Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Archief: January, 2012

BLOCH – music for string quartet

Saturday, January 28th, 2012

BLOCH
Landscapes music for string quartet
Galantea Quartet
SONY 88697950242 DDD 62’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Het was de ‘koning van de viool’ Eugène Ysaÿe die de jonge Ernest Bloch stimuleerde om componist te worden in plaats van uitvoerende. Het gebeurt lang niet altijd dat een gehele CD wordt besteed aan de muziek van Bloch. Hij zou veelal muziek voor strijkinstrumenten schrijven, waaronder liefst vijf strijkkwartetten. Deze schijf omvat echter zijn kleinere programma composities voor strijkers. Het zijn buitengewoon levendige en bij vlagen, grimmige stukken. De ‘Landscapes’ waarnaar de CD is vernoemd, komen uit 1923 en zijn geschreven in Cleveland waar hij tevens de plaatselijke Institute of Music oprichtte. Deze stukken verklanken drie geografische locaties: de woestenij op de Noordpool, de groene Alpen weiden en het dynamische leven in de Pacific. Het kwartet uit 1896 – Ernest was slecht 15 jaar oud – is geheel en al in de Weense traditie. Behalve dan dat het langzame deel – de romance – na het scherzo komt. Dit vroege werk is naar men zegt nog nooit eerder uitgevoerd noch opgenomen. Ik heb met veel plezier geluisterd naar deze kamermuziek en het Galantea Quartet speelt alsof het leven ervan af hangt. De opname is rijk van kleur en gedetailleerd. Schitterende productie van Sony.

Emile Stoffels
Luister 679

RAVEL LEKEU – Complete music for violin & piano

Sunday, January 22nd, 2012

RAVEL LEKEU
Complete music for violin & piano
Alina Ibragimova Cedric Tiberghien
Hyperion CDA 67820 DDD 79’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Deze Hyperion cd biedt het complete programma voor viool en piano van Maurice Ravel. Ieder keer opnieuw ervaren we bij hem een streven naar uiterste helderheid en logica die hem binnen de perken van een – weliswaar met grote vrijheid behandelde – tonaliteit houdt. De aan Hélène Jourdan-Morhange opgedragen vioolsonate in G majeur neemt toch wel een aparte plaats in binnen het oeuvre van Ravel. Het werken aan deze sonate, begon in 1923 en eindigde in 1927. Het werd onderbroken door het werken aan de Tzigane en de opera L’Enfant et les sortilèges. Geen werk heeft Ravel meer moeite gekost dan dit werk, waarin hij streefde naar een volledige onafhankelijkheid van beide instrumenten. Echter, niet altijd voegt het instrument zich naar de wensen van de toondichter. Toch mag het resultaat er zijn en blijft het luisteren naar dit spitsvondige werk een bijzonder ervaring. Ook de briljante Tzigane uit 1924 blijft een genoegen, vooral als het zo mooi is opgenomen als hier. De Cd wordt aangevuld met de vioolsonate van Guillaume Lekeu die slechts 24 jaar werd. Alina Ibragimova en Cedric Tiberghien maken er een mooie belevenis van. Uiterst verfijnd spel, hoorbaar gemaakt door de opname technici van Hyperion. Complimenten!

Emile Stoffels
Luister 679

ZIMMERMANN – Initiale lieder und frühe kammermusik

Saturday, January 14th, 2012

ZIMMERMANN
Initiale lieder und frühe kammermusik
Anna Prohaska Cordilia Höfer Alessandro Cappone Rachel Schmidt Trio Berlin
Wergo WER 6735-2 DDD 63:56

Uitvoering/Registratie *****/*****

Deze boeiende cd omspant de scheppingsperiode van Bernd Alois Zimmermann van 1933 tot 1946, behalve de sonate voor viool en piano die hier als laatste staat geprogrammeerd. Volgens Michael Gielen is Zimmermann de sluitsteen, ‘eine Endfigur’ die de westerse muziek tussen Bach en Schönberg samenvat en alles verankert in het verleden. Als men de Sinfonie in einem satz, Requiem fur einem Jungen Dichter en Die Soldaten kent, kunnen we ons afvragen of het wel dezelfde toondichter is. Toch dragen deze vroege werken de belangrijke elementen van Zimmermanns taal en uitdrukking. De Wergo opname begint met de ‘Drei lieder aus dem nachlass’. Werkelijk schitterende liederen op teksten van Hans von Hopfen en Rainer Maria Rilke. De Kleine Suite für Violine und Klavier doet soms denken aan Regers kamermuziek. De sonate voor viool en piano uit 1950 tenslotte, markeert zijn overgang naar de zogenaamde rijpere periode; hoewel het de liederen waarmee de CD begint, bepaald niet aan rijpheid en bezonkenheid ontbreekt. Hoe dan ook, de sonate was oorspronkelijk als tweedelig stuk gedacht. Later dat jaar kwam er een middendeel bij. Er is overigens in dat zelfde jaar ook een vioolconcert ontstaan dat dezelfde hoekdelen gebruikt, maar dan omgezet naar groot orkest. Een interessante cd met uiterst boeiende muziek en met veel toewijding uitgevoerd. Uitstekende registratie.

