Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: August, 2019

MEDTNER – Complete Works For Violin And Piano

Monday, August 26th, 2019

Nikita Boriso-Glebsky, violin • Ekaterina Derzhavina, piano
Profil PH17087 DDD 60:05 / 73:57

Waardering: 8

Nikolai Medtner (1880 – 1951) is een Russisch componist geboren in Moskou – studeerde o.a. onder Taneyev -, maar bivakkeerde 30 jaar in West en Centraal Europa. Toch klinkt ook in zijn muziek overduidelijk de Russische ziel door. Het verschil met zijn Russische generatiegenoten (Stravinsky, Prokofiev, etc.) is niettemin opvallend: zijn muziek is toch net iets meer geworteld in de laat Romantiek. Medtner is vooral bekend van zijn kamerwerk en dat is behoorlijk indrukwekkend. Pas de laatste tijd begint zijn werk door te dringen bij het grote publiek. Hoogtepunt op deze dubbelaar is denkelijk zijn grootse in Londen geschreven derde vioolsonate (1935-38), getiteld ‘Sonata Epica’. Dit ter nagedachtenis van zijn oudere broer, die in 1936 stierf. Het Dies irae motief wordt dan ook in de finale gebruikt. Het Russische duo Boriso-Glebsky en Derzhavina zitten tot over de oren in de materie en maken er een memorabele cd van. Door de laatste werd overigens al 10 jaar eerder pianowerk van Nikolai Medtner opgenomen. De opname is al even sympathiek en hopelijk kan deze belangrijke dubbel cd zijn erkenning een beetje vergroten, want deze toondichter verdient het om gehoord te worden.

Emile Stoffels

DVORAK – Piano Trios Op.65 & 90

Monday, August 19th, 2019

Mori Trio
Hänssler Classic HC17072 DDD 71:34

Waardering: 8

In Centraal- en Oost-Europa ontstond er een nationalistische stroming die uiteindelijk zijn wortels had in de Franse revolutie. Het nationalisme werd de nieuwe niet te stuiten religie en zou ook een grote voedingsbodem blijken te zijn voor de toonkunst. Een opvallend kenmerk van de laatromantiek is dan ook, een grote bloei van op nationale factoren en volksmuziek geïnspireerde toonkunst. Antonín Dvoraks muziek, heeft dat alles in zich. Deze meester der idylle oriënteerde zich in de symfonie en kamermuziek voornamelijk op Johannes Brahms. Van zijn vier piano trio’s, zijn de hier opgenomen opus 65 en 90 het meest indrukwekkend en sluit de meester dit genre op het hoogste niveau af. Het opus 65 trio kan omschreven worden als somber, gepassioneerd en dramatisch; een van de hoogtepunten in dit genre. Maar ook het meer bekende opus 90 “Dumky” trio, maakt iedere keer weer indruk. Violist/altviolist Werner von Schnitzler maakt nu samen met Aiki Mori-von Schnitzler (cello) en haar zus Asa Mori (piano), deel uit van het pas gevormde Mori Trio. Dat zou men bepaald niet zeggen, als men hoort hoe homogeen dit trio klinkt. Nog afgezien van de ogenschijnlijke natuurlijke affiniteit met Dvoraks gloedvolle muziek. De opname is prachtig qua klankbalans en heeft niet teveel galm. 

Emile Stoffels

BRAHMS – The Symphonies

Sunday, August 11th, 2019

Scottish Chamber Orchestra, Robin Ticciati
Linn Records CKD 601 DDD 78:09 / 74:07 

Waardering: 9

Linn records komt hier met de complete symfonieën cyclus van Brahms. Daar is bepaald geen gebrek aan in de catalogus, zou je zeggen. Maar dit is Brahms op een volslagen andere manier. Ik was een paar nummers eerder al onder de indruk van Ticciati’s aanpak van Debussy’s La Mer. En ook op deze opnames, hoor ik weer die aanstekelijke zwier en stuwing. We weten dat er ‘meerdere wegen naar Rome zijn’, maar Ticciati heeft wat mij betreft een weg gevonden die nog niet op de kaart stond. Het eerste dat mij opviel was het dynamiek verschil in de paukenslagen tijdens de opening van het eerste deel van de eerste. Ik vraag mij af of dat in de partituur staat aangegeven, maar ik had het nooit eerder gehoord. Ook heeft Ticciate veel aandacht voor de fluiten en fraseert hij buitengewoon uitgekiend. Uiteraard ben ik het niet overal mee eens: zo doet hij het langzame deel van de tweede te snel, en ook in de vierde schiet hij daar iets in door. Maar in z’n geheel doet hij zeer geraffineerde dingen. Eigenlijk heb ik van begin tot eind met gespitste oren afgewacht: “hoe zou hij dit nu weer aanpakken?”. Conclusie: deze set is te interessant om te laten lopen en de Linn opname is geweldig.

Emile Stoffels

BARTOK – Violin Concertos Nos 1 & 2

Sunday, August 4th, 2019

Christian Tetzlaff
Finnish Radio Symphony Orchestra, Hannu Lintu
Ondine ODE 1317-2 DDD 57’59

Waardering: 9

Vergeleken met de werken hiervoor, slaat Bartok met zijn tweede vioolconcert een mildere toon aan en wijst hij terug naar de grote romantische partituren in dit genre. Degenen die de uitvoering door Kovacs op Hungaroton kennen, weten wat deze opname vermag. Dat is en blijft voor mij de toetssteen: de opname bij uitstek waar ons de ware ziel van de muziek wordt geopenbaard. Maar ook Tetzlaffs spel getuigt van een grote betrokkenheid met deze muziek en is er niet de minste twijfel gezien het absolute heilige vuur dat ik hoor. Hij heeft overigens lang geleden het tweede concert eerder opgenomen voor Virgin. Destijds gekoppeld met de Sonate voor viool solo. Lintu en de zijnen geven fenomenale ondersteuning en de Ondine opname biedt een mooie warme ambiance. Toch hebben met name de solopartijen de juiste hoeveelheid doortekening, die ik van moderne registraties gewend ben. Er is wel stevige concurrentie voor wat betreft recentere opnames: Steinbacher op Pentatone, Ehnes op Chandos en Capuçon op Erato. Echter mede door het enorme hoge niveau dat Tetzlaff ook aantikt in het eerste concert, is deze schijf evenzo van harte aanbevolen. Bovendien is deze schijf door nog een aspect bijzonder: de luisteraar hoort van het tweede concert het oorspronkelijke slot, in plaats van de door Székely gevraagde aanpassing die algemeen bekend is.

Emile Stoffels