Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: May, 2016

Wolfgang RIHM – Et Lux

Friday, May 27th, 2016

Rihm Et Lux282RIHM
Et Lux
Huelgas Ensemble – Minguet Quartett, Paul Van Nevel
ECM New Series 2404 4811585 DDD 61’34

Uitvoering **** | Opname ****

Wolfgang Rihms Et Lux, is een opvallend werk. Alleen al door de instrumentatie, voor vier stemmen en strijkkwartet. Rihm schreef het in 2009 voor het Hilliard Ensemble en het Arditi Quartett. Rihm zegt zelf dat zijn Et Lux geen dodenmis is, maar een ‘anamnese’. We moeten dan denken aan een opeenvolging van flarden herinneringen aan de teksten uit de grote requiems, die hij vroeger als koorknaap gezongen heeft. Ik moet zeggen dat het stuk mij niet meeviel. De opening is boeiend en sfeervol, maar uiteindelijk heb ik het als een eindeloos gezaag ervaren. Terwijl men zou verwachten, dat een dergelijk werk oproept tot contemplatie. Bij mij althans, is dat niet gebeurd. Ook niet naar herhaald luisteren. En dat ligt zeker niet aan de uitvoerenden. Het Huelgas Ensemble intoneert voortreffelijk en er is geen rafeltje te horen. Qua stemmenpracht valt er dus veel te genieten. Van Nevel verdubbelde overigens de vier stemmen, waardoor er meer volume lijkt te ontstaan. Ook het Minguet Quartett is een lust voor het oor. De opname is erg mooi en doet eigenlijk dat, wat het werk zelf zou moeten doen: de luisteraar meevoeren.

Emile Stoffels
Luister Magazine

SIBELIUS – Symphonies 2 & 7

Tuesday, May 17th, 2016

Sibelius Sondergard LinnSIBELIUS
Symphonies 2 & 7
BBC National Orchestra of Wales, Thomas Søndergård
Linn Records CKD 462 DDD 62’00

Uitvoering *** | Opname *****

Jean Sibelius heeft zich in zijn taal weliswaar behoorlijk laten leiden door de Russische toonkunst en de stijl van Johannes Brahms, maar hij heeft toch een zeer eigen en oorspronkelijke schrijftrant ontwikkeld. Ook heeft hij zich altijd afzijdig gehouden, van het moderne experiment. Evenzo behoort Sibelius tot die componisten die de vorm van de klassieke symfonie met een nieuwe, nationale inhoud wisten te vullen. Zijn taal heeft een zwaarmoedig karakter en een dichterlijke somberheid. Sibelius’ tweede symfonie is zijn meest populaire en daar zijn dan ook genoeg goede opnames van. Een vergelijk met die door Szell op Philips (gekoppeld met Beethovens vijfde, met een in bloedvorm verkerend CGO) en die door Colin Davis (ook op Philips), lag dan ook voor de hand. Opvallend is dat Davis’ versie de meest dramatische is, terwijl die onder Szell preciezer, ritmisch geprofileerder en droger is. Deze nieuwe opname onder Søndergård is meer ingetogen en wat meer legato gespeeld, vergeleken met die door Szell. Voor degenen die toe zijn aan een nieuwe opname, is deze mooie registratie te overwegen. Søndergård doet mooie dingen, maar ik zat zeker niet op het puntje van mijn stoel. De Linn opname is – zoals iedere keer – buitengewoon transparant en gedetailleerd.

Emile Stoffels
Luister Magazine

FAGERLUND – Violin Concerto – Darkness in Light • Ignite for orchestra

Thursday, May 5th, 2016

Fagerlund BIS LintuFAGERLUND
Violin Concerto – Darkness in Light • Ignite for orchestra
Pekka Kuusisto, Finnish Radio Symphony Orchestra, Hannu Lintu
BIS SACD BIS2093 DDD 56’56

Uitvoering **** | Opname *****

Hannu Lintu gaf samen met Angela Hewitt ook al een geweldige versie van Schumanns pianoconcert op Hyperion. Deze werken van de in 1972 geboren Fin Sebastian Fagerlund, zijn uiteraard een volslagen ander idioom. Fagerlunds stijl wordt omschreven als magisch realisme. Maar hoe men het ook wil noemen, zijn aan Pekka Kuusisto opgedragen vioolconcert uit 2012, is in alle opzichten verpletterend. De luisteraard wordt ondergedompeld in een waar kleurenspel, met zeer oorspronkelijke stijltechnieken. Met name voor de soloviool. Ook de bijtitel is interessant: “Darkness in Light”. Het verwijst naar een citaat uit Haruki Murakami’s novelle, Firefly: “De dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar is er een onderdeel van.” Duisternis en licht: het een, kan niet zonder het andere bestaan. Niettemin ervoer ik de klanksculpturen die Fagerlund schildert, alsof de duisternis het licht binnendringt en niet andersom: de duisternis die onze wereld binnendringt en vervolgens baan breekt. Fascinerend klinkt het aanstormend geweld in de opening en vooral ook in het langzame deel, waar op een bepaald moment, een ware geluidsmuur ontstaat. De opname is al net zo verpletterend. De SACD layer, biedt nog een fractie meer losheid en is vrij van dynamische beperkingen. Vier sterren voor de uitvoering, omdat het de eerste opname van deze werken is. Niettemin, een absoluut overweldigende ervaring deze muziek.

Emile Stoffels
Luister Magazine