Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: August, 2017

Robert Schumann the Poet – Mitsuko Saruwatari

Thursday, August 31st, 2017

SCHUMANN
Robert Schumann the Poet
Kreisleriana | Waldszenen | Papillons
Mitsuko Saruwatari, piano
Etcetera KTC 1539 DDD 78’46

Waardering: 6

Ik denk dat er intussen wel genoeg gezegd en geschreven is over de muziek van Robert Schumann en ook over de literaire inhoud ervan. Ik moet ook zeggen dat het aantal Schumann producties mij zo langzamerhand de neus uit komt. En dan behoort hij nog wel tot mijn absolute favorieten componisten. Ja, Saruwatari brengt een verfijnde en vooral dynamisch interessante Schumann. Ook heeft ze oog voor het grillige en het schizofrene in Schumanns kunst. Artistiek is dit dus een zeer geslaagde cd en de tweede opname in korte tijd van Etcetera die ik hoor, waarvan de vleugel ideaal is opgenomen en in de ruimte is gezet. De relatief lage waardering zit hem er in, dat ik dit een wat overbodige uitgave vind. Het ligt dus zeker niet aan Saruwatari noch aan de technici achter deze productie, maar aan deze consumptie maatschappij die ons even naar de winkel wil laten hollen om iedere nieuwe cd te kopen. En daar pas ik voor.

Emile Stoffels
Luister Magazine

MOSOLOV – Complete Works for Piano solo

Sunday, August 27th, 2017

MOSOLOV
Complete Works for Piano solo
Olga Andryushchenko, piano
Grand Piano GRPO 703 DDD 48:06 / 46:37

Waardering: 8

Ik zal nooit vergeten wat voor een verpletterende indruk de IJzergieterij van Alexander Mosolov op mij maakte, toen ik dat stuk voor het eerst hoorde tijdens een openlucht festival op een Duitse televisie zender. Ook zijn 5 monumentale piano sonates (zijn 3de sonate opus 6 uit 1924 is verloren gegaan) zijn van onbeschrijfelijk niveau en verdienen het regelmatig uitgevoerd te worden. Wat direct opvalt zijn de hamerende, hoekige melodieën; zover men nog over melodieën kan spreken. Corrosief, antilyrisch en vooral verpletterend staat op mijn notitieblok. De opening van de eendelige 1ste sonate, doet direct denken aan de Sonate voor 2 Piano’s en Slagwerk van Bartok. De 2de sonate gaat zo mogelijk nog verder met een overweldigende uitdrukkingskracht die de omschrijving werkelijk tart. Met zijn 5de sonate sluit Mosolov ten slotte dit genre op het hoogste niveau af. Helaas is de Grand Piano opname veelal hard en vermoeiend. Lombardi’s opname op Arte Nova klinkt warmer en heeft mijn voorkeur voor de 5de sonate, maar voor zover ik weet heeft hij de eerste en tweede sonate niet opgenomen. Andryushchenko daarentegen heeft veel aandacht voor de structuur. Ik ben weliswaar niet onverdeeld enthousiast over deze uitgave, maar ik acht het belang van de eerste twee sonates zeer hoog.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Rheinmädchen – Schubert • Schumann • Brahms • Wagner

Tuesday, August 22nd, 2017

Rheinmädchen
Schubert • Schumann • Brahms • Wagner
Ensemble Pygmalion, Raphaël Pichon
Harmonia Mundi HMC 902239 DDD 74’31

Waardering: 8

De Rijn is al lang een inspiratiebron voor kunstenaars geweest en ook op deze cd wordt de machtige rivier bezongen door een vrouwenkoor. Dat is de rode draad van dit programma. De cd trapt af met “Auf dem Grunde des Rheines” van Das Rheingold, waar 24 vrouwenstemmen, 4 hoorns, een harp en twee contrabassen het orkest vervangen. De hoorns zijn overigens authentieke instrumenten, die Brahms voorschrijft voor zijn Vier gesänge Op. 17. voor vrouwenstemmen, hoorns en harp. De rest van de hier opgenomen stukken zijn allen gearrangeerd; een aantal door Vincent Manac’h. Het Franse Ensemble Pygmalion is zo’n 10 jaar geleden opgericht door de countertenor Raphäel Pichon en hun interesse gaat vooral uit naar Bach, Rameau en Mozart. De cd is aantrekkelijk door de stukken die zelden worden opgenomen, een vlekkeloos zingend koor en het gebruik van natuurhoorns. Ik kan dan ook niet ontkennen dat dit een doordacht programma is en er zijn genoeg hemelse momenten, maar sommigen onder ons vinden de hemel saai en dalen liever af naar de hel. Hoe dan ook, door de eigenzinnige programmering en een m.i. te sterk accent op het esthetische, denk ik dat deze cd niet voor iedereen werkt. De opname is overigens mooi ruimtelijk en Harmonia Mundi heeft het geheel aan kleuren en timbres goed weten te vangen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

