Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PÄRT – Babel

door emile | April 16, 2017

PÄRT
Babel
Wiltener Sängerknaben, Johannes Stecher (organ, piano, conductor)
Col Legno 20427 DDD 56’15

Waardering: 7

Dit is de allereerste opname met vocale muziek van Arvo Pärt’s uitgevoerd door een jongenskoor. Het jaar waarin dit album is gereleased, is ook het jaar waarin de Estse componist zijn tachtigste verjaardag viert (2015). Arvo Pärt is en blijft een geval apart. Daar is intussen genoeg over gezegd en geschreven. Hij zei ooit: “Ik heb ontdekt dat het genoeg is als een enkele noot prachtig gespeeld wordt”. Deze frase is ontegenzeggelijk van toepassing op de hier besproken cd. Het moet van mijn hart dat ik een cd louter met deze muziek, toch iets teveel van het goede vind. Uiteraard zijn er genoeg momenten van grote schoonheid en verstilling, maar ik mis toch de donkere wolken die voorbij trekken. Dus het principe van spanning en ontspanning – datgene waar de moderne mens zo gevoelig voor is – zoekt men tevergeefs. Op het koor is werkelijk niets aan te merken. Het klinkt vlekkeloos onder Johannes Stecher en staat mooi in de ruimte, net als het kerkorgel dat netjes geïntegreerd is. Niet alleen klinkt het koor homogeen, maar ook buitengewoon krachtig en gebalanceerd. Ook is het hoesontwerp en boekje een lust voor het oog. Niettemin denk ik dat deze cd meer is voor Pärt liefhebbers.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

TANEYEV – Complete String Quartets vol. 4

door emile | April 6, 2017

TANEYEV
Complete String Quartets · 4
Carpe Diem String Quartet
Naxos 8.573470 DDD 65’44

Waardering: 9

Het in 2005 opgerichte Carpe Diem kwartet begon aan het Taneyev project in 2007. We mogen dus wel aannemen dat dit ensemble behoorlijk gegroeid is in de taal en het begrip van deze toondichter. Deze opname stamt al uit 2013, maar werd pas in december vorig jaar gereleaset. Joost mag weten waarom. In het vorige nummer stak ik al de loftrompet over het constructief vermogen van Taneyev. Een ware meester! Dat is met de hier door Naxos opgenomen kwartetten niet anders. En weer vallen de vele spitsvondigheden, de grote harmonische en melodische rijkdom op. Het hier gespeelde zesde kwartet uit 1905, is Taneyevs laatst voltooide kwartet dat voldeed aan des meesters strenge eisen. Met name in het eerste deel kunnen we horen waar Taneyev toe in staat was, op het gebied van thema behandeling. Maar ook de enorme expressiviteit en verbeeldingskracht. Het 9de kwartet uit 1883 hoort bij een groep van 5 dat niet voor 1952 is gepubliceerd en hogere nummers heeft gekregen. Het is hoorbaar minder gesublimeerd dan het 6, maar niettemin van een verbluffende schoonheid. Het Carpe Diem kwartet speelt werkelijk de sterren van de hemel en alles met een speels gemak. De opname is sympathiek en goed in balans.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

BARTOK · LIGETI – Ensemble Intercontemporain

door emile | March 28, 2017

BARTOK · LIGETI
Ensemble Intercontemporain, Matthias Pintscher
Alpha Classics 217 2-CDs DDD 42’02/66’38

Waardering: 8

Alpha Classics komt hier met een uiterst boeiend Hongaars programma verdeeld over twee cd’s. Ongetwijfeld is Bartoks Sonate voor twee piano’s en slagwerk een van de meest eigenzinnige stukken uit de 20ste eeuw en kan slechts aantrekken of afstoten. Er zijn in het verleden reeds zeer goede opnames gemaakt: Argerich met zowel Kovacevich als Freire op Philips resp. DG en niet te vergeten Kocsis met Ranki op Hungaroton. De Sonate door het Ensemble Intercontemporain heeft weliswaar net niet die ongenaakbaarheid die ik aantref bij Kocsis en Ranki, maar ik moet zeggen dat het in z’n algemeenheid een inzichtelijke opname is die in technisch opzicht alle voorgaande opnames naar de kroon steekt. Zowel de piano’s als het slagwerk hebben een enorme aplomb en de glissandi van de pauken komen wel erg goed door. Maar het had al met al net iets meer ruigheid mogen hebben. Ook de voor Benny Goodman geschreven Contrasten krijgen hier een gedreven uitvoering, door klarinettist Jérôme Comte. De tweede cd is gevuld met de solo concerten van Ligeti en ook dat is een belevenis met dit ensemble. De opname is extreem ruimtelijk met een verbazingwekkende hoeveelheid detail. Niet alleen het boekje, maar ook de cd’s zelf zijn prachtig uitgevoerd. In z’n totaliteit een mooi product!

