Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen


« | Main | »

Bruckner unknown

Geplaatst door: emile | May 9, 2015

Bruckner UnknownBRUCKNER
Bruckner unknown
Ensembles ViennAyres; Wien-Linz Hard-Chor • Linz Klavierduo Gröbner-Trisko Ricardo Luna
Preiser Records PR 91250 DDD 64:32

Uitvoering *** | Opname **

Preiser records komt hier met een aantal stukken van Bruckner die we – zoals de titel al aangeeft – nog niet kennen. De schets van een B majeur symfonie uit 1869, de originele versie van het Adagio en Scherzo van de 1ste symfonie, een vroeg trio uit het Scherzo van de Negende en de originele versie van het Christus factus est. Het zijn dus oudere – veelal onvoltooide – composities van delen, die het niet tot de definitieve versie hebben gemaakt en geven een kijkje in het proces van de meester. Ook is een fragment (22 minuten!) van de Finale van de Negende geprogrammeerd. Maar als men die reeds kent door Rattle op EMI, dan kan men hier niet meer naar luisteren. Dit komt omdat Ricardo Luna de stukken heeft gearrangeerd naar kamerensembles, maar de opname is ook raar: de pauzes (een zeer belangrijk stijlmiddel van Bruckner) die heel geraffineerd zijn voorgeschreven, komen hier onnatuurlijk over; voornamelijk voor wat betreft het uitklinken van de noten en het lijkt dan ook net of dat er een volslagen nieuw stuk begint. Denkelijk heeft dat met de akoestiek te maken. Samenvattend, best interessant voor Bruckner verzamelaars. Echter, het accent ligt m.i. toch meer op muziekwetenschap, dan goed is voor Bruckners muziek.

Emile Stoffels
Luister Magazine 703

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

1 reactie to “Bruckner unknown”

  1. Bert Brouwer Says:
    September 15th, 2015 at 17:27

    Bij het fragment van de finale van de Negende zou ik willen opmerken dat Luna hierbij gebruik heeft gemaakt van de documentatie van de musicoloog John A. Phillips, die aan dit fragment de tempoaanduiding “Misterioso. Nicht schnell” heeft meegegeven, waar Bruckner dit zelf nog slechts van het “Alla breve”-teken had voorzien.

    Dat een en ander ook heel anders kan klinken is te horen bij Yoav Talmi en het Oslo Philharmonic (Chandos 7051/2) in een voltooiing van musicoloog William Carragan, waar dit deel “Allegro moderato” wordt gespeeld – nog net geen “Till Eulenspiegels lustige Streiche” – maar wat desalniettemin in dit tempo (in mijn beleving althans) heel natuurlijk en vanzelfsprekend overkomt.

Reacties

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.