Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

CD recensies klassiek

« Vorige berichten

UNE REVELATION – JUON & HUBER

Wednesday, December 12th, 2018

UNE REVELATION
JUON • HUBER
Maria Solozobova, violin
Collegium Musicum Basel, Kevin Griffiths
SONY CLASSICAL S80320C / 80358118320 DDD 55’15

Waardering: 9

Sony komt hier met de wereldpremière opnames van twee grandioze vioolconcerten van respectievelijk Hans Huber (1852 1921) en Paul Juon (1872 – 1940). En een revelatie is het zeer zeker. Norbert Loesers opmerking dat “…het onbeperkte delven in de bodem van vroegere tijden, … dikwijls meer zand en gruis omhoog wordt gebracht, dan dat er werkelijk waardevolle …vondsten gedaan worden…”, is dus zeker niet van toepassing op deze parels uit de viool literatuur. Het concert van de Zwitserse Huber werd nooit uitgevoerd in zijn leven. Onbegrijpelijk! Het is een kroonjuweel uit de late romantiek. Maar ook het concert van de in Zwitserland geboren Juon, is een ware openbaring. Juon kreeg overigens compositieles van Arensky en een van zijn leerlingen was Léon Orthel. Maria Solozobova speelt aanstekelijk en er ontstaat zo nu en dan een boeiende dialoog tussen solist en orkest. De opname is donker doch sympathiek en doet volledig recht aan deze muziek. Jammer dat er een rare fout is geslopen in het booklet: Het vioolconcert van Juon wordt hier gepresenteerd als zijn tweede concert (hij schreef er drie) opus 42, maar het gaat hier dus om zijn eerste in B-mineur uit 1909. Het opusgetal klopt overigens wel. Uiteraard mag dat de pret niet drukken: deze cd is een must!

Emile Stoffels
Luister Magazine

Rosanne Philippens Plays Prokofiev

Wednesday, November 14th, 2018

PROKOFIEV
Violin Concerto No. 2, Solo Sonata Op. 115, Five Melodies Op. 35bis.
Rosanne Philippens, violin
Julien Quentin, piano
Sinfonieorchester St. Gallen, Otto Tausk
Channel Classics CCS 39517 DDD 65’23

Waardering: 9

Channel Classics komt hier met een mooi programma dat geheel is gewijd aan Sergei Prokofiev. Om te beginnen het vioolconcert nr. 2 uit 1935. Philippens valt met de deur in huis en trekt ons vanaf de eerste noot in de muziek. Janine Jansen noemde haar al eens ‘… een ware daredevil’. Dat is hier dus goed te horen. Net als Jansen heeft ze een gecontroleerde roekeloosheid, die mij uitermate bevalt. Ik kijk dan ook uit naar haar opname van de eerste vioolsonate op. 80. Na haar spetterende voordracht van de Solo Sonate, horen we op deze schijf de Five Melodies. Prokofiev componeerde ze aanvankelijk als vocalises in 1920, maar werkte ze vijf jaar later uiteindelijk om voor viool en piano. Het zijn prachtige zangerige miniaturen, die volgens kenners de oorspronkelijke vocalises in schoonheid overtreffen. Philippens nam ze op met Julien Quentin en geeft een lyrisch, beschouwende lezing die zich kan meten met de beste opnames van weleer (Oistrach op Philips). Mooie opvullers zijn de Mars uit ‘De liefde voor de drie sinaasappels’ en het tweede deel uit de vierde Pianosonate, gearrangeerd door Heifetz resp. de meester zelf. Philippens speelt met een Stradivarius uit 1727, waar eerst Janine Jansen op speelde. De opname is een waar spektakel.

Emile Stoffels
Luister Magazine

MESSIAEN – Poemes Pour Mi • Trois Petites Liturgies de La Présence Divine

Monday, November 5th, 2018

MESSIAEN
Poemes Pour Mi • Trois Petites Liturgies de La Présence Divine
Jane Archibald, Soprano •
Cynthia Millar, Ondes Martenot •
Northwest Boychoir • Seattle Symphony, Ludovic Morlot
Seattle Symphony Media SSM1016 DDD 59’26

