Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: August, 2016

TISHCHENKO – Piano Sonatas No. 7 with bells & No. 8

Sunday, August 28th, 2016

Tishchenko_sonatasTISHCHENKO
Piano Sonatas No. 7 with bells & No. 8
Nicolas Stavy, piano – Jean-Claude Gengembre, bells
BIS 2189 SACD hybrid multichannel DDD 70’50

Waardering: 9

Dit is mijn eerste kennismaking met de muziek van Boris Tishchenko (1939 – 2010). Hij studeerde compositie bij Shostakovich’ van 1962 – 65 en is vaak diens favoriete leerling genoemd. Tishchenko heeft 11 sonates geschreven en dit genre vormt dan ook de ruggengraat van zijn compositorische opbrengst. De hier opgenomen piano sonates, stammen uit 1982 resp. 1986. De zevende sonate mag gezien de titel de meest eigenzinnige heten, al was het alleen al door de toevoeging van klokken. Ik denk dan ook dat de 8ste sonate weliswaar sneller beklijft, maar de 7de zal waarschijnlijk langer beklijven. Dit is de eerste opname van de Fransman Nicolas Stavy voor Bis en het debuut mag er wezen. Hij heeft aardig wat prijzen gewonnen en samengewerkt met onder andere Alfred Brendel. Blijkbaar ligt dit repertoire hem zeer, omdat het op de een of andere manier vanzelfsprekend klinkt, ofschoon ik niet over vergelijkingsmateriaal beschik. Maar men heeft het gevoel dat het zo moet en niet anders. De opname is erg fraai, wat vooral opvalt bij de 7de sonate, waarbij het klokkenspel mooi los staat van de vleugel. Er zijn momenten dat het instrumenten griezelig realistisch klinken. Het belang acht ik hoog genoeg, om deze schijf zonder voorbehoud aan te bevelen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

NIELSEN Complete Symphonies – John Storgårds

Saturday, August 20th, 2016

NielsenNIELSEN
Complete Symphonies
BBC Philharmonic, John Storgårds
Chandos CHAN 10859(3) DDD 66:44/73:20/71:34

Waardering: 7

Na de succesvolle opname van de Sibelius symfonieën, komt Chandos nu met de integrale opname van de Nielsen symfonieën onder John Storgårds. Het lag voor de hand deze set met die onder Blomstedt te vergelijken. De Decca opnames met het San Fransisco Symphony, vormen voor mij sinds de release de ruggengraat voor de symfonieën van Nielsen. Bij Storgårds’ eerste beluistering, was de ervaring positief. Vooral bij de eerste symfonie heeft Storgårds een aanstekelijke puls en is erg precies in de frasering. Mede hierdoor ontstaat er een lichtvoetigheid die zeer aanspreekt. Het BBC Philharmonic reageert uitermate alert. Echter, in de 4de mis ik toch de overdonderende directheid van Blomstedt. Vooral in het laatste deel missen de pauken het gewicht. Ik ben dan ook van mening dat de opname bij deze set een grote rol heeft gespeeld. Het orkest staat erg (te?) diep in het stereobeeld, zoals we van Chandos gewend zijn. Toch is er veel detail te horen. Maar het koper, het slagwerk en de lage strijkers, missen de nodige substantie. Zeker in vergelijk met de genoemde Decca’s. Hierdoor lijkt het, of dat continue de handrem wordt aangetrokken. Jammer: hier had meer in gezeten.

Emile Stoffels
Luister Magazine

SCHUMANN Piano Trios op. 80 & 88 – Voces Intimae

Saturday, August 13th, 2016

Voces IntimaeSCHUMANN
Piano Trios op. 80 & 88
Clara Wieck Schumann Piano Trio op. 17
Voces Intimae
Challenge Records CC72675 DDD 74’15

Waardering: 7

Dit is nu de derde recente opname van Clara Wiecks Piano Trio opus 17. Allemaal leuk en aardig, maar het is nu de hoogste tijd dat we eens gaan doorpakken wat de opnames en uitvoeringen betreft van haar andere werken. Ofschoon ze al vroeg ook met componeren begon, heeft ze ‘slechts’ 23 gepubliceerde werken. We kunnen ons afvragen waar ze op uit was gekomen, als ze niet met Robert Schumann of welke andere grootheid ook getrouwd was geweest. Ook het Voces Intimae heeft nu dus haar Trio opgenomen, samen met het Piano Trio op. 80 en de Phantasiestücke op. 88 van Robert Schumann. Ik vond hun vorige opname van de twee andere trio’s van Schumann wat aan de dunne en droge kant. Hier heb ik dat hoegenaamd niet. Deze opname is vorig jaar gemaakt in de abdij van Marienmünster en is dus een andere locatie dan voorheen. Bovendien wordt hier geen gebruik gemaakt van authentieke instrumenten. Wel is gebleven hun meesterlijke beheersing van de materie en virtuositeit. Echter vergeleken met The Swiss Piano Trio op Audite is het allemaal wat aan de beleefde kant. Net als de vorige keer, mis ik het heilige vuur een beetje. Wel is deze opname verre superieur aan de Audite.

Emile Stoffels
Luister Magazine

ETUDES – DEBUSSY • BARTOK • PROKOFIEV

Monday, August 1st, 2016

13009_1ETUDES
DEBUSSY • BARTOK • PROKOFIEV
Garrick Ohlsson
Hyperion CDA 68080 DDD 66’38

Waardering: 8

Hyperion komt hier met een uiterst boeiend programma uit een fascinerende tijd: de Etudes van drie grootmeesters voor het klavier. Blij ben ik met de Etudes op. 2 van Prokofiev. Reeds in zijn prilste werken is al te horen dat hij gruwelde van imitatie en alles wat niet oorspronkelijk was. Zo ook zijn rebelse Etudes uit 1909. Het zijn – voor die tijd zeker – provocerende stukken en veeleisend voor de uitvoerende bovendien. Maar Ohlsson slaat zich ogenschijnlijk moeiteloos door de lastige materie heen. Evenzo ben ik blij met de weinig uitgevoerde en opgenomen Etudes op. 18 van Bela Bartok uit 1918. Deze stukken laten duidelijk Bartoks verwijdering van Debussy horen en gaat al wat meer richting atonaliteit. Ohlsson laat ons horen dat deze Etudes zich moeiteloos kunnen meten met die van Debussy, op het gebied van virtuositeit. Voor wat betreft de Etudes van Debussy, is het moeilijk kiezen tussen Ohlsson en Goerner op Zig Zag Territoires. Goerners gaf een uitgekiende selectie van de Etudes en zijn spel is enorm verfijnd. Ohlsson daarentegen is bont en krachtig. Doorslaggevend zou kunnen zijn dat deze Hyperion cd een breder programma biedt, dan de genoemde Zig Zag. Hoe dan ook, dit is een kostelijke cd en sympathiek klinkend bovendien.

Emile Stoffels
Luister Magazine