Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: September, 2015

KAMER HINDEMITH – Sonatas for…

Saturday, September 26th, 2015

Hindemith Melnikov HM253Alexander Melnikov (piano) • Isabelle Faust (violin) • Jeroen Berwaerts (trumpet) • Teunis van der Zwart (althorn) • Gérard Costes (trombone)
Hamonia Mundi HMC 905271 DDD 71’09

Uitvoering **** | Opname ****

De titel geeft het al aan Sonatas for… van alles en nog wat. Hindemith schreef meer dan 30 sonates voor de meest diverse instrumenten uit het orkest, die hijzelf ook kon bespelen. Het programma voorziet hier in de sonates, geschreven tussen 1935 en 1948; de tijd dat Hindemith nazi-Duitsland verliet voor de VS. Meest opvallend is wellicht de sonate voor alt hoorn en piano. Hier opent het laatste deel met een proza gedicht van Hindemith zelf, voordragen door de uitvoerenden. Jammer is alleen dat goed te horen is, dat de musici geen Duitsers zijn. De Cello sonate uit 1943 heeft een indrukwekkende laatste deel: een groots Passacaglia. Ook de vioolsonate uit 1935 door Isabella Faust, is adembenemend mooi gespeeld. Voor de trompet sonate hebben we ter vergelijk Tine Thing Helseth die het al opnam met Kathryn Stott, voor EMI Classics. Jeroen Berwaerts echter neemt het laatste deel met de treurmars op het koraal “Alle Menschen müssen sterben”, bijna een minuut langzamer dan Helseth, wat m.i. juist is. Dit is uiteraard een ander programma dan dat van EMI. Deze werken hebben zover ik kan zien geen opus nummers. Hopelijk zet deze gewaagde opname het kamerwerk van Hindemith weer op de kaart. Het hoesje is prachtig: Torso van Malevich. Wederom een mooi product van Harmonia Mundi.

Emile Stoffels
Luister Magazine 705

BRUCKNER Symphony No. 5 – Nikolaus Harnoncourt

Wednesday, September 16th, 2015

Bruckner 5BRUCKNER
Symphony No. 5
Royal Concertgebouw Orchestra – Nikolaus Harnoncourt
RCO LIVE RCO14106 Blu-ray disc DDD 67’43

Uitvoering * | Opname ****

De uitvoeringen en opnames onder Harnoncourt en zeker die met het CGO, heb ik doorgaans als boeiend ervaren. Er zit altijd wel iets tegendraads in zijn uitvoeringen en deze vormt daar geen uitzondering op. Echter, toen ik op de achterkant van het hoesje keek en de tijdsaanduiding zag van het Adagio (Sehr Langsam!), dacht ik aanvankelijk dat het een drukfout was. Maar nee, het was inderdaad 12:30 min. Harnoncourts vorige opname met de Weners op RCA was al amper 15 minuten, met zijn verantwoording en verwijzing (op de bonus cd) naar Knappertsbusch, die het Adagio ook zo snel deed. Vergeleken met andere recente opnames zoals die onder Blomstedt (17:20 min), is 12 minuten op z’n zachtst gezegd opvallend. De tempi van de andere delen, komen wel weer overeen met andere dirigenten; ofschoon Harnoncourt daar ook een soort gejaagdheid laat horen. Behalve in het Scherzo. Het moet van mijn hart dat ik bij het Adagio waarschijnlijk al na 3 minuten de zaal zou zijn uitgelopen. Uiteraard overwint Bruckners kunst alles en Harnoncourt zou het ongetwijfeld heel serieus bedoelen, maar dit heeft mijns inziens niets met Bruckner te maken. Järvi heeft overigens het record met 11:15 minuten. Op naar de 10 minuten…

Emile Stoffels
Luister Magazine 704