SCHUMANN & MENDELSSOHN – Piano Concertos

Saturday, August 12th, 2017

SCHUMANN & MENDELSSOHN
Piano Concertos
Scottish Chamber Orchestra, Antonio Méndez
Ingrid Fliter, piano
Linn Records CKD 555 Hybrid SACD DDD 60’51

Waardering: 8

Tegenwoordig is het eerste Piano Concert van Felix Mendelssohn niet meer zo populair zoals het ooit was. De Argentijnse Ingrid Fliter – ze ontving voor haar Chopin concerten een Gramophone Award nominatie – blaast dit charmante werk weer nieuw leven in met een flinke dosis spontaniteit. Wat ook opvalt is de aanstekelijke energie die Fliter in haar spel legt en communiceert met het Scottish Chamber Orchestra. Het kamerensembleachtige SCO gebruikt hier natuur hoorns en trompetten, wat deze opname ook uniek maakt. De schijf wordt opgevuld met de schitterende Marchen von der schonen Melusine ouverture. Dit is tevens Antonio Méndez’ opname debuut en ik moet zeggen dat ik zwaar onder de indruk ben van zijn messcherpe directie. Ik heb met open mond naar deze jonge dirigent geluisterd. Voor wat betreft Schumann was ik enigszins teleurgesteld. Niet zozeer in Fliters spel, want ook hier slaagt ze met een verfijnde en gelaagde uitvoering. Neen, het is de orkestbalans waar ik me aan stoor: het ensemble klinkt onderbelicht en dun. Bovendien is er voor het Schumann concert veel sterke concurrentie. Verder had er wat mij betreft nog wat extra muziek op gemogen. De Hebriden ouverture van Mendelssohn bijvoorbeeld, zou zeker niet hebben misstaan. Voor de vinyl liefhebbers, het Schumann concert is ook beschikbaar op 180 gram vinyl.

Emile Stoffels
Luister Magazine

RCO EDITIONS 16: BRAHMS – Ein Deutsches Requiem

Saturday, August 5th, 2017

BRAHMS – Ein Deutsches Requiem
Een Requiem voor de levenden
Genia Kühmeier, sopraan
Gerald Finley, bas
Groot Omroepkoor
Michael Gläser, koordirigent
Dirigent: Mariss Jansons

Waardering: 10

Deze RCO editie is rondom Ein Deutsches Requiem van Johannes Brahms geprogrammeerd. Terecht wordt het in de inleiding een Requiem voor de levenden genoemd. Geen hel en verdoemenis zoals in de gebruikelijke Latijnse Requiems. Het is alsof Brahms ons letterlijk aanraakt en streelt met de troostende woorden: “Het is goed zo…” Het menselijk bestaan is een grote cyclus van geboorte en dood; een kringloop van zaaien en oogsten. Hoe dan ook, het Requiem is fenomenaal gedaan. Ik vond Sinopoli lange tijd de norm voor dit werk, maar Jansons uitvoering is een van de mooiste die ik tot nu toe gehoord heb. Brahms en Jansons is het perfecte huwelijk. Dat bleek ook al uit zijn opnames van de symfonieën en ook hier weer dat immer vloeiende, pulserende. De solisten zijn ook indrukwekkend. De bas Gerald Finley is uitstekend te volgen door de voortreffelijke dictie en het is prachtig om de expressie op zijn gezicht te zien. Maar ook de sopraan Genia Kühmeier geeft een buitgewoon doorleefde voordracht. En laten we vooral het Groot Omroepkoor niet vergeten: ronduit magistraal. Het blijft vreemd aandoen dat mensen met elkaar spreken tijdens muziek, maar het commentaar tijdens het Requiem van de fluitist Kersten McCall en violiste Anna de Vey Mestdagh is erg amusant. Vooral McCall kent het werk door en door. Er zijn tijden geweest dat het werk voor hem dagelijks brood was. Een andere topper in deze aflevering is Richard Strauss’ Also sprach Zarathustra. En ook dit stuk is bij Jansons in uitstekende handen. Hij laat vooral het Von den Freuden und Leidenschaften behoorlijk kolken. Een prachtige moment is ook de fagot solo aan het einde door Gustavo Núñez. Verder zit er in dit programma nog Gustav Mahlers Totenfeier onder Fabio Luisi. Het is even wennen aan zijn tempkeuze, maar god zij dank hier geen goedkoop sentiment. Ten slotte een hemelse uitvoering van Haydns Celloconcert nr. 1 in C majeur door de Noor Truls Mørk. Over de productie hoeven we het niet langer te hebben, want die is zoals altijd prachtig. Ik heb genoten van deze RCO editie. Alles overziend is er wat mij betreft weinig belemmering om het hoogste lof toe te kennen.

Emile Stoffels
Luister Magazine