Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: January, 2015

A portrait of Hans Kox

Wednesday, January 28th, 2015

kox-front2KOX
A portrait of Hans Kox
Die Todesfrau 
- Lalage’s Monologues 
- Gedächtnislieder
ATTACCA ATT 2014137 DDD: CD 67.55 DVD 40.00

Uitvoering **** | Opname ****

Dit portret van Hans Kox bestaat uit een CD en DVD. Op de CD staan drie werken: de dramatische legende Die Todesfrau voor drie solostemmen kamerkoor, fluit en cello; de Lalage’s Monologues voor sopraan viool en piano en de Gedächtenislieder naar gedichten van Paul Celan voor kamerorkest, sopraan en basklarinet. De DVD speelt zich af tijdens de repetitie van Kox’ 5de symfonie. Zijn componeren begint bij de Duitse inval in Nederland 1940. Ofschoon Kox zich aanvankelijk aansloot bij de notenkrakers, trok hij zich daar later weer uit terug. Ook bleef zijn muziek geworteld in de Europese traditie, waardoor zijn kunst werd afgedaan als niet vernieuwend en zelfs gedateerd. Kon ook niet anders in het Nederland van de jaren 60 en het modernisme. In de documentaire maakt hij kalm en zonder een spoortje bitterheid duidelijk, dat hij niets heeft met de seriële muziek. De methode van componeren die volgens Kox geen echte diepte bereikt. Hoewel hij zichzelf een cultuur pessimist noemt, gelooft hij toch dat de huidige generatie jong volwassenen de muziek die sterk wortelt in de Romantiek, weer zal herontdekken en waarderen. Kox’ muziek is indringend en verdient meer aandacht. Hopelijk zal er meer muziek van hem beschikbaar komen. In de tussentijd mogen we blij zijn met deze uitgave.

Emile Stoffels
Luister Magazine 701

MACMILLAN – Works for chamber orchestra with soloists

Sunday, January 18th, 2015

MI0003760224MACMILLAN
Works for chamber orchestra with soloists
MacMillan series vol. 3
Netherlands Radio Chamber Philharmonic – James MacMillan
Linus Roth (violin); Julius Berger (cello); Lars Wouters van den Oudeweijer (clarinet);
Challenge Classics CC72638 DDD 1:00:56

Uitvoering **** | Opname *****

De religieuze Macmillan heeft een dramatisch kleurrijke manier van componeren. Drie werken op deze schijf houden direct verband met zijn geboorteland Schotland. De cd trapt af met het gloedvolle “From Ayrshire” (MacMillans geboortestreek). Het melancholische Tuireadh (een Keltisch woord voor Lament) voor groot orkest, is een instrumentaal requiem ter nagedachtenis van de slachtoffers van de ramp met het olie-productieplatform Alpha Piper North in 1988. De cyclus “…as others see us…” voor kamerorkest is een schilderijententoonstelling, met portretten van o.a. Henry VIII, Lord Byron en T.S. Elliot. Een uiting van zijn religieuze beleving op deze cd vinden wij slechts in het relatief korte werk Kiss on Wood. Gebaseerd op de hymne “Ecce lignum crucis in quo salus mundi pependit: Venite adoremus”. Dit is nu het derde deel uit de Macmillan serie en ik moet zeggen dat de muziek van MacMillan mij iedere keer weer verrast. Het laat veel menselijke aspecten horen en verveelt nooit. Dat komt niet in de laatste plaats door het voortreffelijke Nederlands Radio Kamer Orkest. Wat een dramatisch verlies dat dit ensemble in augustus 2013 het leven liet! De opname uit juni 2012 is net als bij de vorige opnames fantastisch: een gigantisch stereobeeld en een angstaanjagend realisme.

Emile Stoffels
Luister Magazine 701

MOZART – REQUIEM

Saturday, January 10th, 2015

Mozart RequiemMOZART
Requiem (compl. Süssmayr)
Genia Kühmeier, soprano • Bernarda Fink, mezzo-soprano • Mark Padmore, tenor • Gerald Finley, bass • Netherlands Radio Choir • Royal Concertgebouw Orchestra – Mariss Jansons
RCO 14002 DDD 47:35

Uitvoering *** | Opname ***

Jansons was mijn held toen ik zijn frisse kijk op de symfonieën van Tchaikovsky hoorde. De spanning, de precisie en het vloeiende. Kwaliteiten die hem zeer onderscheiden als dirigent. In deze live registratie van 2011 heeft hij het orkest niet al te veel uitgedund en op het solisten kwartet is weinig aan te merken. Het is dan ook een keurige opname, maar toch iets te keurig naar mijn smaak. Om niet te zeggen bij tijd en wijle saai en zelfs vlak. De opening is prachtig door hoe de fagotmelodie eruit is gelicht, maar daarna is het voor mij echt uitzitten. Mede ook door het hoge tempo. Het Kyrie is boeiender, maar het Dies irae is weer verassend vlak. Overigens is bij het Tuba mirum goed te horen dat we met de Süssmayr versie van doen hebben. Het Rex tremendae is wel weer spannend. Al met al een voor mij wisselende uitvoering die in z’n geheel slechts een gemiddelde indruk achter laat en vooral te braaf is naar mijn smaak. Ook de opname heeft niet dat extra beetje glans die een uitvoering een extra lift kunnen geven. Met de hakken over de sloot wat mij betreft.

Emile Stoffels
Luister Magazine 701