Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: September, 2013

BRUCKNER Symphony no. 6

Sunday, September 29th, 2013

BRUCKNER
Symphony no. 6
Netherlands Radio Philharmonic Orchestra – Jaap van Zweden
Challenge Records SACD CC72552 DDD 57’14

Uitvoering/Opname *****/****

Het interessante bij de zesde van Bruckner is dat hij de spanning sneller opbouwt dan in zijn andere symfonieën, door de doorwerking samen te laten smelten met de recapitulatie. Het is altijd weer een belevenis het openingsthema van de celli en contrabassen tegen het metrisch begeleidingsfiguur van de violen te horen, waarna het hele orkest het hoofdthema unisono inzet. Van Zweden geeft weer een heel aparte uitvoering, met voor mij nieuwe inzichten. Vooral de middelste delen en dan met name het Scherzo met zijn fantastische karakter, is weer een waar feest net als dat bij de achtste het geval is. Ik moet zeggen dat de hoekdelen mijn ietsje minder aanspreken. Aan de tempi ligt het niet, want van Zwedens keuze in deze bevalt mij uitermate. De grandeur van het eerste deel zet hij dan ook uitstekend neer, maar in de opening bijvoorbeeld, had ik graag iets meer scherpte en profiel gehoord. De pauk mist net de precisie en vinnigheid van de opname van von Karajan op DG. Ik wijd dit aan de ietwat wollige akoestiek/opname. Al met al een schitterende zesde. Ik ben de opname door Klemperer op EMI eerlijk gezegd helemaal vergeten.

Emile Stoffels
Luister Magazine 692

De Harman Kardon PM 665 – Een oude jeugdliefde

Saturday, September 21st, 2013

Het zal in 1986 zijn geweest dat ik mijn Sansui AU D33 versterker verkocht en bij Mijn HiFi in Nijmegen kennismaakte met de nieuwe versterkers lijn van Harman Kardon. Deze versterkers waren toen “hot” en ik heb destijds de champagne kleurige PM 655 gekozen omdat dit model betaalbaar was voor mij (ongeveer 1100 gulden) op dat moment en veel kwaliteiten bood. Vooral de phono versterker werd toen al geroemd. Een vriend van mij had de grotere broer, de PM 665: ‘het Beest’. Deze is dubbel mono opgebouwd en kan een piekstroom leveren van 60 ampère. Dat is indrukwekkend. Maar ook de 655 kan 45 ampère ineens leveren en is in staat de meeste speakers met verbazingwekkend gemak aan te sturen.  In deze economisch moeilijke tijd zullen steeds meer mensen tweede hands apparatuur willen kopen. In dat geval zijn dergelijke versterkers een buitenkansje.

Laatst zag ik een 665 aangeboden en nog wel de champagne kleurige. Ik zag mijn kans schoon en de dag erop stond hij in mijn luisterkamer. Na een uurtje opwarmen was wel duidelijk waar deze knaap toe in staat is. Een ongelofelijke slam en kracht heeft deze PM 665. En bovendien een nog vollere bas dan de 655, die al niet mis is. Dat verschil had ik eerlijk gezegd niet verwacht. De 665 heeft dan ook een totaal andere klank signatuur dan de 655 en wordt ook behoorlijk warm. Deze amp is zo goed dat ik me oprecht afvraag wat we de afgelopen 30 jaar zijn opgeschoten. Qua kracht en drive steekt hij mijn Modwright KWA100 SE bijna naar de kroon. Akkoord de Modwright is lichtvoetiger, gedetailleerder en opener. Kortom: de betere versterker. Maar dat mag dan ook wel.  Zo nu en dan wordt deze prachtmachine aangeboden voor niet al te veel geld. Meestal is een servicebeurt wel nodig. De drukschakelaartjes zullen schoongemaakt moeten worden, de bios zal opnieuw afgeregeld moeten worden (daarom werd mijn exemplaar warm) en is het raadzaam de elko’s te vervangen na zo’n lange tijd. Maar als dat gedaan is, klinkt deze versterker als nieuw. Hij is dan ook weer (veel) meer waard. In Duitsland zit een bedrijf dat zich gespecialiseerd heeft in vintage versterkers waaronder ook Harman Kardon. De moeite waard om eens op hun site te kijken. Even Googlen op “HiFi Zeile”. Voor een exemplaar dat ‘Generalüberhold’ is, betaald men al snel tussen de 500 en 1000 euro. Een ding is duidelijk: als u er een ziet, sla uw slag.

