Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PENDERECKI – Magnificat & Kadisz

door emile | September 25, 2016

pederecki-witPENDERECKI
Magnificat • Kadisz
Warsaw Philharmonic Orchestra & Choir, Antoni Wit
NAXOS 8.572697 DDD 65:12

Waardering: 8

Krzysztof Penderecki is nog wel eens van stijl veranderd en dat maakt een toondichter des te interessanter. Hij ging pas sacrale werken schrijven nadat religie onderdrukt werd in het communistische Polen uit zijn jeugd. Het hier opgenomen Magnificat uit 1974 stamt uit zijn neo-Romantische periode, maar kent nog genoeg atonale fases. Het werd geschreven ter herdenking van de 1200ste viering, van de Salzburger Kathedraal. Het is een buitengewoon indringend werk, met in het tweede deel opvallende glissandi door het koor; jammerklachten die we niet snel zullen vergeten. Dan het Kadisz uit 2009 over de opstand in het Joodse getto in Warsaw. Ik heb intens genoten van de sopraan Olga Pasichnyk, die in het eerste deel een verbazingwekkend doorleefde voordracht geeft. De lyrische momenten van dit deel, deden me soms denken aan Knoxville Summer van Samuel Barber. Wel heb ik me gestoord aan de rol van Daniel Olbrychski die door zijn manier van declameren en schorre stem, er haast een karikatuur van lijkt te maken. Dat zal ongetwijfeld niet de bedoeling zijn, maar zo pakt het althans voor mij wel uit. Niettemin, Antoni Wit is een uitstekend dirigent die voor de hand liggend prima overweg kan met dit idioom. De opname is sympathiek en het belang is groot.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

NIELSEN – The Symphonies & Concertos

door emile | September 13, 2016

nielsen-dacapoNIELSEN
The Symphonies & Concertos
New York Philharmonic, Alan Gilbert
DACAPO 4 HYBRID SACD 6200003 DDD 72:23/69:20/71:25/77:16

Waardering: 7

In het vorige nummer bespraken we nog de set onder Storgårds met het BBC Philharmonic op Chandos. Nu weer een cyclus onder Alan Gilbert met het New York Philharmonic op Dacapo. Alleen nu een set van 4 schijven, waarvan een met de drie concerten: die voor fluit, voor klarinet en voor viool. Van de drie concerten, vind ik persoonlijk het klarinet concert het meest frivool en boeiend. Niet in de laatste plaats, door de grappig geschreven partituur voor de snare drum. Voor wat betreft de symfonieën is het plussen en minnen, vergeleken met de set door Storgårds. Beiden doen goede dingen. Gilbert is me net iets teveel legato. Dat stoort me het meest in het zielsklievende thema uit het derde deel van de 4de symfonie. Blomstedt grijpt me daar iedere keer weer bij de keel: de totale vervoering op het soms ondraaglijke af. Maar de finale klinkt bij Gilbert weer grootser dan bij Storgårds. Gilbert excelleert ook in de eerste symfonie, waar hij een grandeur bereikt die dicht bij Blomstedt komt. Kort en goed: zeker geen slechte set, maar alles overziend missen ook deze opnames de overweldigende directheid en vanzelfsprekendheid van Blomstedt op Decca.

Emile Stoffels
Luster Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

STRAUSS – Symphonia Domestica • Die Tageszeiten

door emile | September 7, 2016

straussSTRAUSS
Symphonia Domestica • Die Tageszeiten
Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Marek Janowski
Pentatone Records PTC 5186507 SACD HYBRID DDD 67:50

Waardering: 10

De Symphonia Domestica was bedoeld als een vervolg op Ein Heldenleben: een portret van Strauss’ gezinsleven met de diverse karakters. Het werk heeft mij nooit echt weten te bekoren, maar Janowski heeft me nu toch overtuigd. Hij heeft een buitengewoon frisse en doorzichtige aanpak. En ook heeft hij oog voor de vele fraaie soli door het gehele orkest heen en toont hij zich hier een groot Strauss interpreet, die zich moeiteloos handhaaft naast von Karajan en Reiner. Wat deze schijf echter totaal onmisbaar maakt, is de koppeling met de zelden uitgevoerde Die Tageszeiten. Dit werk uit 1928 greep me direct bij de keel. Dat is niet vreemd, want later zag ik dat deze stukken zijn gebaseerd op teksten van Joseph Freiherr von Eichendorff. We kennen ongetwijfeld de chemie tussen het werk van deze grote romantische dichter en Strauss’ Im Abendrot, uit die Vier letzte Lieder. Bij dit werk horen we bij vlagen dezelfde atmosfeer en dat voor Strauss typerende harmonisch diepte component. Ook hier die vergezichten en de milde verzoening met de dood. Janowski laat zich in het algemeen niet verleiden tot sentiment en effectbejag. Dat doet hij hier ook niet en dat is nu precies wat deze muziek nodig heeft. Echter, het onverdeelde succes van deze SACD kan niet slechts worden toegeschreven aan de uitvoering, maar zeker ook aan de productie. Het geheel klinkt massief en transparant tegelijk, tegen een inktzwarte achtergrond. Het koor klinkt vlekkeloos en staat prachtig in de ruimte. Groot compliment voor de technici. Een zeer begerenswaardige SACD, vooral door het Die Tageszeiten. Hoogste belang en hoogste lof! Wat willen we nog meer?

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

TISHCHENKO – Piano Sonatas No. 7 with bells & No. 8

door emile | August 28, 2016

Tishchenko_sonatasTISHCHENKO
Piano Sonatas No. 7 with bells & No. 8
Nicolas Stavy, piano – Jean-Claude Gengembre, bells
BIS 2189 SACD hybrid multichannel DDD 70’50

Waardering: 9

Dit is mijn eerste kennismaking met de muziek van Boris Tishchenko (1939 – 2010). Hij studeerde compositie bij Shostakovich’ van 1962 – 65 en is vaak diens favoriete leerling genoemd. Tishchenko heeft 11 sonates geschreven en dit genre vormt dan ook de ruggengraat van zijn compositorische opbrengst. De hier opgenomen piano sonates, stammen uit 1982 resp. 1986. De zevende sonate mag gezien de titel de meest eigenzinnige heten, al was het alleen al door de toevoeging van klokken. Ik denk dan ook dat de 8ste sonate weliswaar sneller beklijft, maar de 7de zal waarschijnlijk langer beklijven. Dit is de eerste opname van de Fransman Nicolas Stavy voor Bis en het debuut mag er wezen. Hij heeft aardig wat prijzen gewonnen en samengewerkt met onder andere Alfred Brendel. Blijkbaar ligt dit repertoire hem zeer, omdat het op de een of andere manier vanzelfsprekend klinkt, ofschoon ik niet over vergelijkingsmateriaal beschik. Maar men heeft het gevoel dat het zo moet en niet anders. De opname is erg fraai, wat vooral opvalt bij de 7de sonate, waarbij het klokkenspel mooi los staat van de vleugel. Er zijn momenten dat het instrumenten griezelig realistisch klinken. Het belang acht ik hoog genoeg, om deze schijf zonder voorbehoud aan te bevelen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

NIELSEN Complete Symphonies – John Storgårds

door emile | August 20, 2016

NielsenNIELSEN
Complete Symphonies
BBC Philharmonic, John Storgårds
Chandos CHAN 10859(3) DDD 66:44/73:20/71:34

Waardering: 7

Na de succesvolle opname van de Sibelius symfonieën, komt Chandos nu met de integrale opname van de Nielsen symfonieën onder John Storgårds. Het lag voor de hand deze set met die onder Blomstedt te vergelijken. De Decca opnames met het San Fransisco Symphony, vormen voor mij sinds de release de ruggengraat voor de symfonieën van Nielsen. Bij Storgårds’ eerste beluistering, was de ervaring positief. Vooral bij de eerste symfonie heeft Storgårds een aanstekelijke puls en is erg precies in de frasering. Mede hierdoor ontstaat er een lichtvoetigheid die zeer aanspreekt. Het BBC Philharmonic reageert uitermate alert. Echter, in de 4de mis ik toch de overdonderende directheid van Blomstedt. Vooral in het laatste deel missen de pauken het gewicht. Ik ben dan ook van mening dat de opname bij deze set een grote rol heeft gespeeld. Het orkest staat erg (te?) diep in het stereobeeld, zoals we van Chandos gewend zijn. Toch is er veel detail te horen. Maar het koper, het slagwerk en de lage strijkers, missen de nodige substantie. Zeker in vergelijk met de genoemde Decca’s. Hierdoor lijkt het, of dat continue de handrem wordt aangetrokken. Jammer: hier had meer in gezeten.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SCHUMANN Piano Trios op. 80 & 88 – Voces Intimae

door emile | August 13, 2016

Voces IntimaeSCHUMANN
Piano Trios op. 80 & 88
Clara Wieck Schumann Piano Trio op. 17
Voces Intimae
Challenge Records CC72675 DDD 74’15

