Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

CD recensies klassiek

« Vorige berichten

DEBUSSY / FAURE – Robin Ticciati

Monday, October 15th, 2018

DEBUSSY FAURE
Debussy: La Mer – Ariettes oubliees/ Faure: Pelleas et Melisande
Robin Ticciati • Magdalena Kozena • Deutsches Symphonie-Orchester Berlin
Linn Records CKD550 DDD 68’25

Waardering: 9

Linn Records komt hier met een prachtig Frans programma. De Cd opent met Faure’s Prelude to Pénélope en daarna Koechlins orchestratie van Pelléas et Mélisande. Van La Mer zijn er vooral in het verleden prachtige opnames verschenen: ik noem Von Karajan op DG, Reiner op RCA, Giulini op EMI, allemaal met verschillende gezichtspunten en accenten. Echter, deze nieuwe opname van Robin Ticciati, mag er wezen. Ook hij heeft veel oog voor zowel de grote lijn als het kleinste detail. En in het laatste deel bewerkt hij samen met het DSO Berlin, een enorme stuwing. In het oog springend is Brett Dean’s orchestratie van Debussy’s liederencyclus Ariettes oubliées. Deze op Paul Verlaine geïnspireerde cyclus voor stem en piano komt oorspronkelijk uit 1887. Magdalena Kozena zingt hier indringend en spreekt rechtstreeks tot het hart. Robin Ticciati was eerder chef-dirigent van het Scottish Chamber Orchestra en gast dirigent bij het Bamberg Symphony Orchestra. Deze opname getuigt dan ook van zijn boeiende visie op deze stukken en is Ticciati er dus eentje om in de gaten te houden. De opname in de Jesus Christus Kirche te Berlijn is schitterend met een natuurlijke galm, balans en perspectief. Laat dat maar aan Linn over.

Emile Stoffels
Luister Magazine

CHOPIN LEGACY Kotaro Fukuma

Saturday, October 6th, 2018

CHOPIN LEGACY
Kotaro Fukuma, piano
ARS Production ARS38237 SACD DDD 75’47

Waardering: 8

Een zoveelste uitvoering van de 24 preludes op. 28 van Chopin. Het is inmiddels schier onmogelijk geworden om nog iets nieuws toe te voegen aan een werk dat reeds oververtegenwoordigd is in de catalogi. Daarmee bedoelen we uiteraard nieuwe gezichtspunten, inzichten enz. Toch blijkt er andermaal een behoefte te zijn aan nieuwe opnames, aangezien er qua opname techniek en reproductie veel is gebeurd de laatste jaren. Hoe dan ook, op het pianospel van Kotaro Fukuma en de opname valt weinig aan te merken. Tijdens zijn verblijf op Mallorca schreef Chopin de Preludes. Deze stukken behoren tot het meest intieme dat hij ooit gecomponeerd heeft. Fukuma heeft veel oog voor die intimiteit en weet precies te schakelen tussen spanning en ontspanning. Ook de derde sonate is in goede handen bij hem. In het schitterende Largo weet hij de religieuze sfeer goed te treffen en in de Finale ontsteekt hij een waar vuur. Daarin doet hij me denken aan Martha Argerichs vertolking voor DG. Ik zou niet willen beweren dat deze cd het laatste woord is, maar degenen die een hagelnieuwe opname zoeken, zullen Fukuma op hun shortlist moeten zetten. De SACD klinkt ruimtelijk en zeer gedetailleerd.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

DEBUSSY – Preludes Book II; Suite Bergamasque

Saturday, September 29th, 2018

DEBUSSY
Preludes Book II; Suite Bergamasque
Marita Viitasalo, piano
ONDINE ODE1269-2 DDD 60’56

