Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: March, 2019

MESSIAEN – QUATUOR POUR LA FIN DU TEMPS

Monday, March 25th, 2019

Martin Fröst, clarinet • Lucas Debargue, piano • Janine Jansen, violin • Torleif Thedéen, cello
SONY CLASSICAL 88985363102 DDD47’21

Waardering: 8

Dit legendarische kwartet, treft alleen al door de atypische instrumentatie. Het werd in 1941 geschreven in het Duitse krijgsgevangenenkamp Stalag VIII in Görlitz vlakbij de Poolse grens, waar Messiaen sinds mei 1940 was geïnterneerd. Bovenaan de partituur staat een citaat uit de Openbaringen van Johannes (10: 5 – 7), waarin de engel van de Apocalyps uitroept: “Er zal niet langer van tijd sprake zijn”. De omstandigheden van première waren alles behalve ideaal: in de vrieskou en op deels kapotte instrumenten. Messiaens kleurenspel krijgt het volle pond door het viertal Martin Fröst (klarinet), Torleif Thedéen (cello), Janine Jansen (viool) en Lucas Debargue (piano). Uiteraard zonder iets af te doen aan de overige stukken, maar denkelijk zijn de delen 5 en 8 waar het uiteindelijk om draait. Thedéen doet bijzondere dingen in het Louange à l’èternité de Jésus en het laatste deel – het Louange à l’immortalité de Jésus – is een omvangrijke meditatie van de viool die langzaam uitmond in het allerhoogste register. Het getuigt van Messiaens diepgewortelde spiritualiteit. Janine Jansen is hier helemaal in haar element en treft het diep religieuze element. Deze opname is waarschijnlijk niet het laatste woord voor dit werk, maar wel zeer welkom. 

Emile Stoffels


PROKOFIEV Symphonies 2 & 3

Friday, March 15th, 2019

The State Academic Symphony Orchestra of Russia, Vladimir Jurowski
Pentatone PTC 5186 624 SACD DDD 72’45

Waardering: 8

In Rusland van de vorige eeuw bleef de symfonie min of meer toch de hoofdhoeksteen en aangezien Prokofiev – op een 14 jarig verblijf in het westen na – in zijn geboorteland bleef, is ook hij belangrijk geworden voor deze vorm. Er zit ook een behoorlijke ontwikkeling in zijn 7 symfonieën. Een groter contrast tussen Prokofievs eerste en zijn tweede symfonie van “IJzer en Staal” is schier ondenkbaar. Gebruikmakend van het vormschema van Beethovens sonate op. 111, dendert deze machine over ons heen en nadert de atonaliteit. Het is een thema met variaties en een gecompliceerde ritmiek, waar het westerse publiek nog niet aan toe was in die jaren. Het is overduidelijk dat Jurowski boven deze complexe materie staat en de juiste tempokeuze hanteert. Bijvoorbeeld vanaf minuut 6, waar menig dirigent m.i. teveel vertraagt. Toch blijft Rostropovich op Erato mijn favoriet. Zijn rubato en tempokeuze snap ik iets beter en het vloeit een fractie meer dan bij Jurowski. Voor wat betreft de derde is er nog meer concurrentie: Abbado en Chailly – beiden op Decca – blijven sterke opnames, maar ook hier vind ik dat Jurowski zich uitstekend staande houdt en sterk toewerkt naar de climaxen. De opname is zoals we van Pentatone mogen verwachten: een groot stereobeeld, mooie klankbalans en overvloedige details.

Emile Stoffels