Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: February, 2015

SAINT-SAËNS – Symphonie No. 3 etc.

Wednesday, February 25th, 2015

Saint Saens Da Costa199SAINT-SAËNS
Rondo Capriccioso • Jota Aragonese • Concerto No. 3 • Symphonie No. 3
Alexandre Da Costa, violon
Oviedo Filhamonia, Marzio Conti
WARNER CLASSICS 0825646281442 DDD 78’14

Uitvoering **** | Opname ****

Het derde vioolconcert opus 61 uit 1860 opgedragen aan de Spanjaard Pablo de Saraste, mag rustig een van de hoogtepunten worden genoemd uit Saint-Saëns concert oeuvre. Iedere keer overvalt ons weer de spannende opening door de tremolo figuur van de strijkers van het eerste deel en het ontroerende middendeel. En Da Costa weet daar goed raad mee en voert ons mee, zonder te vervallen in goedkoop sentiment. Da Costa laat ook zien wat hij kan op de Rondo Capriccioso en de Jota Aragonese en dat is bepaald niet mis. En alles in dienst van de muziek. Dit zijn dus van die op-het-puntje-van-je-stoel uitvoeringen. Los van het feit dat de ‘Orgel Symfonie’ behoorlijk oververtegenwoordigd is in de catalogus, had ik ook grote moeite met hoe het orgel is opgenomen. Tot die tijd is het een mooie en transparante opname, maar bij de inzet van het orgel wordt het hele podium diffuus. Ook de orgelklank zelf is vreemd. Maar zoals gezegd zijn er reeds in het verleden, uitstekende opnames geweest: Levine en Barenboim op DG en nog veel verder terug in de tijd, de RCA opname van Munch uit 1959. Er blijft echter genoeg op de cd over om intens van te genieten. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine 702

SCHUMANN • JANÁČEK – Jonathan Biss

Thursday, February 19th, 2015

Schumann Janacek Biss200SCHUMANN • JANÁČEK
Jonathan Biss
Wigmore Hall Live WHLive0068 DDD 79:03

Uitvoering **** | Opname ****

Wat deze cd speciaal maakt is dat Biss er voor gekozen heeft de Fantasiestücke van Robert Schumann enigszins om en om te spelen met de bundel “On the overgrown path” boek 1 van Leos Janáček, gecomponeerd tussen 1900 en 1911. Hier horen we dromerige, mijmerende en autobiografische muziek (het nationalisme uit die tijd blijkt andermaal een rijke voedingsbodem), die een totaal andere indruk achterlaat dan Janáčeks andere kamermuziek. Vooral zijn brandende kwartetten, waarin de Tsjechische meester een stuk ongenaakbaarder is. Maar waar het Biss vooral om gaat, is te laten zien in hoeverre Schumann belangrijk is geweest voor de 20ste eeuw. Biss vindt dit blijkbaar nog steeds een onderbelicht aspect. Hoe dan ook, om een programmering op deze manier te doen is verfrissend. Dan Die Gesänge der Frühe opus 133 uit 1853. De berustende atmosfeer van deze laatst voltooide stukken vlak voordat Schumann zijn poging tot zelfmoord pleegde, blijft imponerend. Biss speelt helaas slechts het laatste deel, maar deze hymne wordt luisterrijk neergezet. En de opname is uitstekend. Dus hoewel er de laatste tijd wel erg veel van Robert Schumann wordt opgenomen, is dit toch Schumann in een ander licht. Dat is de belangrijkste verdienste van deze schijf.

Emile Stoffels
Luister Magazine 702

Music on Vinyl

Wednesday, February 11th, 2015

music-vinylMusic on Vinyl

Als het gaat over re-releases van vinyl, ben ik erg voorzichtig en sceptisch. Zeker nu er exceptioneel veel wordt uitgebracht en de ervaring leert, dat massaproductie veelal ten koste gaat van kwaliteit. Masteringsengineers kunnen steeds minder over goede analoge tapes beschikken, laat staan de originele mastertapes en moeten hun toevlucht nemen tot digitale files. Toch kan dat goed uitpakken, zoals het platenlabel Music on Vinyl laat zien. Uiteraard kan ik niet alle releases beluisteren, maar de enkele die ik laatst heb aangeschaft, vielen me bepaald niet tegen.

Record Industry Haarlem

Na mijn bezoek aan Record Industry Haarlem (Music on Vinyl laat hier bijna alles persen), was ik voor de hand liggend diep onder de indruk van deze plant en van de bevlogenheid van Rinus Hooning; de audio quality manager aldaar. Dit is een uitstervend ras, waar we m.i. zuinig op moeten zijn.