Waardering: 7

Dit is nu de derde recente opname van Clara Wiecks Piano Trio opus 17. Allemaal leuk en aardig, maar het is nu de hoogste tijd dat we eens gaan doorpakken wat de opnames en uitvoeringen betreft van haar andere werken. Ofschoon ze al vroeg ook met componeren begon, heeft ze ‘slechts’ 23 gepubliceerde werken. We kunnen ons afvragen waar ze op uit was gekomen, als ze niet met Robert Schumann of welke andere grootheid ook getrouwd was geweest. Ook het Voces Intimae heeft nu dus haar Trio opgenomen, samen met het Piano Trio op. 80 en de Phantasiestücke op. 88 van Robert Schumann. Ik vond hun vorige opname van de twee andere trio’s van Schumann wat aan de dunne en droge kant. Hier heb ik dat hoegenaamd niet. Deze opname is vorig jaar gemaakt in de abdij van Marienmünster en is dus een andere locatie dan voorheen. Bovendien wordt hier geen gebruik gemaakt van authentieke instrumenten. Wel is gebleven hun meesterlijke beheersing van de materie en virtuositeit. Echter vergeleken met The Swiss Piano Trio op Audite is het allemaal wat aan de beleefde kant. Net als de vorige keer, mis ik het heilige vuur een beetje. Wel is deze opname verre superieur aan de Audite.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

ETUDES – DEBUSSY • BARTOK • PROKOFIEV

door emile | August 1, 2016

13009_1ETUDES
DEBUSSY • BARTOK • PROKOFIEV
Garrick Ohlsson
Hyperion CDA 68080 DDD 66’38

Waardering: 8

Hyperion komt hier met een uiterst boeiend programma uit een fascinerende tijd: de Etudes van drie grootmeesters voor het klavier. Blij ben ik met de Etudes op. 2 van Prokofiev. Reeds in zijn prilste werken is al te horen dat hij gruwelde van imitatie en alles wat niet oorspronkelijk was. Zo ook zijn rebelse Etudes uit 1909. Het zijn – voor die tijd zeker – provocerende stukken en veeleisend voor de uitvoerende bovendien. Maar Ohlsson slaat zich ogenschijnlijk moeiteloos door de lastige materie heen. Evenzo ben ik blij met de weinig uitgevoerde en opgenomen Etudes op. 18 van Bela Bartok uit 1918. Deze stukken laten duidelijk Bartoks verwijdering van Debussy horen en gaat al wat meer richting atonaliteit. Ohlsson laat ons horen dat deze Etudes zich moeiteloos kunnen meten met die van Debussy, op het gebied van virtuositeit. Voor wat betreft de Etudes van Debussy, is het moeilijk kiezen tussen Ohlsson en Goerner op Zig Zag Territoires. Goerners gaf een uitgekiende selectie van de Etudes en zijn spel is enorm verfijnd. Ohlsson daarentegen is bont en krachtig. Doorslaggevend zou kunnen zijn dat deze Hyperion cd een breder programma biedt, dan de genoemde Zig Zag. Hoe dan ook, dit is een kostelijke cd en sympathiek klinkend bovendien.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

ENESCU • PROKOFIEV • SHOSTAKOVICH – SONATAS

door emile | July 24, 2016

Enescu Prkfv Shost Avie283ENESCU • PROKOFIEV • SHOSTAKOVICH
Sonatas
Laura Buruiana, cello Alexandra Silocea, piano
AVIE AV 2302 DDD 56’11