Waardering: 7

“Debussy heeft de luiken van een muffe en lichtloze concertzaal wagenwijd geopend en ons met vergezichten op bloeiende landschappen, op hemel en zee verrast.”Aldus Karol Szymanowski over de Franse grootmeester. Na 1888 breken de vruchtbare jaren van zijn pianomuziek aan en ondergaan we de verdroomde klank van het Debussyisme. Met de Preludes trakteert hij ons op de meest uiteenlopende uitzichten: sprookjesachtige atmosferen, dichterlijke indrukken en visioenen, maar tevens spot. Bij ieder stuk heeft de Debussy een literaire analogie geschreven, die bij de luisteraar ruimte laat tot fantasie. Op deze opname vinden we het tweede boek van Debussy’s Preludes en de Suite Bergamasque. Het eerste boek nam Marita Viitasalo al bijna 30 jaar geleden op voor Ondine. Viitasalo heeft zeker gevoel voor Debussy’s kleurenspel. Toch ontbreekt er een stukje mystiek en onderhuidse druistigheid. Zimermans en Michelangeli’s opname voor DG, doet ze uiteraard niet vergeten. Maar ook recentelijk, is de concurrentie aanzienlijk met Goerner (Zig Zag Territoires), Piemontesi (Naive) en Perianes op Harmonia Mundi. Toch houdt ze zich goed staande en geeft ze een mooie Suite Bergamasque. De Ondine technici hebben de klankkleuren van de vleugel mooi weten te vangen.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

RAVEL • TAILLEFERRE • BOULANGER • FRANÇAIX

Thursday, September 20th, 2018

Ravel • Tailleferre • Boulanger • Françaix
Klavierkonzerte Vol. 2
Florian Uhlig, piano
Deutsche Radio Philharmonie, Pablo González
SWR Music SWR19027 CD DDD 71’30

Waardering: 8

Voor zijn volume one in de serie Franse pianoconcerto’s, ontving de Duitse pianist Florian Uhlig in 2012 al de nodige lauweren. Ondanks zijn relatieve onbekendheid nam hij toch al 15 cd’s op. Op deze volume two vier wederom schitterende pianowerken voor orkest, met het Deutsche Radio Philharmonie onder Pablo Gonzalez. Ravels concert heeft geen introductie nodig dunkt ons. De Ballade für Klavier und Orchester van Tailleferre (1892 – 1983) uit 1922 is een groots werk met boeiende vergezichten. Het is vervuld van mystiek en kleur. Maar ook Boulangers Fantasie voor Piano en Orkest is een pareltje en zou veel vaker opgenomen en uitgevoerd moeten worden. De schijf eindigt met Françiax’ pianoconcert uit 1936. Françiax is hier in een aantal opzichten een vreemde eend in de bijt. We zouden zijn muziek kunnen omschrijven als enigszins zoutloos, maar zeker niet kleurloos en humorloos. Hier geen vergezichten of mystiek, doch louter plezier. Uhlig heeft blijkbaar iets met deze muziek want hij brengt alles met veel bezieling en overtuiging. Soms komt het orkest niet geheel uit de verf, maar dat kan aan de opname liggen die soms wat groezelig is. Niettemin is deze prachtige Cd van harte aanbevolen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

LAURENCE CRANE – 6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet

Saturday, September 15th, 2018

LAURENCE CRANE
6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet
Ives Ensemble
Nimbus Alliance NI6337 DDD 76’18

Waardering: 7

Laurence Crane (1961) is een in Oxford geboren Engelse componist. Het hier opgenomen programma door Nimbus geeft een overzicht van zijn werk uit de tweede helft van de jaren ’80 en nu. De zes trio’s zijn geschreven voor verschillende bezettingen. Wat ze gemeen hebben is hun lengte: Crane schreef in die tijd relatief korte stukken, met een dominante rol voor de piano; en dan vooral met veel dwingende, repeterende aanslagen. Het moet me van het hart dat ondanks de inspanningen van het Ives Ensemble de muziek van Crane mij veelal niet kan bekoren. De eerste drie stukken roepen een enigszins boeiende sfeer op, maar het “Lan Valley Us” bijvoorbeeld is een oeverloos gezaag van jewelste. Wel denk ik dat de muziek van Crane het goed zal doen in combinatie met beelden: documentaires, film etc. Het “10.000 Green Bottles”, springt er overigens positief uit. De opname is uitstekend en het Ives Ensemble is duidelijk een geoliede machine met veel toewijding. Deze cd lijkt me meer iets voor Crane liefhebbers. Ik vind het dan ook moeilijk een waardering toe te kennen, maar op basis van het uitstekende spel van het Ives Ensemble toch een ruime voldoende.

Emile Stoffels
Luister Magazine

DOMO – TIPPET RISE 2016

Tuesday, September 4th, 2018

DOMO – TIPPET RISE 2016

Yevgeny Subdin (piano), Emily Helenbrook (soprano), Christopher O’Riley (piano), Matt Haimovitz(cello), Jenny Chen (piano), Anne-Marie McDermott (piano), Stephen Hough (piano), Svetlana Smolina (piano), Elmer Churampi (trumpet)Pentatone PTC5186 660 SACD Hybrid Multi-channel DDD 65’45

Waardering: 9

Domo is een live opname voor het begin van het nieuwe seizoen in het Tippet Rise Art Center in Fishtail Montana, met werken van Scriabin, Chopin, Stravinsky, Rachmaninov, Brocal en Abril. Deze prachtige live registratie opent met de visionaire Vijfde Sonate van Scriabin. Yevgeny Sudbin is een opvallende en vooral eigenzinnige pianist. Ik weet niet wat er in zijn koffie heeft gezeten, maar het is zinderend, vol kleur en pathos. Slechts zelden hoorde ik de vijfde zo vurig. Ook is er een schitterende voordracht van Rachmaninovs Suite voor twee piano’s en de Vocalise in een versie voor cello en piano. Na een kostelijke uitvoering van Chopins Nocturne op. 15 nr. 2 van Stephen Hough krijgen we een zeer merkwaardig arrangement voor twee piano’s met solo trompet van Scriabins le poème de l’extase te horen. Ofschoon de uitvoerenden hun uiterste best doen, slagen ze er niet in mij te overtuigen van deze versie. Ik snap de keuze wel voor de trompet aangezien deze een hoofdrol in het stuk vervuld, maar de oorspronkelijke partituur heeft een oneindig kleurenpalet en sfeer die eenvoudigweg niet te vangen is met een paar piano’s en een trompet. Hoe dan ook: een prachtige SACD en de live registratie is uiterst realistisch.

Emile Stoffels
Luister Magazine

CHOPIN: NOCTURNES – Fazil Say

Monday, August 27th, 2018

CHOPIN
NOCTURNES
Fazil Say, piano
Warner Classics 0190295821814 DDD 69’20

Waardering: 9

De Turkse componist (zie Luister 698) en pianist Fazil Say is momenteel een van de sterren in Europa. Hij neemt sinds kort op voor het Warner Classics label. Chopin, heeft hij echter zelden gespeeld of opgenomen in het verleden. Dat kan een voordeel zijn. Ook hij maakt gebruik van een uitgekiende selectie uit de Nocturnes op. 9, 15, 27, 32, 37, 48, 55 en drie postume stukken. Het getuigt evenzo van Say’s visie om de nocturnes niet zozeer in chronologische volgorde op te nemen, maar zodanig dat de stukken een bepaald contrast bieden. Verder hebben Chopins Nocturnes – zoals de titel ook aangeeft – typische nachtelijke aspecten van het menselijke leven; vluchtig, maar tegelijkertijd, kernachtig. Deze verontrustende onderstroom heb ik bij Say duidelijk gehoord. Maar ook het religieuze element laat hij goed voor het voetlicht komen, getuige de koraal in opus 37 nr.1. Ofschoon de concurrentie werkelijk moordend is (Arrau, Rubinstein, Ashkenazy, Barenboim, Pollini, Pires, Argerich enz. weliswaar oudere opnames), bevalt Say mij ten zeerste. Hij heeft een mooie balans tussen dynamiek, vloeiendheid en ritmiek. En dat valt vrijwel direct op. Say’s spel is geschakeerd en spannend, maar tegelijkertijd mild. Dat Warner een uitstekende technische staf heeft, moge duidelijk zijn: de opname is een pareltje.

Emile Stoffels
Luister Magazine

LANGGAARD – Piano Works Vol. 3

Monday, August 20th, 2018

LANGGAARD
Piano Works Vol. 3
Bent Johansen Tange, piano
DaCapo 6.220631 SACD DDD 66’32

Waardering: 8

De erkenning als componist zou nog tientallen jaren na zijn dood op zich laten wachten, maar nu vindt Rued Langgaards (1893-1952) muziek langzaam ingang. Dit dankzij een aantal moderne opnames. Deze DaCapo serie van zijn piano werken – opgenomen door Bent Johansen Tange – is daar een goed voorbeeld van. Tange was overigens al in 2005 begonnen met de eerste opname voor dit label. De eerste twee opnames ken ik niet, maar ik geloof dat deze schijf al een mooi overzicht geeft van zijn compositorisch kunnen. Het programma spant een aanzienlijke periode tussen Langgaards jeugdige werk uit 1917 en de volledige volwassenheid van de late jaren ’40. Vreemd genoeg ging hij steeds ‘conservatiever’ schrijven. In z’n algemeenheid horen we een aantrekkelijke grilligheid met harmonieën die aan Cesar Franck doen denken en een ritmiek die overeenkomst vertoont met Prokofiev. Het programma trapt af met het hamerende “Als een Dief in de Nacht” uit 1930. Daarna het wonderlijk mysterieuze “Insectarium” (1917), gevolgd door het weemoedige Franckiaanse “Shadow Life”, Hier is hij ruim 30 jaar mee bezig geweest. Tange speelt of dat haar leven ervan afhangt, met een enorme dynamiek en beheerstheid. De opname helpt ook wel mee door de prettige klankbalans en positionering van de vleugel.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

TERRA: BARTOK • GINASTERA • HALFFTER

Friday, August 10th, 2018

TERRA
BARTOK • GINASTERA • HALFFTER
Cuarteto Quiroga
COBRA RECORDS 0059 DDD 75’31

Waardering: 9

Het Cobra label komt hier met een uiterst boeiend programma. Om te beginnen het tweede kwartet van Bartok, maar ook het kwartet nr. 1 op. 20 van Alberto Ginastera; een Argentijn met Catalaanse wortels. Dat Ginastera door de grote kwartetmeester Bartok is geïnspireerd is een understatement, getuige de eerste drie delen die lijken te verwijzen naar Bartoks vierde kwartet. Het laatste deel is echter volslagen anders. Niettemin boeiende muziek. Verder de “Ocho Tientos para cuarteto de cuerda” uit 1973 van Rodolfo Halffter (oom van Cristóbal Halffter); een Madrileen die Spanje ontvluchtte na de burgeroorlog en zich vestigde in Mexico. Het is een opmerkelijk gestileerd werk met allerlei merkwaardige invallen en spitsvondigheden. Toch is het ‘toegankelijk’. En ook hier weer pure muziek, zonder dat het experiment doel wordt. Het Cuarteto Quiroga is vernoemd naar de Galicische violist Manuel Quiroga; een van Spanjes beroemdste musici samen met Pau Casals en Pablo de Sarasate. Het viertal speelt werkelijk voortreffelijk en bereiken een wonderbaarlijke toon. Men hoort ook geen moeite of gezwoeg en daar is slechts een reden voor te bedenken: een formidabele techniek. Hierdoor vormt de moeilijkheidsgraad van de opgenomen werken, geen enkele belemmering. Het is een waanzinnig gedetailleerde opname met een springlevend kwartet tegen een gitzwarte achtergrond. Smaakvol artwork ook.

Emile Stoffels
Luister Magazine

NENOV – Piano Concerto / Ballade for piano and orchestra

Thursday, August 2nd, 2018

NENOV
Piano Concerto / Ballade for piano and orchestra
Royal Scottish National Orchestra, Emil Tabakov
Ivo Varbanov, piano
CDA68205 Hyperion DDD 75’31

Waardering: 9

De Bulgaar Dimitar Nenov (1901 – 1953) was niet alleen componist, maar tevens pianist, architect, pedagoog en producer. Dat in zijn familie een vroeger lid als generaal in het Tsarenleger gediend had, maakte hem uiteraard verdacht in de ogen van het communistische regime in Bulgarije en werd zijn muziek uiteraard als onwenselijk gezien. Zelfs na de val van het communisme in 1989, veranderde er bitter weinig aan de situatie. Pas sinds kort begint zijn muziek een beetje door te dringen buiten zijn geboorteland. Op een paar obscure opnames na, is dit de eerste echte commerciële opname buiten Bulgarije en ik denk dat we daar dankbaar voor mogen zijn. Om te beginnen Nenovs grootse concerto uit 1936 dat grotendeels leunt op de Oost-Europese volksmuziek. Geen geëxperimenteer, maar pure muziek uit het volkshart. Dat geldt wellicht nog meer voor de ballade nr. 2 voor orkest uit 1942/43, dat door Nenov als zijn meest Bulgaarse werk werd beschouwd. De in London residerende Bulgaarse pianist Ivo Varbanov, die de partituur heeft samengesteld – wat bepaald geen sinecure moet zijn geweest – geeft een bevlogen uitvoering. Hyperion heeft weer vakwerk afgeleverd: de opname is een kleuren spektakel. Ook prachtig artwork van de Futurist Nikolay Diulgheroff.

Emile Stoffels
Luister MAgazine

« Previous Entries