De dagen daarna heb ik wat titels op het label Music on Vinyl gekocht. Daar was in mijn geval ook wel een duidelijke reden voor. Zo zijn er genoeg platen die, of zelden worden aangeboden en dan voor belachelijke prijzen, of in een erbarmelijke staat ergens in de bakken staan. De debuut plaat van Earth & Fire, is er bijvoorbeeld zo een. Verder kreeg ik een tip van een bekende, dat de debuutplaat van Boston erg goed klonk op MOV en Marks van Alquin werd toevallig goedkoop aangeboden, bij Kroese in Nijmegen.

Earth & Fire

Eart and FireLeuk is ook dat Alquin en Earth & Fire uit “The Dutch Masters” serie komen van Music on Vinyl en dus op gekleurd vinyl zijn uitgegeven: rood, wit en blauw. Nu had ik niet de mogelijkheid om te vergelijken, omdat ik de debuut lp van Earth & Fire nooit heb gehad. Maar ik kon wel een aantal nummers vergelijken, die op een van hun verzamel platen staan: “Superstarshine Vol. 2”. En die klinkt toch zeker niet beroerd. Veel beter dan bijvoorbeeld “The Best Of”. Duidelijk was dat die nummers op MOV, een veel volumineuzer laag hadden en ook meer kleur in het midden. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar “Song of the Marching Children”. Deze stond op het punt geperst te worden, tijdens mijn bezoek voor Luister Magazine aan Record Industry Haarlem. En wat mij betreft mogen ze direct doorpakken naar “Atlantis”, “To the World of the Future” en “Gate to Infinity”.

Alquin

Marks AlquinDan “Marks” van Alquin. Ik had toevallig een rood gekleurde persing en moet zeggen, dat ik het stiekem toch erg mooi vind. Belangrijker is uiteraard hoe de release klinkt. Kort en goed: hij is beter dan de oorspronkelijke. Duidelijk frisser en opener. Bovendien heeft het laag meer punch. Wel apart dat MOV gekozen heeft voor de cover van de UK release van toen en niet de Nederlandse gatefold: de cover met de geschilde aardappels. Beetje jammer, maar dat mag de pret niet drukken. Overigens vind ik dat The Golden Earing oververtegenwoordigd is in “The Dutch Masters” serie. Graag zou ik wat meer titels zien van Focus, Kayak, Solution, en de rest van Alquin.

Boston

Boston S_TDe grootste verassing vond ik de re-release van Bostons debuut lp. Ik had al jaren de Nederlandse Epic (orange label) en tot volle tevredenheid… dacht ik. Dat bleek een vergissing. De Epic klonk ronduit grijs van kleur en schreeuwerig, vergeleken met de MOV. Het laag was ook een ware revelatie: diepe en strakke bassen, rolden de kamer binnen. Het hoog was tintelend en tegelijkertijd aangenaam. Het midden was absoluut schoon en vrij van gruis. Absolute aanrader dus!

Nogmaals, ik ken niet alle releases van Music on Vinyl, maar dit smaakt naar meer. Bovendien heeft mijn bezoek aan Record Industry uit Haarlem mij veel vertrouwen gegeven over het vakmanschap bij het snijden en persen van hun platen. Ook voor wat betreft de kwaliteit van hun vinyl, want hun platen zijn echt dood en doodstil. En dat is niet onbelangrijk.

Emile Stoffels

BRAHMS – Ein Deutsches Requiem

Thursday, February 5th, 2015

Brahms Requiem KreileBRAHMS
Ein Deutsches Requiem
Vocal Concert Dresden • Dresdner Philharmonie • Dresdner Kreuzchor • Roderich Kreile
Berlin Classics 0300569BC DDD 68:45

Uitvoering *** | Opname **

Alweer een opname van Brahms’ Ein Deutsches Requiem. In het Luister nummer 695 bespraken we al die door Marin Alsop op Naxos. Mijn kritiek toen was dat het ietwat aan de logge kant klonk, mede door de wat obscure opname. Toch was er de nodige inzichtelijkheid en had Alsop zeker zo haar momenten. Bij deze nieuwe opname onder Roderich Kreile op Berlin Classics klinkt alles nog logger. Ik mis in deze modderige opname – wellicht daardoor – ook de drive in het “Denn wir haben hier keine bleibende Statt”. En het “Denn es wird die Posaune schallen…” wordt mijns inziens toch weer te traag gespeeld. Vergelijk met Giuseppe Sinopoli is hier dan ook interessant. Deze nieuwe uitgave, ondanks de rijke traditie die dit ensemble heeft met dit werk, is het wat mij betreft dan ook niet. Als het een recente opname moet zijn is Alsop op Naxos een betere keuze, hoewel niet ideaal. Voor wie echter de ultieme inzichtelijkheid wenst, komt bij Gardiner op Philips uit en anders de wat oudere opname van Sinopoli op DG. Degenen die een van beide opnames heeft, hoeft zich geen zorgen te maken dat hij of zij wat mist.

Emile Stoffels

Luister Magazine 702