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

STRAVINSKY – The Rite of Spring | The Firebird

door emile | March 19, 2017

STRAVINSKY
The Rite of Spring | The Firebird
Frankfurt Radio Symphony • Andrés Orozco-Estrada
Pentatone SACD PTC 5186 556 DDD 56’31

Waardering: 4

Er zijn inmiddels veel goede uitvoeringen van Le Sacre du Printemps. De toetssteen is m.i. nog steeds Colin Davis met het CGO op Philips. Maar er zijn er meer: de oude Boulez CBS opname en die onder Nagano op Virgin. Wat mij direct opviel bij Orozco-Estrada was het tempo dat erg logisch en bijna vanzelfsprekend aandeed. In de opening zat ik dan ook op het puntje van mijn stoel, maar dat duurde niet lang. Ik werd al snel teleurgesteld: veel te weinig drive en opwinding. Alle scherpe kantjes lijken er af gepolijst, wat vooral opvalt bij Rondes printanières. Afgezien van een kleine opleving bij de Opkomst der Wijzen, is het onwaarschijnlijk tam allemaal. Onbegrijpelijk! Ik zou het bijna de Anti Sacre willen noemen. Men kan zich nauwelijks voorstellen dat de komeet die 1913 onze dampkring binnendrong, de impact heeft van een voetzoekertje. ​Toch is Orozco-Estrada daarin geslaagd: dit is denk ik de saaiste Sacre die ik ooit van mijn leven heb gehoord. Ik zal er verder geen woorden aan vuil maken. De opname is wat men van PENTATONE mag verwachten: veel ruimte suggestie en volop details. Daar heeft het in ieder geval niet aan gelegen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

TANEJEW – String Quintets op. 14 & 16

door emile | March 10, 2017

TANEJEW
String Quintets op. 14 & op. 16
Utrecht String Quartet · Alexander Zemtsov · Pieter Wispelwey
MDG 603 1923-2 DDD 78’24

Waardering: 9

De componist Tanejew (Taneyev 1856 – 1915) was een leerling van Tchaikovsky en dat is zeker te horen, maar toch gebruikt hij iets meer wrijvende akkoorden dan zijn leermeester. Deze op de Duitse Romantiek gerichte toondichter, doet echter vooral aan Brahms denken en soms zelfs aan de vroege Reger. Ik moet zeggen dat deze muziek me aanvankelijk niet overrompelde en had ik het idee dat het iets teveel gericht was op het cerebrale. Echter, na herhaaldelijk luisteren vielen me toch veel mooie dingen op. Om te beginnen zijn deze kwintetten extreem goed doortimmerd. De manier waarop Tanenjew het materiaal kneedt, is ronduit meesterlijk. Zelf was hij dan ook docent contrapunt. Maar het heeft ontegenzeggelijk ook veel harmonische en melodische rijkdom. Het Utrechts strijkkwartet (met o.a. Pieter Wispelwey) is een goed geoliede machine en doet prachtige dingen, o.a. op het gebied van dynamiek. Maar het belangrijkste is dat de musiceervreugde er werkelijk vanaf spat. Ik heb weliswaar geen vergelijkingsmateriaal, maar ik ben ervan overtuigd dat het Utrechts strijkkwartet er alles uithaalt. Hulde ook aan MDG dat altijd programma’s kiest die niet zo voor de hand liggen. De opname is voorbeeldig zoals we gewend zijn van dit label.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

STRAUSS • MAGNARD – Ein Heldenleben / Chant funèbre

door emile | March 1, 2017

STRAUSS • MAGNARD
Ein Heldenleben / Chant funèbre
Orchestre National de Lille, Jean Claude Casadesus
NAXOS 8.573563 DDD 61’06

Waardering: 6

Van Strauss’ symfonische gedichten is de aan Mengelberg opgedragen Ein Heldenleben waarschijnlijk het meest koketterend en bombastisch. Casadesus maakt in ieder geval niet de fout om daar in mee te gaan. Hij zet de pompeusheid niet aan, maar dampt het wat in en doet in die zin denken aan de opname uit 1954 van Fritz Reiner op RCA. De laatste bereikte dan ook een ongekend fris resultaat met het Chicago Symphony Orchestra. Toch mis ik een beetje het venijn waarmee Reiner het allemaal deed. Wel heeft Casadesus oog voor de grote lijn van dit werk dat door de cesuren stiekem toch meer weg heeft van een symfonie, dan een symfonisch gedicht. Hoewel de rationale voor de koppeling mij een beetje ontgaat, ben ik wel blij met Magnards Fenebre. Een fraai mijmerend stuk ter nagedachtenis van zijn vader dat in harmonisch opzicht soms doet denken aan Schumann, maar in de verte ook al naar Roussel vooruit wijst. Casadesus ontlokt bij vlagen bewogen resultaten aan het Orchestre National de Lille. Dat kan ook niet anders, omdat dit huwelijk al 40 jaar bestaat. De opname is wat gewoontjes. Het orkest spat niet echt uit de luidsprekers.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