Waardering: 8

Een interessante opname van Seattle Symphony Media dat ook in eigen beheer nu cd’s uitbrengt. Dit keer een cd volledig gewijd aan Olivier Messiaen. De Trois Petites Liturgies uit 1943 zijn prachtige muziekstukken. Alleen al het instrumentarium is boeiend, niet in de laatste plaats door de gebruikte Balinese gamelaninstrumenten, het vrouwenkoor en natuurlijk de ondes-martenot. Ludovic heeft hier gekozen voor een jongenskoor i.p.v. een vrouwenkoor. Daar kun je het over hebben, maar persoonlijk vind ik dat dat goed uitpakt. Dan de Poemes Pour Mi waar de cd mee opent. Het is oorspronkelijk geschreven voor sopraan en piano en een jaar later omgewerkt naar orkest en stem. Mi is overigens een bijnaam van Messiaen voor zijn eerste vrouw en violiste Claire Delbos. Het is tevens in de Franse taal, de hoogste snaar van de viool. Hoe dan ook, ik stond stijf van de adrenaline met Archibalds uitvoering van de Poemes: ze geeft vol gas, zonder uit de bocht te vliegen. Ludovic en het Seattle Symphony zijn zeer precies in hun ondersteuning, maar het koor is helaas wat groezelig in beeld gebracht. De Trois Petites Liturgies ondervinden wel stevige concurrentie van Myung-Whun Chungmet het Orchestre Philharmonique de Radio Franceop DG. Niettemin een zeer aantrekkelijke cd die de moeite waard is.

Emile Stoffels
Luister Magazine

RED VELVET – Maya Fridman

Wednesday, October 24th, 2018

RED VELVET
Maya Fridman, cello
TRPTK TTK 0011 DDD 59’42

Waardering: 10

Om met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen: dit is een bijzondere Cd. Of moet ik zeggen: een spirituele ervaring? Om te beginnen, gaat het hier om composities van diverse huidige componisten: Karen Tanaka, Cesar Luttger, Gaspar Cassado, Oswaldo Golijov, Louis Andriessen, Kaveh Vares en Alisa Apreleva. Het stuk van de Iraanse componist Kaveh Vares bijvoorbeeld, naar wiens compositie het titelstuk van deze cd is genoemd, gaat onder andere over lawaai. Dit is zeer actueel, aangezien wij inmiddels in een lawaaimaatschappij zitten. Echter, het stuk is ook ontstaan op het moment dat Vares naar beelden van Aleppo keek en mensen in verwoeste gebouwen opgesloten zag zitten. Maar alle stukken op deze cd doen er toe en hebben een hoge mate van urgentie. Veel moderne muziek is gebaat bij een live uitvoering of sterker nog, moet het daar juist van hebben. Mits de technische staf erin slaagt een opname zo vast te leggen, dat het is alsof men aanwezig is bij de uitvoering. Ik denk eerlijk gezegd dat dat hier gelukt is: we zitten er met onze neus bovenop. De mensen achter het TRPTK label, die verantwoordelijk zijn voor deze grandioze opname, hebben zichzelf een nobel doel gesteld: het tegen gaan van degeneratie van geluidskwaliteit en emotionele impact in de muziek industrie. Voor wat betreft de emotionele impact, staat de Russische celliste Maya Fridman wel garant: ze speelt altijd alsof haar leven ervan afhangt en spreidt een enorme doorleefdheid ten toon. Waarom het hoogste lof? Omdat het om te beginnen bijzondere muziek is, het bijzondere uitvoeringen zijn, het een bijzondere atmosfeer is, het een bijzondere opname is, het actueel is en omdat poëzie, muziek en ervaring hier samensmelten. Ja, het geheel is hier meer dan de som der delen en met deze cd halen we een gebeurtenis in huis; het is een document geworden.

Emile Stoffels
Luister Magazine

DEBUSSY / FAURE – Robin Ticciati

Monday, October 15th, 2018

DEBUSSY FAURE
Debussy: La Mer – Ariettes oubliees/ Faure: Pelleas et Melisande
Robin Ticciati • Magdalena Kozena • Deutsches Symphonie-Orchester Berlin
Linn Records CKD550 DDD 68’25

Waardering: 9

Linn Records komt hier met een prachtig Frans programma. De Cd opent met Faure’s Prelude to Pénélope en daarna Koechlins orchestratie van Pelléas et Mélisande. Van La Mer zijn er vooral in het verleden prachtige opnames verschenen: ik noem Von Karajan op DG, Reiner op RCA, Giulini op EMI, allemaal met verschillende gezichtspunten en accenten. Echter, deze nieuwe opname van Robin Ticciati, mag er wezen. Ook hij heeft veel oog voor zowel de grote lijn als het kleinste detail. En in het laatste deel bewerkt hij samen met het DSO Berlin, een enorme stuwing. In het oog springend is Brett Dean’s orchestratie van Debussy’s liederencyclus Ariettes oubliées. Deze op Paul Verlaine geïnspireerde cyclus voor stem en piano komt oorspronkelijk uit 1887. Magdalena Kozena zingt hier indringend en spreekt rechtstreeks tot het hart. Robin Ticciati was eerder chef-dirigent van het Scottish Chamber Orchestra en gast dirigent bij het Bamberg Symphony Orchestra. Deze opname getuigt dan ook van zijn boeiende visie op deze stukken en is Ticciati er dus eentje om in de gaten te houden. De opname in de Jesus Christus Kirche te Berlijn is schitterend met een natuurlijke galm, balans en perspectief. Laat dat maar aan Linn over.