Emile Stoffels

De Andriessens – Een kleurrijke familie van muzikanten en kunstenaars

Friday, September 13th, 2013

Bij een eerste kennismaking met de muziek van een willekeurige componist, heeft men uiteraard nog geen idee of de toondichter wel uit een muzikaal geslacht stamt of hoeveel leden van die familie begiftigd zijn met bijzondere talenten. Bij de Andriessens lijkt het echter normaal te zijn.

Er zijn vier bekende Andriessens: de componisten Hendrik, Jurriaan en Louis en de beeldhouwer Mari. Verspreid over verschillende generaties komen in de familie componisten, musici, beeldend kunstenaars en schrijvers voor. Hoe is zo iets moois toch mogelijk? Om die vraag te beantwoorden probeert Anges van der Horst in deze niet eerder gemaakte biografie een totaalbeeld te geven van de gehele familie, waarbij ze componist Hendrik Andriessen als uitgangspunt neemt.

Krantenman

Hendrik hield ook van schrijven en de opvatting thuis was dan ook, dat hij dan maar ‘krantenman’ zou worden. Zo werd hij in 1909 een verslaggever van de Nieuwe Haarlemsche Courant, die vanwege de smerige drukinkt ook wel “het stinkertje” wordt genoemd. Dat gaat een aantal jaren heel behoorlijk, tot hij op een avond telexdienst heeft en het bericht binnenratelt dat een schip op de Noordelijke Atlantische Oceaan op een ijsberg is gevaren. Het lijkt hem het vermelden niet waard: hij heeft belangrijker zaken aan zijn hoofd. Nu het zo lekker rustig is, kan hij flink doorschrijven aan zijn eerste koorcompositie. Het ligt dan ook voor de hand dat zijn journalistenloopbaan samen met de Titanic ten ondergaat, aangezien de Krant op 16 april 1912 niet met vette koppen over de ramp opent.

Herenstraat

In 1934 strijkt Hendrik met zijn gezin neer in de Herenstraat in Utrecht, waar hij onder andere zijn prachtige Kuhnauvariaties zou schrijven. Die straat zou een begrip en pleisterplaats worden voor musici en andere kunstenaars. In dezelfde straat woonde ook componist Wouter Paap, wat zorgde voor het ontstaan van de vele familiegrappen: ‘Wouter Paap, niet eens de beste componist van de Herenstraat.’ En zo wemelt het van de grappige anekdotes.

Het verhaal van de familie wordt verteld aan de hand van belangrijke gebeurtenissen in het leven van de verschillende Andriessens. Het boek beslaat ongeveer driekwart eeuw (1934 – 2012). Ook Jurriaan, Louis en de beeldhouwer Mari komen uitvoerig aan bod. Doordat de gebeurtenissen zoveel mogelijk tegen hun maatschappelijke achtergrond zijn geplaatst, biedt het ook een tijdsbeeld van die periode. Het boek is geïllustreerd met verschillende, niet eerder gepubliceerde foto’s uit het familiearchief. Ik heb genoten van deze geestig geschreven biografie, door Agnes van der Horst.

Emile Stoffels
Luister Magazine

ISBN 978 90 8803 0208
Uitgeverij: Lias

RABAUD – Symphonie No 2

Saturday, September 7th, 2013

RABAUD
Symphonie No 2 • La procession nocturne • Églogue
Orchestre Philharmonique de Sofia • Nicolas Couton
Timpani 1C1197 DDD 64’35

Uitvoering/Opname ***/***

Het is wellicht wat flauw te zeggen dat de tand des tijds zijn werk doet, maar een cliché wordt niet voor niets een cliché. Het is inderdaad zo dat met het spitten en graven in het verleden naar verloren gegane muziek, dikwijls grint en gruis naar boven komt. Hoogst zelden vinden we een prachtige agaat of smaragd, zoals de symfonie van Hans Rott of Carl Klughardt. Ik heb het idee dat het symfonische gewaad als vorm, Rabaud hier een beetje te ruim zit. Alsof er te weinig materiaal was voor een hele symfonie. Ik mis dan ook een beetje de spitsvondigheden en invallen die een symfonie boeiend maken/houden. Het eerste deel opent veelbelovend en is m.i. het beste geslaagd, maar blijft toch wat smeulen. In het langzame deel zitten ontegenzeggelijk liefelijke momenten. Rabaud werkt m.i. wel duidelijk naar het laatste deel toe, zoals Bruckner dat doet in zijn latere symfonieën. Maar we kunnen nu eenmaal niet allemaal Bruckner heten. Ik kan me niet voorstellen dat een opwindendere uitvoering, mij wel in vuur en vlam had gezet voor deze symfonie uit 1900. De opname is bevredigend.

Emile Stoffels
Luister Magazine 692