PROKOFIEV – Piano Concertos 2

door emile | February 19, 2017

PROKOFIEV
Piano Concertos 2 & 5
Vadym Kholodenko, Fort Worth Symphony, Miguel Harth-Bedoya
Harmonia Mundi HMU 807631 SACD DDD 57’03

Waardering: 7

PROKOFIEV · TCHAIKOVSKY
Piano Concerto No. 2 | Piano Concerto No. 1
Beatrice Rana / Antonio Pappano / Accademia di Santa Cecilia Orchestra
Warner Classics 553119 DDD 67’05

Waardering: 9

Qua populariteit staat Prokofievs tweede pianoconcert nog steeds een beetje in de schaduw bij het derde, maar velen beschouwen het tweede als beter geslaagd. In deze mini vergelijking, hebben we de jongste releases van Prokofievs tweede pianoconcert. Die door Beatrice Rana en Vadym Kholodenko. De laatste is duidelijk langzamer in zijn tempo keuze, wat geen enkel probleem hoeft te zijn. Echter, het klinkt allemaal aan de suffe kant bij hem en dat komt zeker ook door de donkerbruine opname (niet des Harmonia Mundi’s) die overigens wel een behoorlijke push in de bas registers heeft. Ook zwemt het instrument van links naar rechts en ontbeert daardoor iedere focus. Ook het orkest klinkt opaak. Mede hierdoor heb ik het idee dat veel mooie dingen die Kholodenko doet, verborgen blijven in de soep. Want mooie dingen doet hij zeker! Met name zijn agogiek valt op en ik moet zeggen dat hij harmonieën laat horen die me niet eerder waren opgevallen. Harmonia Mundi koppelt het vijfde concert, dat zelfs nog minder populair is dan het tweede en dat maakt deze schijf toch enigszins interessant.

Hoeveel anders is het bij Beatrice Rana op Warner Classics! Zij doet het hoorbaar sneller en is mede daardoor oneindig veel frisser dan Kholodenko en doet het spannender bovendien. Ze is precies, aanstekelijk en vurig. Vanaf het begin af aan zat ik met ingehouden adem te luisteren. Maar ook het Accademia di Santa Cecilia Orchestra klinkt buitengewoon snedig onder Pappano. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat de opname ook wel erg mee helpt. Het orkest staat mooi in de diepte maar klinkt toch direct. Het stereobeeld is spectaculair met een grootse diepte en de vleugel heeft een enorme aplomb. Lange tijd was Ashkenazy’s vertolking uit 1975 op Decca mijn favoriet, maar Rana heeft hem nu toch onttroond. De waardering zou dan ook een 10 zijn, maar uiteraard kijken we ook naar het totaal product. De kritiek die ik heb is de programmering. De combinatie met Tchaikovsky’s overbekende eerste pianoconcert, vind ik op z’n zachts gezegd conservatief. Of dat we daar nog niet genoeg uitvoeringen van hebben. Wat dat betreft is de Harmonia Mundi programmering interessanter. Niettemin kijk ik reikhalzend uit naar de andere concerten van Prokofiev door Rana en als het even kan ook de sonates en de rest van het klavierwerk.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Schubert – Lieder orchestrated by Max Reger & Anton Webern

door emile | February 9, 2017

SCHUBERT
Lieder orchestrated by Max Reger & Anton Webern
Christian Elsner, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Marek Janowski
PENTATONE PTC 5186 394 DDD 63’04

