Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: January, 2018

TYBERG – MASSES

Sunday, January 21st, 2018

TYBERG MASSES
Marcel Tyberg (1893 -1944)
South Dakota Chorale, Brian A. Schmidt
Organist: Christopher Jacobson
Pentatone PTC 5186 584 SACD DDD 64’36

Waardering: 9

Met het Tyberg Project, blaast het South Dakota Chorale nieuw leven in twee verloren missen voor gemengd koor en orgel van Marcel Tyberg. Deze veelbelovende Oostenrijkse componist en organist, kwam tijdens de Holocaust tragisch om het leven in Auschwitz op 31 december 1944. Deze twee missen uit 1934 resp. 1941 vertegenwoordigen het geheel van zijn sacrale werken. En wat voor werken! Het zijn absolute juwelen waarbij de tweede mis wat beknopter is, maar met een werkelijk stralend Credo. Deze majestueuze stukken mogen laat romantisch genoemd worden en raken de stijl van Berlioz en Bruckner (ook Tyberg was een toegewijd Katholiek). God-zij-dank hebben de partituren het via een enorme omweg (tijd en plaats) overleefd en zijn uiteindelijk in de US terechtgekomen. Het was uiteindelijk Joann Falletta die er muziek in hoorde en de symfonieën voor Naxos opnam. De South Dakota Chorale zingt vlekkeloos en het orgel integreert mooi in het koor. De opname is dan ook prachtig in balans. Het ensemble speelt deze magistrale werken voor de eerste keer sinds de componist ze zelf speelde voor zijn vrienden op de laatste avond dat hij werd gezien. Hopelijk zal Pentatone ook ander werk opnemen: bijvoorbeeld Tybergs symfonieën. Hoogste belang deze SACD!

Emile Stoffels
Luister Magazine

PROKOFIEV – PIANO CONCERTOS NOS. 1, 3 & 4

Sunday, January 14th, 2018

PROKOFIEV
PIANO CONCERTOS NOS. 1, 3 & 4
Finnish Radio Symphony Orchestra, Olli Mustonen / Hannu Lintu
ONDINE ODE 1244-2 DDD 69’36

Waardering: 8

Er is inmiddels wel genoeg gezegd en geschreven over de pianoconcerten van Prokofiev. Met de deur in huis dus: tot nu kan ik zeggen dat alle opnames die ik hoorde met Lintu, een schot in de roos waren. En nu dus ook weer. Het duo Lintu / Mustonen doen de concerten volslagen anders, dan alles wat ik hiervoor gehoord heb. En ik heb het gevoel dat dat niet een doel in zichzelf is bij de heren, maar volledig in dienst van de muziek is. Mustonen is onvoorstelbaar beheerst, vooral dynamisch. Maar ook zijn agogiek is opmerkelijk. Het vierde concert had wat meer venijn mogen hebben, dus daar schiet de beheerstheid van Mustonen wellicht wat door. En in het eerste concert mis ik een klein beetje de uitbundigheid van bijvoorbeeld Ashkenazy onder Previn op Decca. Bavouzet bijvoorbeeld op Chandos deed het ook anders dan anders, maar daar pakte het allemaal toch wat gezapiger uit. Dan nog blijft de concurrentie groot, maar ik kan deze cd wel van harte aanbevelen. Vooral door hoe het derde concert wordt gedaan. Lintu met het Finse Radio Symfonie orkest, hoeven zich wat mij betreft niet meer te bewijzen. De Ondine opname is magistraal en het stereobeeld is spectaculair breed.

Emile Stoffels
Luister Magazine

RACHMANINOV PROKOFIEV – WORKS FOR CELLO AND PIANO

Thursday, January 4th, 2018

RACHMANINOV PROKOFIEV
WORKS FOR CELLO AND PIANO
Johannes Moser, Cello / Andrei Korobeinikov, Piano
Pentatone SACD PTC 5186 594 DDD 72’07

Waardering: 10

Ofschoon er veel opnames zijn van de aan Bardukof opgedragen Cellosonate opus 19 uit 1901 van Rachmaninov, krijg ik het idee dat dit stuk toch niet zo duidelijk op de radar staat bij de meesten onder ons. Hoe dan ook, het is een voortreffelijk werk van grote schoonheid met veel geniale invallen. De wijze waarop het eerste deel zich ontwikkelt, is ronduit groots. Het opent min of meer aarzelend, maar spreekt zich uiteindelijk helemaal uit. Soms krijgt het bijna de vleugels van de tweede symfonie. Opvallend is de rolverdeling tussen de cello en de piano. Rachmaninov was zelf een voortreffelijk pianist en men verwacht toch een overheersende rol voor de piano. Dat is ook zo. Toch heeft de meester bereikt dat de twee instrumenten elkaar niet ‘in de weg zitten’. D’accord, de piano is weliswaar dominant, maar de cello is de stuwende kracht achter alles. De nauwe samenwerking tussen Moser en Korobeinikov werpt z’n vruchten af op deze opname: het duo is zich kennelijk volledig bewust van de problematiek van dit werk. De voordracht klinkt dan ook vanzelfsprekend en spontaan. Geen spoortje geforceerdheid of moeite. Ook de mateloos populaire Vocalise uit de liederencyclus, komt hier in het arrangement voor cello en piano. Evenzo wordt Prokofievs sonate uit 1949 hier voorbeeldig gedaan door de heren Moser en Korobeinikov, die de luchthartigheid en zeker de galgenhumor lijken te begrijpen. Ten slotte als toetje Scriabins Romance; oorspronkelijk voor hoorn en piano. De technici van Pentatone hebben weer vakwerk afgeleverd. De opname is eigenlijk volmaakt in balans. De akoestiek is voelbaar en er is niet teveel galm, maar het klinkt ook niet te droog. Ik heb genoten van iedere seconde van deze prachtige SACD.

Emile Stoffels
Luister Magazine