piano Concertos 2 & 5
Vadym Kholodenko, Fort Worth Symphony, Miguel Harth-Bedoya
Harmonia Mundi HMU 807631 SACD DDD 57’03

Waardering: 7

PROKOFIEV · TCHAIKOVSKY
Piano Concerto No. 2 | Piano Concerto No. 1
Beatrice Rana / Antonio Pappano / Accademia di Santa Cecilia Orchestra
Warner Classics 553119 DDD 67’05

Waardering: 9

Qua populariteit staat Prokofievs tweede pianoconcert nog steeds een beetje in de schaduw bij het derde, maar velen beschouwen het tweede als beter geslaagd. In deze mini vergelijking, hebben we de jongste releases van Prokofievs tweede pianoconcert. Die door Beatrice Rana en Vadym Kholodenko. De laatste is duidelijk langzamer in zijn tempo keuze, wat geen enkel probleem hoeft te zijn. Echter, het klinkt allemaal aan de suffe kant bij hem en dat komt zeker ook door de donkerbruine opname (niet des Harmonia Mundi’s) die overigens wel een behoorlijke push in de bas registers heeft. Ook zwemt het instrument van links naar rechts en ontbeert daardoor iedere focus. Ook het orkest klinkt opaak. Mede hierdoor heb ik het idee dat veel mooie dingen die Kholodenko doet, verborgen blijven in de soep. Want mooie dingen doet hij zeker! Met name zijn agogiek valt op en ik moet zeggen dat hij harmonieën laat horen die me niet eerder waren opgevallen. Harmonia Mundi koppelt het vijfde concert, dat zelfs nog minder populair is dan het tweede en dat maakt deze schijf toch enigszins interessant.

Hoeveel anders is het bij Beatrice Rana op Warner Classics! Zij doet het hoorbaar sneller en is mede daardoor oneindig veel frisser dan Kholodenko en doet het spannender bovendien. Ze is precies, aanstekelijk en vurig. Vanaf het begin af aan zat ik met ingehouden adem te luisteren. Maar ook het Accademia di Santa Cecilia Orchestra klinkt buitengewoon snedig onder Pappano. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat de opname ook wel erg mee helpt. Het orkest staat mooi in de diepte maar klinkt toch direct. Het stereobeeld is spectaculair met een grootse diepte en de vleugel heeft een enorme aplomb. Lange tijd was Ashkenazy’s vertolking uit 1975 op Decca mijn favoriet, maar Rana heeft hem nu toch onttroond. De waardering zou dan ook een 10 zijn, maar uiteraard kijken we ook naar het totaal product. De kritiek die ik heb is de programmering. De combinatie met Tchaikovsky’s overbekende eerste pianoconcert, vind ik op z’n zachts gezegd conservatief. Of dat we daar nog niet genoeg uitvoeringen van hebben. Wat dat betreft is de Harmonia Mundi programmering interessanter. Niettemin kijk ik reikhalzend uit naar de andere concerten van Prokofiev door Rana en als het even kan ook de sonates en de rest van het klavierwerk.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Reacties

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.