Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: June, 2017

BRUCKNER Symphony No. 5 – Lance Friedel

Sunday, June 25th, 2017

BRUCKNER
Symphony No. 5
London Symphony Orchestra Lance Friedel
MSR 1600 SACD 5.0 Multi Channel DDD 73’19

Waardering: 8

Met de jongste ervaring van Harnouncourts laatste opname in mijn achterhoofd, wist ik niet hoe snel ik op de achterkant van het cd boekje moest kijken: wat zou de speeltijd van het adagio zijn? Ik werd gerustgesteld: bijna 18 minuten. D’accord het zit hem niet altijd in de kloktijd, maar Harnoncourts blasfemische tempi voor het adagio, heb ik min of meer als traumatisch ervaren. Hoe dan ook, Lance Friedel is een nog relatief onbekende Amerikaanse dirigent, maar gebruikt hier opvallend wel overwogen tempi. Hoewel hij in bepaalde secties behoorlijk gas geeft, is het nooit gejaagd. Hij bereikt bijvoorbeeld in het eerste deel een soort elasticiteit, die ik zelden gehoord heb. De finale heeft veel momentum alsof Bruckner de materie als een enorme steen vooruit rolt. De opname is wat ver weg en het orkest had wat meer kleur in de bassen mogen hebben. Ook zijn de pauken soms net iets te luid en het slot met de koraal, had iets breder en zangeriger gemogen wat mij betreft. Chailly op Decca met het KCO is daar m.i. ideaal. Ik zou niet willen beweren dat deze uitvoering het laatste woord is voor Bruckners 5de, maar Friedel is wel een dirigent om in de gaten te houden.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Robert Schumann – Thomas Zehetmair

Tuesday, June 20th, 2017

Robert Schumann
Orchestre de chambre de Paris, Thomas Zehetmair
ECM New Series 4811369 DDD 77’20

Waardering: 10

Robert Schumann is mijn oogappeltje, maar het aantal opnames begint zo langzamerhand een plaag te worden. Er zijn echter uitzonderingen, zoals deze ECM cd. Schumanns vioolconcert is in de loop der tijd regelmatig bekritiseerd, maar iedere keer als ik de opening hoor kan ik wel door de grond zakken. Ik heb de kritiek eigenlijk nooit begrepen. Ook het tweede deel is van een onsterfelijke schoonheid. Het is dat typische Schumanneske harmonisch diepte component dat zo treffend is. Dat component dat wellicht zo symbool staat voor zijn ziektebeeld. De tragiek dat Schumann zich realiseerde dat de krankzinnigheid voortdurend als een zwaard van Damocles boven hem hing. En dat heeft voor de hand liggend in zijn muziek altijd doorgeklonken. Thomas Zehetmair deed het concert reeds in 1988 voor Teldec en deze prachtige nieuwe opname heeft een vergelijkbare aanpak. Het heeft hier de juiste dunheid waardoor de prachtige harmonieën van fluiten en houtblazers vrijkomen. De Teldec opname was in dat opzicht toch wat dikker, maar werd ook iets meer staccato gespeeld. Ook de zonnige eerste symfonie, krijgt onder Zehetmair een dansant karakter en een kamermuziek kwaliteit. Buitengewoon doorzichtig en vanzelfsprekend klinkt alles, doordat Zehetmairs fraseringen nagenoeg volmaakt zijn. Duidelijk is dat Schumann helemaal zijn ding is. Ook ben ik blij met de Fantasie voor viool en orkest die we niet vaak horen. Dit werk was bij Joseph Joachim erg populair en vormt een waardevolle aanvulling voor deze cd. Het Orchestre de chambre de Paris maakt hier haar debuut voor ECM en heeft een goede klankbalans. De opname is voorbeeldig: een gedetailleerd en transparant podium. Hoogste belang! Deze cd mag zeker niet ontbreken in de kast.

Emile Stoffels
Luister Magazine

REGER • BUSCH • WEINREICH – Suites for Viola

Saturday, June 10th, 2017

REGER • BUSCH • WEINREICH
Suites for Viola
Roland Glassl, Viola
Audite 97 721 DDD 80’08

Waardering: 9

Om met de deur in huis te vallen: dit is een groots programma met een prachtig eerbetoon aan wie anders dan Bach. De grote meester componeerde nimmer voor de altviool solo, maar deze alt suites van Max Reger zijn geheel in Bachs stijl. Deze 3 suites uit 1915 maken deel uit van opus 131, dat behalve deze suites ook nog uit 6 preludes en fuga’s voor solo viool, 3 canons en fuga’s voor 2 violen en 3 suites voor cello solo bestaat. Dat Reger een mannetjesputter was wisten we al lang. Maar na het horen van deze suites, neemt de bewondering alleen maar toe. Graag had ik Glassl vergeleken met die door Tabea Zimmermann. Zij gaf ook al waanzinnige vertolkingen van Hindemiths altviool sonates, maar die uitvoeringen ken ik helaas niet. Wat ik wel weet is dat Glassl een prachtige toon produceert en uitvoeringen geeft die mij volledig overrompelen. Verder op deze schijf de alt suites van Adolf Busch (1891 – 1952) die als violist weliswaar bekend is, maar niet als componist. Over Justus Weinreich (1858 – 1927) is nog minder bekend. Zijn 3 alt suites hebben hier dan ook de première opname. Alles overziend: een absolute must deze cd.

Emile Stoffels
Luister Magazine

HILLBORG – Sirens

Saturday, June 3rd, 2017

HILLBORG
Sirens
Royal Stockholm Philharmonic Orchestra
Sakari Oramo / David Zinman / Esa-Pekka Salonen
BIS2114 DDD 62’28

Waardering: 9

Er groeit iets moois in Scandinavië: de goed gefinancierde orkesten aldaar stimuleren een nieuwe generatie componisten, door regelmatig compositie opdrachten uit te schrijven. Een van die getalenteerde componisten is Anders Hillborg die inmiddels ook internationale aandacht krijgt. Deze productieve componist is qua stijl lastig in te delen. Dat blijkt uit de stilistische diversiteit van de eerste twee werken op deze schijf. Voor wat betreft het eerste stuk “Beast Sampler” is het precies zoals Christopher Stark schrijft in zijn enthousiaste liner-notes: “Beast Sampler ontleent zijn titel aan twee zaken: het persoonlijke idee van het orkest als een levend beest en de techniek van sampling, zoals gebruikt wordt in elektronische muziek.” Het heeft m.i. wel een relatief hoog filmmuziek gehalte, maar Hillborg bereikt hier een indrukwekkende muur van geluid; een vergelijkbare ervaring die ik had met Fagerlunds muziek. Zoals wel vaker met moderne werken, moet men het ‘ondergaan’ en dat is hier niet anders. Daar tegenover staat het lyrische “O dessa ögon”. Het ruim half uur durende “Sirens” is dan weer dromerig en hypnotisch van atmosfeer. Het Stockholm Philharmonic klinkt magistraal onder de drie verschillende dirigenten Oramo, Zinman en Salonen. De BIS technici hebben zichzelf weer eens overtroffen. De opname is werkelijk verpletterend: 10 op de schaal van Beaufort.

Emile Stoffels
Luister Magazine