Emile Stoffels
Luister 679

TCHAIKOVSKY Symphony No. 6 – Mikhail Pletnev

Saturday, January 7th, 2012

TCHAIKOVSKY
Symphony No. 6 in B minor, Op 74 Capriccio Italien, Op. 45
Russian National Orchestra Mikhail Pletnev
PentaTone Classics PTC 5186 386 SACD DDD 62:13

Uitvoering/Registratie ***/***

Tchaikovsky’s zesde – door broer Modest, ‘Pathetique’ gedoopt – werd door de meester zelf als de sluitsteen van zijn oeuvre beschouwd; als het beste en oprechtste van zijn werken. Pletnev heeft de Pathetique al eens voor Virgin opgenomen en oogstte toen veel lof. Nu dus voor PentaTone. De vorige keer was ik tamelijk onder de indruk van de vijfde, vooral hoe hij gedoceerd naar de climaxen toewerkte. Dit zorgde voor een vanzelfsprekende en natuurlijke opname. Nu had ik dat gevoel veel minder en ontwaarde ik wat overdreven nadrukjes en eigenzinnigheden. Ter vergelijk diende mijn old time favourite Mariss Jansons op Chandos. Ofschoon Pletnev zonder twijfel zo z’n momenten heeft, mist hij wat mij betreft de scherpte en souplesse van Jansons. Een sleutelmoment is altijd de stormachtige passage in het eerste deel na de zachte klarinet solo. Jansons gebruikt daar een gecontroleerde roekeloosheid en raffinement die – in tegenstelling tot Pletnev – toch niet gekunsteld aandoet. Bij het laatste deel is Jansons ook overtuigender, vooral door een zangerigheid die ik hier totaal mis. Pletnev is hier bij vlagen zelfs log en wat hoogdraverig. De opname heeft een goede klankbalans maar mist wat glans en schittering, die ik op de Chandos opname zo waardeer.

Emile Stoffels
Luister 679

BRUCKNER SIBELIUS NIELSEN – Gustavo Dudamel

Sunday, January 1st, 2012

BRUCKNER SIBELIUS NIELSEN
Gothenburg Symphony Orchestra Gustavo Dudamel
DG 00289 477 9449 DDD 179:24

Uitvoering/Registratie ***/***

Drie uur met grootse symfonieën, verdeeld over drie cd’s en live opgenomen. Natuurlijk was ik erg benieuwd naar deze set, na Dudamels formidabele Le Sacre met het Simón Bolívar Youth Orchestra of Venezuela op hetzelfde label. Nu dus met de Gothenburgers, waar hij sinds 2007 chef-dirigent van is. Dit is echter andere muziek die een volslagen andere benadering vereist. En vooral Anton Bruckner staat ver af van Stravinsky. Op het moment van schrijven realiseer ik me overigens dat morgen (11 oktober) de sterfdag is van Anton Bruckner; nu dus 115 jaar geleden. Ofschoon Dudamel de negende mooi laat vloeien, waren er niettemin een aantal momenten die wat gekunsteld of op zijn minst eigenaardig overkwamen en zodoende storend werkte voor mij. Voor het adagio neemt hij ruim de tijd: bijna een half uur. En dat is net zo lang als bij Giulini. De symfonieën van Carl Nielsen kunnen die eigenaardigheden tot op zekere hoogte iets beter hebben. Helaas was hier de opname niet altijd even doorzichtig en klonken met name de bassen erg groezelig. Ook kwamen de climaxen niet helemaal uit de verf. Alles overziend: degenen die voor Bruckners negende Giulini op DG hebben, voor de Nielsen symfonieën Blomstedt op Decca en Sibelius tweede door Davis en/of Szell (beiden op Philips) behoeven zich geen zorgen te maken…

Emile Stoffels
Luister 679