Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: September, 2018

RAVEL • TAILLEFERRE • BOULANGER • FRANÇAIX

Thursday, September 20th, 2018

Ravel • Tailleferre • Boulanger • Françaix
Klavierkonzerte Vol. 2
Florian Uhlig, piano
Deutsche Radio Philharmonie, Pablo González
SWR Music SWR19027 CD DDD 71’30

Waardering: 8

Voor zijn volume one in de serie Franse pianoconcerto’s, ontving de Duitse pianist Florian Uhlig in 2012 al de nodige lauweren. Ondanks zijn relatieve onbekendheid nam hij toch al 15 cd’s op. Op deze volume two vier wederom schitterende pianowerken voor orkest, met het Deutsche Radio Philharmonie onder Pablo Gonzalez. Ravels concert heeft geen introductie nodig dunkt ons. De Ballade für Klavier und Orchester van Tailleferre (1892 – 1983) uit 1922 is een groots werk met boeiende vergezichten. Het is vervuld van mystiek en kleur. Maar ook Boulangers Fantasie voor Piano en Orkest is een pareltje en zou veel vaker opgenomen en uitgevoerd moeten worden. De schijf eindigt met Françiax’ pianoconcert uit 1936. Françiax is hier in een aantal opzichten een vreemde eend in de bijt. We zouden zijn muziek kunnen omschrijven als enigszins zoutloos, maar zeker niet kleurloos en humorloos. Hier geen vergezichten of mystiek, doch louter plezier. Uhlig heeft blijkbaar iets met deze muziek want hij brengt alles met veel bezieling en overtuiging. Soms komt het orkest niet geheel uit de verf, maar dat kan aan de opname liggen die soms wat groezelig is. Niettemin is deze prachtige Cd van harte aanbevolen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

LAURENCE CRANE – 6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet

Saturday, September 15th, 2018

LAURENCE CRANE
6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet
Ives Ensemble
Nimbus Alliance NI6337 DDD 76’18

Waardering: 7

Laurence Crane (1961) is een in Oxford geboren Engelse componist. Het hier opgenomen programma door Nimbus geeft een overzicht van zijn werk uit de tweede helft van de jaren ’80 en nu. De zes trio’s zijn geschreven voor verschillende bezettingen. Wat ze gemeen hebben is hun lengte: Crane schreef in die tijd relatief korte stukken, met een dominante rol voor de piano; en dan vooral met veel dwingende, repeterende aanslagen. Het moet me van het hart dat ondanks de inspanningen van het Ives Ensemble de muziek van Crane mij veelal niet kan bekoren. De eerste drie stukken roepen een enigszins boeiende sfeer op, maar het “Lan Valley Us” bijvoorbeeld is een oeverloos gezaag van jewelste. Wel denk ik dat de muziek van Crane het goed zal doen in combinatie met beelden: documentaires, film etc. Het “10.000 Green Bottles”, springt er overigens positief uit. De opname is uitstekend en het Ives Ensemble is duidelijk een geoliede machine met veel toewijding. Deze cd lijkt me meer iets voor Crane liefhebbers. Ik vind het dan ook moeilijk een waardering toe te kennen, maar op basis van het uitstekende spel van het Ives Ensemble toch een ruime voldoende.

Emile Stoffels
Luister Magazine

DOMO – TIPPET RISE 2016

Tuesday, September 4th, 2018

DOMO – TIPPET RISE 2016

Yevgeny Subdin (piano), Emily Helenbrook (soprano), Christopher O’Riley (piano), Matt Haimovitz(cello), Jenny Chen (piano), Anne-Marie McDermott (piano), Stephen Hough (piano), Svetlana Smolina (piano), Elmer Churampi (trumpet)Pentatone PTC5186 660 SACD Hybrid Multi-channel DDD 65’45

Waardering: 9

Domo is een live opname voor het begin van het nieuwe seizoen in het Tippet Rise Art Center in Fishtail Montana, met werken van Scriabin, Chopin, Stravinsky, Rachmaninov, Brocal en Abril. Deze prachtige live registratie opent met de visionaire Vijfde Sonate van Scriabin. Yevgeny Sudbin is een opvallende en vooral eigenzinnige pianist. Ik weet niet wat er in zijn koffie heeft gezeten, maar het is zinderend, vol kleur en pathos. Slechts zelden hoorde ik de vijfde zo vurig. Ook is er een schitterende voordracht van Rachmaninovs Suite voor twee piano’s en de Vocalise in een versie voor cello en piano. Na een kostelijke uitvoering van Chopins Nocturne op. 15 nr. 2 van Stephen Hough krijgen we een zeer merkwaardig arrangement voor twee piano’s met solo trompet van Scriabins le poème de l’extase te horen. Ofschoon de uitvoerenden hun uiterste best doen, slagen ze er niet in mij te overtuigen van deze versie. Ik snap de keuze wel voor de trompet aangezien deze een hoofdrol in het stuk vervuld, maar de oorspronkelijke partituur heeft een oneindig kleurenpalet en sfeer die eenvoudigweg niet te vangen is met een paar piano’s en een trompet. Hoe dan ook: een prachtige SACD en de live registratie is uiterst realistisch.

Emile Stoffels
Luister Magazine