Waardering: 10

Het lied kan als de wortel van de gehele ontwikkeling der toonkunst beschouwt worden. Ook Schubert was slechts de erfgenaam van wat anderen voor hem reeds vergaard hadden, maar hij niettemin tot een unieke synthese heeft samengevat. Diverse prominente romantische componisten zagen reeds de mogelijkheden in Schuberts lied oeuvre. Liszt, Berlioz, Offenbach en Brahms, gingen Max Reger en Anton Webern al voor in het bewerken van diverse liederen. Er is echter nog steeds een hardnekkig vooroordeel t.o.v. transcripties en orkestraties: ze worden vaak beschouwd als tweederangs muziek. Sterker nog, volgens velen is een omwerking of arrangement een verkrachting van het origineel. Deze schitterende SACD zal het tegendeel bewijzen. Een vergelijk met de recentelijk uitgekomen Goerne op Harmonia Mundi in de oorspronkelijke vorm, is dan ook verleidelijk. Elsner lijkt in bijvoorbeeld Der Erlkönig (een angstige fantasie op tekst van Goethe) soms wat minder gas te geven dan Goerne, maar ik moet zeggen dat de orkestratie van Reger hier wel degelijk iets toevoegt en niet alleen kleur. Het geheel klinkt hier ook boosaardiger en griezeliger. Volledig in laatromantische stijl, zoals we Reger ook kennen. Ook bij Elsner lijkt het of dat hij ieder facet van Schuberts kunst begrijpt. Ook het verhalende aspect, krijgt bij hem het volle pond. De orkestraties door Max Reger vertegenwoordigen het leeuwendeel op deze cd, maar er zijn ook 4 georkestreerde liederen door Webern reeds uit zijn studententijd. Janowski en Elsner vormen een uitstekend duo die m.i. interpretatief op een lijn zitten. Althans, zo hoort het zich aan. Deze SACD is een absolute must en niet slechts voor lied liefhebbers. Het begint zo langzamerhand saai te worden, maar de opname is ook weer onberispelijk. Net als het prachtig uitgevoerde tekstboekje. Allerhoogste belang!

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SHOSTAKOVICH – Cello concertos

door emile | February 3, 2017

SHOSTAKOVICH
Cello concertos Nos. 1 & 2
Gautier Capuçon, cello – Mariinsky Orchestra of Saint Petersburg, Valery Gergiev
Erato 2564606973 DDD 67’07

Waardering: 5

Erato heeft Shostakovich’ beide celloconcerten geprogrammeerd en dat is niet zo voor de hand liggend als men wel denkt. Er is immers een behoorlijk onderscheid: de twee concerten verschillen behoorlijk in vorm en inhoud. Het eerste is veelal agressief en heeft een enorme cadens voor de cello, dat welhaast een deel op zichzelf is. Het tweede is daarentegen introspectief en raadselachtig. Dit zijn twee live opnames, die in december 2013 in Parijs en juni 2014 in St. Petersburg, met het Mariinsky Orchestra tot stand kwamen. Dat Gautier Capuçon op celloles heeft gezeten moge duidelijk zijn, maar ik mis toch het een en ander. Het geheel ontbeert drive en het heilige vuur. En dat komt m.i. door een combinatie van factoren. Om te beginnen kan ik Gergievs opvatting vaak moeilijk volgen; vooral zijn eigenzinnige tempo keuze. Dat had ik ook al bij zijn Prokofiev symfonieën cyclus. Maar ook de opname werkt bepaald niet mee. In het verleden vond ik de Erato opnames prettig qua kleur, maar deze opname is flets en muf. Evenmin ben ik gecharmeerd van het geboden perspectief: de solist is niet mooi geïntegreerd in het orkest. Neen, deze registratie is het net niet.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SILVESTROV – Sacred Choral Songs

door emile | January 24, 2017

SILVESTROV
To Thee We Sing – Sacred Choral Songs
Latvian Radio Choir Sigvards Klava
ONDINE ODE 1266-5 DDD 59’51

Waardering: 8

De Oekraïense componist Valentin Silvestrov (1937) is een belangrijke componist in de hedendaagse vocale muziek. Op deze nieuwe SACD release van Ondine, horen we een mooie greep uit Silvestrovs oeuvre. Het geheel wordt uitgevoerd door het Lets Radio Koor onder Sigvards Klava. Tijdens zijn artistieke carrière heeft Silvestrov reeds een aantal muzikale stijlen en technieken beproefd, zoals de avant-garde, het post-modernisme, neo-classicisme, dodekafonie, enz. Echter de val van de Sovjet-Unie, schonk hem de mogelijkheid om uiteindelijk religieuze elementen – geïnspireerd en beïnvloed door zijn liefde voor de Russisch-orthodoxe Kerk muziek – te mengen met zijn eigen unieke taal. Dit zorgt soms voor uitbarstingen van verrassende harmonische ontwikkeling. Ik moet zeggen dat het Alleluia me aanvankelijk weinig deed, maar naarmate de cd vordert wordt het alleen maar mooier. Deze muziek zal na de eerste keer luisteren niet bij iedereen direct beklijven, maar na een tweede en derde keer des te meer. Het koor onder Klava zingt, met een sprankelende schoonheid en bovendien vlekkeloos. Ik heb genoten van deze bij vlagen schitterende muziek. Ook de opname technici van Ondine kunnen trots zijn op het uiteindelijke resultaat. Zelden klonk een koor zo transparant en in de diepte weggezet.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten