Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: June, 2015

SCHUMANN • CLARKE • VIËTOR – Piano Trios

Tuesday, June 23rd, 2015

SCHUMANN • CLARKE • VIËTOR
Piano Trios
Storioni Trio
ARS production ARS 38 162 SACD DDD 64:55

Uitvoering **** | Opname ***

We kunnen vooral blij zijn, dat deze cd volledig is gewijd aan vrouwelijke componisten. Men kan alleen maar diep respect voelen, voor dit soort heldinnen die lijnrecht ingingen tegen de gevestigde sociale opvattingen van die tijd en daarbij dan ook nog eens hogeschool werk afleverden. Petje af! Een vrouw behoorde in die tijd niet te toondichten, maar creativiteit en het scheppen van lijn en kleur laat zich nu eenmaal niet insnoeren door externe factoren. Dat wordt dan ook wel duidelijk, wanneer we naar het trio uit 1921 van Rebecca Clarke luisteren. Het is of dat we met een stuk van Maurice Ravel van doen hebben. Een vrouwelijke Ravel dus met een vleugje Debussy, die hier en daar Bartokiaanse stijlmiddelen gebruikt (glissando’s). Onbegrijpelijk dat ze haar werk nauwelijks gepubliceerd kreeg. Genieten is het ook met de twee aanstekelijke werken van Alba Rosa Viëtor, die op deze schijf hun wereld première opname krijgen. Wat ben ik blij met deze muziek en het Storioni Trio geeft vol gas. Ten slotte mist Clara Schumanns trio, vergeleken met de recent verschenen opname door het Swiss Piano Trio op Audite, net wat warmte. De registratie mist in z’n geheel wat kleur en volheid, maar laat dat de muziekliefhebber niet weerhouden, want het belang van deze schijf is hoog.

Emile Stoffels
Luister Magazine 703

WEINBERG – Piano Trio • Violin Sonata • Double Bass Sonata

Friday, June 12th, 2015

Weinberg CPOWEINBERG
Piano Trio • Violin Sonata • Double Bass Sonata
Blumina • Blacher • Ofer • Moser • Shehata
CPO 777 804-2 DDD 68’23

Uivoering **** | Opname ****

Enige tijd geleden had ik mijn eerste kennismaking met de muziek van de Poolse Jood Mieczyslaw Weinberg. En weer ben ik zwaar onder de indruk. Een Duits blad had het over “The delicate purity of the music points to an indestructible human substance.” Die delicate puurheid treft ook nu weer. Ook in het geval van Weinberg is het bijna niet voor te stellen wat een mens soms aan lijden moet meemaken en dragen. Zijn composities zijn dan ook op te vatten als persoonlijke beschrijvingen, van gebeurtenissen van ondraaglijk lijden en kwelling. Dat is zeker te horen in het piano trio uit 1945 – uit dezelfde tijd als de grandioze klarinet sonate – waar m.i. duidelijk het zwaartepunt van deze cd ligt. Bij het beluisteren van deze muziek, werd een ding duidelijk voor mij. Het is een gedachte van Henriette Roland Holst: “toch zullen de zachte krachten overwinnen.” De zesdelige contrabas solosonate, vormt een behoorlijke uitdaging voor de luisteraar. De contrabas heeft een enorme substantie en staat manhoog in het stereobeeld. CPO is bezig een consistente lijn uit te brengen van deze componist en de solisten geloven hoorbaar in deze muziek. Onbegrijpelijk dat deze muziek pas sinds kort wordt opgenomen.

Emile Stoffels
Luister Magazine 703

MARTINU Cello Sonatas 1 – 3

Wednesday, June 3rd, 2015

Martinu MustonenMARTINU
Cello Sonatas 1 – 3 works by Sibelius and Mustonen
Steven Isserlis • Olli Mustonen
BIS 2042 DDD 78’15 SACD

Uitvoering ***** | Opname *****

Om met de deur in huis te vallen: dit is een fantastische (SA)CD. Een uiterst boeiend programma met de cello sonates van Bohuslav Martinu (3 stuks), Jean Sibelius en Olli Mustonen. De laatste voert hier ook zijn eigen sonate uit. Om met de Fin Mustonen te beginnen: sommigen zullen menen dat de sonate weinig vernieuwend is, maar dat is veelal een zegen wat mij betreft. Het is een virtuoos stuk, met de nodige uitdaging voor de luisteraar en heeft een volslagen eigen smoel. De veelschrijver Martinu schreef behoorlijk wat, ook voor de cello. Deze eerste sonate stamt uit 1939, slechts een paar weken na de judaskus in München, waarbij zijn vaderland werd verraden door de geallieerden. De atmosfeer doet sterk denken aan het vijfde strijkkwartet met zijn wrijvende akkoorden uit diezelfde tijd en rondom een romance met zijn jonge leerling Vítezslava Kaprálová. De première was in mei 1940 door Pierre Fournier en Martinu’s vriend Firkusny. De tweede sonate uit 1941 – in de VS gecomponeerd – deelt in het middendeel de donkere atmosfeer van de eerste. De hoekdelen laten echter duidelijk de uitwerking en het ritme van het leven in New York, op Martinu horen. De derde sonate kwam elf jaar later. Sibelius’ sonate uit 1900 is hier het oudste en werd geschreven kort na het overlijden van zijn dochter Kirsti. Een buitengewoon persoonlijk stuk, maar met toch ook weer de bekende verwijzing naar het donkere Finse natuurmysterie. De opname is een ware belevenis. Het is een verlengstuk van mijn luisterkamer: alsof de twee musici in mijn kamer zitten. Ik moet zeggen dat ik slechts hoog zelden een dergelijke betrokkenheid in een opname heb gehoord. De muziek spat uit mijn luidsprekers. Zo zouden eigenlijk alle kamer opnames moeten klinken. Een tien met een griffel!

Emile Stoffels
Luister Magazine 703