Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: May, 2018

Allan Pettersson – Symphony No.14

Thursday, May 24th, 2018

Allan Pettersson – Symphony No.14
Norrköping Symphony Orchestra, Christian Lindberg
BIS-2230 SACD Multi-ch DDD 52’38
Hybrid + bonus DVD

Waardering: 9

Het Nörrkoping Symphony Orchestra is al in 2013 gestart met het opnemen van de symfonieën van Allan Petterson (1911-1980) op BIS. Deze eigenzinnige toondichter wordt inmiddels gezien als een van de belangrijkste Zweedse componisten van de afgelopen eeuw en voor sommigen is hij de laatste grote symfonicus, die de traditie op grootse wijze afsluit. Dat hij ondanks Wagners ban op de symfonie als vorm, toch tegen de stroom in blijft gaan, valt uiteraard te prijzen. En hoewel de sporen van de 12-toonstechniek bij deze 14desymfonie iets duidelijker zijn dan de vorige werken, is ook dit zeker geen ‘hardcore 12-toonsmuziek’. Wel heeft het een overrompelende, verpletterende kwaliteit. En wel zo dat het bijna grenst aan het vermoeiende. Toch is dit uiterst boeiende muziek, die zal blijven beklijven. Belangrijk is dat men eerst het hoof leeg maakt en de luisteromstandigheden aanpast, om in alle rust het werk over zich heen te laten denderen. Het Norrköping Symphony Orchestra onder Lindberg speelt de sterren van de hemel en de opname is wat we van BIS mogen verwachten: een mooi gepolijste klank en een gigantisch stereobeeld. Er zit ook nog een DVD bij deze release waarop een interessante, maar ietwat rommelige documentaire van de componist te zien is van bijna 2 uur.

Emile Stoffels
Luister Magazine

CHOPIN – David Fray

Thursday, May 17th, 2018

CHOPIN
David Fray, piano
ERATO / WARNER CLASSICS 0190295896478 DDD 68:30

Waardering: 8

Chopin was een tijdje van de radar bij David Fray, maar na 15 jaar komt hij met een uitgekiend programma dat zeven nocturnes, drie mazurka’s, een polonaise, een wals en een impromptu omvat. Wanneer Fray spreekt over Chopin, drukt hij zich uit in typisch Romantische zin: “Voor mij, is Chopins muziek zeer fragiel, vluchtig, geparfumeerd … enigszins ongrijpbaar.” Maar Chopins subjectieve kunst dringt ook diep door in de nachtelijke aspecten van het menselijke leven en is in hoge mate visionair, verontrustend, maar tegelijkertijd kernachtig en gecondenseerd. Deze verontrustende onderstroom heb ik bij Fray wat minder waargenomen dan ik gewend ben. Maar ofschoon de concurrentie werkelijk moordend is (Arrau, Rubinstein, Ashkenazy, Barenboim, Pollini, Pires, Argerich enz), bevalt Fray mij ten zeerste. Hij heeft een mooie balans tussen dynamiek, vloeiendheid en ritmiek. En dat valt vrijwel direct op. Frays spel is geschakeerd en spannend, maar tegelijkertijd mild. De opname heeft een voortreffelijke klankbalans en is uiterst gedetailleerd en doorluisterbaar. Zelfs het omslaan van de bladzijdes is goed hoorbaar. Dat komt vooral doordatde vleugel niet te ver weg staat. Zeker op basis van de geslaagde opname is deze schijf zeker de moeite waard.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

BARTOK – Sonata for two Piano’s & other works

Tuesday, May 1st, 2018

BARTOK
Sonata for two Piano’s & other works
Cedric Tiberghien & François-Frédéric Guy, piano / Collin Currie & Sam Walton, percussion
Hyperion Records CDA 68153 DDD 65’36

Waardering: 8

Ongetwijfeld is Bartoks Sonate voor twee piano’s en slagwerk een van de meest eigenzinnige stukken uit de 20ste eeuw en kan slechts aantrekken of afstoten. Er zijn in het verleden al zeer goede opnames gemaakt: Argerich met zowel Kovacevich als Freire op Philips resp. DG en niet te vergeten Kocsis met Ranki op Hungaroton. De laatste blijft in een aantal aspecten de norm voor mij. Maar ik moet zeggen dat Tiberghien en de zijnen er in z’n algemeenheid een inzichtelijke opname van hebben gemaakt. Zowel de piano’s als het slagwerk hebben een enorme accuratesse. Toch had dit ‘gecultiveerde oergeweld’ (zoals Henri Geraedts het in zijn biografie noemt) al met al net iets meer ruigheid mogen hebben. Voor de Sonate en Sonatine blijft mijn voorkeur uitgaan naar Kocsis op Philips, omdat Tiberghien me net iets te schools is. Ook ben ik blij met de weinig uitgevoerde en opgenomen Etudes op. 18 uit 1918. Deze stukken laten duidelijk Bartoks verwijdering van Debussy horen en Tiberghien toont ons dat deze Etudes zich moeiteloos kunnen meten met die van de Franse meester, op het gebied van virtuositeit. De Hyperion opname is zoals altijd extreem ruimtelijk met een verbazingwekkende hoeveelheid detail. Een interessant programma!

Emile Stoffels
Luister Magazine