Emile Stoffels
Luister Magazine

CHOPIN LEGACY Kotaro Fukuma

Saturday, October 6th, 2018

CHOPIN LEGACY
Kotaro Fukuma, piano
ARS Production ARS38237 SACD DDD 75’47

Waardering: 8

Een zoveelste uitvoering van de 24 preludes op. 28 van Chopin. Het is inmiddels schier onmogelijk geworden om nog iets nieuws toe te voegen aan een werk dat reeds oververtegenwoordigd is in de catalogi. Daarmee bedoelen we uiteraard nieuwe gezichtspunten, inzichten enz. Toch blijkt er andermaal een behoefte te zijn aan nieuwe opnames, aangezien er qua opname techniek en reproductie veel is gebeurd de laatste jaren. Hoe dan ook, op het pianospel van Kotaro Fukuma en de opname valt weinig aan te merken. Tijdens zijn verblijf op Mallorca schreef Chopin de Preludes. Deze stukken behoren tot het meest intieme dat hij ooit gecomponeerd heeft. Fukuma heeft veel oog voor die intimiteit en weet precies te schakelen tussen spanning en ontspanning. Ook de derde sonate is in goede handen bij hem. In het schitterende Largo weet hij de religieuze sfeer goed te treffen en in de Finale ontsteekt hij een waar vuur. Daarin doet hij me denken aan Martha Argerichs vertolking voor DG. Ik zou niet willen beweren dat deze cd het laatste woord is, maar degenen die een hagelnieuwe opname zoeken, zullen Fukuma op hun shortlist moeten zetten. De SACD klinkt ruimtelijk en zeer gedetailleerd.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

DEBUSSY – Preludes Book II; Suite Bergamasque

Saturday, September 29th, 2018

DEBUSSY
Preludes Book II; Suite Bergamasque
Marita Viitasalo, piano
ONDINE ODE1269-2 DDD 60’56

Waardering: 7

“Debussy heeft de luiken van een muffe en lichtloze concertzaal wagenwijd geopend en ons met vergezichten op bloeiende landschappen, op hemel en zee verrast.”Aldus Karol Szymanowski over de Franse grootmeester. Na 1888 breken de vruchtbare jaren van zijn pianomuziek aan en ondergaan we de verdroomde klank van het Debussyisme. Met de Preludes trakteert hij ons op de meest uiteenlopende uitzichten: sprookjesachtige atmosferen, dichterlijke indrukken en visioenen, maar tevens spot. Bij ieder stuk heeft de Debussy een literaire analogie geschreven, die bij de luisteraar ruimte laat tot fantasie. Op deze opname vinden we het tweede boek van Debussy’s Preludes en de Suite Bergamasque. Het eerste boek nam Marita Viitasalo al bijna 30 jaar geleden op voor Ondine. Viitasalo heeft zeker gevoel voor Debussy’s kleurenspel. Toch ontbreekt er een stukje mystiek en onderhuidse druistigheid. Zimermans en Michelangeli’s opname voor DG, doet ze uiteraard niet vergeten. Maar ook recentelijk, is de concurrentie aanzienlijk met Goerner (Zig Zag Territoires), Piemontesi (Naive) en Perianes op Harmonia Mundi. Toch houdt ze zich goed staande en geeft ze een mooie Suite Bergamasque. De Ondine technici hebben de klankkleuren van de vleugel mooi weten te vangen.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

RAVEL • TAILLEFERRE • BOULANGER • FRANÇAIX

Thursday, September 20th, 2018

Ravel • Tailleferre • Boulanger • Françaix
Klavierkonzerte Vol. 2
Florian Uhlig, piano
Deutsche Radio Philharmonie, Pablo González
SWR Music SWR19027 CD DDD 71’30

Waardering: 8

Voor zijn volume one in de serie Franse pianoconcerto’s, ontving de Duitse pianist Florian Uhlig in 2012 al de nodige lauweren. Ondanks zijn relatieve onbekendheid nam hij toch al 15 cd’s op. Op deze volume two vier wederom schitterende pianowerken voor orkest, met het Deutsche Radio Philharmonie onder Pablo Gonzalez. Ravels concert heeft geen introductie nodig dunkt ons. De Ballade für Klavier und Orchester van Tailleferre (1892 – 1983) uit 1922 is een groots werk met boeiende vergezichten. Het is vervuld van mystiek en kleur. Maar ook Boulangers Fantasie voor Piano en Orkest is een pareltje en zou veel vaker opgenomen en uitgevoerd moeten worden. De schijf eindigt met Françiax’ pianoconcert uit 1936. Françiax is hier in een aantal opzichten een vreemde eend in de bijt. We zouden zijn muziek kunnen omschrijven als enigszins zoutloos, maar zeker niet kleurloos en humorloos. Hier geen vergezichten of mystiek, doch louter plezier. Uhlig heeft blijkbaar iets met deze muziek want hij brengt alles met veel bezieling en overtuiging. Soms komt het orkest niet geheel uit de verf, maar dat kan aan de opname liggen die soms wat groezelig is. Niettemin is deze prachtige Cd van harte aanbevolen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

LAURENCE CRANE – 6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet

Saturday, September 15th, 2018

LAURENCE CRANE
6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet
Ives Ensemble
Nimbus Alliance NI6337 DDD 76’18

Waardering: 7

Laurence Crane (1961) is een in Oxford geboren Engelse componist. Het hier opgenomen programma door Nimbus geeft een overzicht van zijn werk uit de tweede helft van de jaren ’80 en nu. De zes trio’s zijn geschreven voor verschillende bezettingen. Wat ze gemeen hebben is hun lengte: Crane schreef in die tijd relatief korte stukken, met een dominante rol voor de piano; en dan vooral met veel dwingende, repeterende aanslagen. Het moet me van het hart dat ondanks de inspanningen van het Ives Ensemble de muziek van Crane mij veelal niet kan bekoren. De eerste drie stukken roepen een enigszins boeiende sfeer op, maar het “Lan Valley Us” bijvoorbeeld is een oeverloos gezaag van jewelste. Wel denk ik dat de muziek van Crane het goed zal doen in combinatie met beelden: documentaires, film etc. Het “10.000 Green Bottles”, springt er overigens positief uit. De opname is uitstekend en het Ives Ensemble is duidelijk een geoliede machine met veel toewijding. Deze cd lijkt me meer iets voor Crane liefhebbers. Ik vind het dan ook moeilijk een waardering toe te kennen, maar op basis van het uitstekende spel van het Ives Ensemble toch een ruime voldoende.

Emile Stoffels
Luister Magazine

DOMO – TIPPET RISE 2016

Tuesday, September 4th, 2018

DOMO – TIPPET RISE 2016

Yevgeny Subdin (piano), Emily Helenbrook (soprano), Christopher O’Riley (piano), Matt Haimovitz(cello), Jenny Chen (piano), Anne-Marie McDermott (piano), Stephen Hough (piano), Svetlana Smolina (piano), Elmer Churampi (trumpet)Pentatone PTC5186 660 SACD Hybrid Multi-channel DDD 65’45

Waardering: 9

Domo is een live opname voor het begin van het nieuwe seizoen in het Tippet Rise Art Center in Fishtail Montana, met werken van Scriabin, Chopin, Stravinsky, Rachmaninov, Brocal en Abril. Deze prachtige live registratie opent met de visionaire Vijfde Sonate van Scriabin. Yevgeny Sudbin is een opvallende en vooral eigenzinnige pianist. Ik weet niet wat er in zijn koffie heeft gezeten, maar het is zinderend, vol kleur en pathos. Slechts zelden hoorde ik de vijfde zo vurig. Ook is er een schitterende voordracht van Rachmaninovs Suite voor twee piano’s en de Vocalise in een versie voor cello en piano. Na een kostelijke uitvoering van Chopins Nocturne op. 15 nr. 2 van Stephen Hough krijgen we een zeer merkwaardig arrangement voor twee piano’s met solo trompet van Scriabins le poème de l’extase te horen. Ofschoon de uitvoerenden hun uiterste best doen, slagen ze er niet in mij te overtuigen van deze versie. Ik snap de keuze wel voor de trompet aangezien deze een hoofdrol in het stuk vervuld, maar de oorspronkelijke partituur heeft een oneindig kleurenpalet en sfeer die eenvoudigweg niet te vangen is met een paar piano’s en een trompet. Hoe dan ook: een prachtige SACD en de live registratie is uiterst realistisch.

Emile Stoffels
Luister Magazine

« Previous Entries