Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: February, 2013

PENDERECKI – orchestral works

Saturday, February 23rd, 2013

PENDERECKI
Canticum Canticorum Salomonis • Kosmogonia • Hymne an den heiligen Adalbert • Songs of the Cherubim • Strophen
Warsaw Philharmonic Choir and Orchestra • Antoni Wit

Naxos 8.572481 DDD 57:18

Uitvoering/opname ****/****

Dit keer een schijf met vijf vocale werken van Penderecki die over bijna veertig jaar zijn geschreven. De cd opent met het Canticum Canticorum Salomonis uit 1973. De opening doet sterk denken aan Belshazzar Feast van William Walton. Het is gebaseerd op Hooglied van Koning Salomo. Degenen die dit Bijbelboek kennen, zullen weinig lieflijks ontmoeten in dit sterk dissonerende werk. Boeiend is het echter wel. Het tumultueuze Kosmogonia uit ongeveer dezelfde tijd was een opdracht voor het 25 jarige bestaan van de Verenigde Naties. Hymne an den heiligen Adalbert uit 1997 is een eerbetoon aan de Bischop van Praag Adalbert (diens 1000ste sterfjaar), die martelaar werd voor zijn pogingen om Baltisch Pruisen te bekeren. Het meer ingetogen Songs of Cherubim uit 1986 is orthodox liturgisch en het Strophen uit 1959, is weer gebaseerd op zowel Griekse, Hebreeuwse als Perzische literatuur. In deze fase verraadt Penderecki’s muziek invloeden van Boulez en Berio. Dat Antoni Wit ook hier weer in zijn element is, is voor de hand liggend. De hoeveelheid muziek is wat aan de karige kant, maar voor de rest is deze cd sterk aanbevolen. De opname valt – net als de vorige keer – op door een enorm breed en hoog podium en overvloedig detail.

Emile Stoffels
Luister 687

SCHUBERT – Unfinished

Friday, February 15th, 2013

SCHUBERT
Unfinished • The Little
Royal Flemish Philharmonic • Phillipe Herreweghe
PentaTone PTC 5186 446 SACD Hybrid Multichannel

Uitvoering/opname ****/****

Ook over de status van deze symfonie kan men bezwaarlijk discussiëren. Dit werk is een klasse apart zonder weerga, waarin de thema’s door de houtblazer worden gedomineerd. In het najaar van 1822 zette Schubert zich weer aan het schrijven van een symfonie en gaf de partituur uiteindelijk weg. Pas 37 jaar na zijn dood zou dit onwaarschijnlijk mooie werk opgevoerd worden. Persoonlijk was ik altijd erg onder de indruk van Karl Böhm en Sinopoli; beiden op DG. En slechts zelden was ik overtuigd van de authentieke uitvoeringspraktijk die in de loop der tijd in zwang kwam, voor dit soort werken. Toch kan ik niet ontkennen dat ik grote waardering en respect voel voor Herreweghes aanpak. Hij doet echt hele mooie dingen die deze SACD de moeite waard maakt, maar ik vind het soms ook net iets te braaf allemaal. PentaTone koppelt de min of meer mislukte zesde waar het Scherzo nog het meest boeit. Dit was overigens de eerste keer dat Schubert het derde deel niet meer menuet noemde, maar Scherzo. De opname is ondanks de sterk reflecterende Koningin Elizabeth zaal in Antwerpen meer dan geslaagd. Ieder instrument is in de gitzwarte ruimte aan te wijzen.

Emile Stoffels
Luister 687

TCHAIKOVSKY – Fourth Symphony

Sunday, February 3rd, 2013

TCHAIKOVSKY
Fourth Symphony • Suite No. 4,
Dallas Symphony Orchestra • Jaap van Zweden
DSO Live 003 DDD 63:22

Uitvoering/opname ****/***

“De inleiding is tevens de kern van de gehele symfonie, zij bevat de hoofdgedachte. Deze stelt het noodlot voor,… een macht die als het zwaard van Damokles voortdurend boven ons hoofd zweeft en onophoudelijk de ziel vergiftigt.” Deze weinig opwekkende woorden, schreef Tchaikovsky zelf over de vierde symfonie in een brief naar mevr. von Meck. Ofschoon het toch raadzaam is even door te luisteren, is het veelal bij dit werk zo dat de inleiding ons al vertelt, wat voor een vlees we in de kuip hebben. Die robuuste koper fanfare is bij van Zweden weliswaar wat aan de ingetogen kant en heeft niet die grandeur van von Karajan met de Weners, maar ook hier weer – net als bij Bruckner 8, – veel geraffineerdheden. Van Zwedens subtiele kneepjes getuigen van goede smaak. In het laatste deel gebruikt hij wel een opvallend stevig tempo, maar de Texanen kunnen dat hebben. De DG opnames onder von Karajan en Jansons op Chandos, blijven overigens volledig overeind staan met hun eigen kwaliteiten. Kort en goed: een uitstekende vierde van Tchaikovsky, gekoppeld met de 4de suite. De live opname uit september 2009, klinkt afgewogen en neutraal, maar had wat directer gemogen.

Emile Stoffels