Uitvoering **** | Opname ****

AVIE records komt hier met een interessant programma en ik ben vooral blij met de korte, ongenummerde en verloren sonate in F van Enescu. Hij schreef het in zijn jonge jaren, tijdens zijn studie in Parijs. Enescu’s oeuvre is relatief klein, maar er schijnen nog veel onvoltooide manuscripten in het Enescu Museum in Boekarest te liggen. We wachten dus gespannen af, wat er nog meer voor moois vrijkomt. Buruiana en Silocea vormen een prima koppel, dat goed naar elkaar luistert en beiden musiceren dan ook aanstekelijk. Het duo blaast deze F sonate dan ook nieuw leven in. Bovendien is hun spel verfijnd met veel oog voor detail. Dat valt vooral op in de sonate van Prokofiev waar een vergelijk met Grebanier en Guggenheim op Naxos voor de hand lag. Niet dat de laatsten worden weggespeeld. Geenszins, maar Buruiana en Silocea hebben bepaald de opname mee. Iedere nuance en schakering is hier mooi gevangen in deze registratie. Ook het sluitstuk van deze cd, is een belevenis met deze twee dames. Shostakovich’ sonate vraagt om verschillende gemoedstoestanden en dit Roemeense koppel brengt dat uitstekend voor het voetlicht. Ferm, energiek en sardonisch als de muziek erom vraagt, maar ook lieflijk. Boeiende muziek, uitstekende uitvoering en mooie opname.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

MENDELSSOHN & TCHAIKOVSKY – Violin Concertos

door emile | July 1, 2016

Mendelssohn Steinbacher 281MENDELSSOHN & TCHAIKOVSKY
Violin Concertos
Arabella Steinbacher
Orchestre de la Suisse Romande, Charles Dutoit
PENTATONE CLASSICS PTC 5186 504 SACD Hybrid Multichannel DDD 68’14

Uitvoering **** | Opname ****

Laten we eerlijk zijn: deze werken maken deel uit van het ijzeren repertoire. En dan is er voor de handliggend, zeer veel concurrentie. In zekere zin, zou men dit dan ook als een overbodige opname kunnen bestempelen. Maar toch! We kennen Arabella Steinbacher uiteraard van meerdere Pentatone opnames, maar ik moest direct aan haar opname van de vioolconcerten van Bartok onder Janowski denken. Om te beginnen is ook hier de solist mooi ingebed in het orkest en niet te groot afgebeeld. Toch is er voldoende separatie, tussen solist en orkest. Haar spel is groots met een direct-in-je-gezicht-klank. Tegelijkertijd laat haar milde, roodbruine toon, ons weer smelten. In de cadens van het Mendelssohn concert, had ik echter wel graag iets meer pathos gehoord. Maar bij het Tchaikovsky concert is er wel weer meer vuur te bespeuren. Meest opvallend is wellicht dat het Steinbacher allemaal weinig moeite lijkt te kosten. Bijzonder sympathieke ondersteuning biedt ook Dutoit en het Orchestre de la Suisse Romande. Die samenwerking blijkt nog steeds uitstekend te zijn, dat bewijst deze opname weer. Voor lieden die een nieuwe uitvoering zoeken en een hoge resolutie opname kunnen appreciëren, is dit een absolute aanrader.

Emile Stoffels
Luister Magazine Nr. 708

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Wolfgang RIHM – Et Lux

door emile | May 27, 2016

Rihm Et Lux282RIHM
Et Lux
Huelgas Ensemble – Minguet Quartett, Paul Van Nevel
ECM New Series 2404 4811585 DDD 61’34

Uitvoering **** | Opname ****

Wolfgang Rihms Et Lux, is een opvallend werk. Alleen al door de instrumentatie, voor vier stemmen en strijkkwartet. Rihm schreef het in 2009 voor het Hilliard Ensemble en het Arditi Quartett. Rihm zegt zelf dat zijn Et Lux geen dodenmis is, maar een ‘anamnese’. We moeten dan denken aan een opeenvolging van flarden herinneringen aan de teksten uit de grote requiems, die hij vroeger als koorknaap gezongen heeft. Ik moet zeggen dat het stuk mij niet meeviel. De opening is boeiend en sfeervol, maar uiteindelijk heb ik het als een eindeloos gezaag ervaren. Terwijl men zou verwachten, dat een dergelijk werk oproept tot contemplatie. Bij mij althans, is dat niet gebeurd. Ook niet naar herhaald luisteren. En dat ligt zeker niet aan de uitvoerenden. Het Huelgas Ensemble intoneert voortreffelijk en er is geen rafeltje te horen. Qua stemmenpracht valt er dus veel te genieten. Van Nevel verdubbelde overigens de vier stemmen, waardoor er meer volume lijkt te ontstaan. Ook het Minguet Quartett is een lust voor het oor. De opname is erg mooi en doet eigenlijk dat, wat het werk zelf zou moeten doen: de luisteraar meevoeren.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten