Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

RAVEL • TAILLEFERRE • BOULANGER • FRANÇAIX

door emile | September 20, 2018

Ravel • Tailleferre • Boulanger • Françaix
Klavierkonzerte Vol. 2
Florian Uhlig, piano
Deutsche Radio Philharmonie, Pablo González
SWR Music SWR19027 CD DDD 71’30

Waardering: 8

Voor zijn volume one in de serie Franse pianoconcerto’s, ontving de Duitse pianist Florian Uhlig in 2012 al de nodige lauweren. Ondanks zijn relatieve onbekendheid nam hij toch al 15 cd’s op. Op deze volume two vier wederom schitterende pianowerken voor orkest, met het Deutsche Radio Philharmonie onder Pablo Gonzalez. Ravels concert heeft geen introductie nodig dunkt ons. De Ballade für Klavier und Orchester van Tailleferre (1892 – 1983) uit 1922 is een groots werk met boeiende vergezichten. Het is vervuld van mystiek en kleur. Maar ook Boulangers Fantasie voor Piano en Orkest is een pareltje en zou veel vaker opgenomen en uitgevoerd moeten worden. De schijf eindigt met Françiax’ pianoconcert uit 1936. Françiax is hier in een aantal opzichten een vreemde eend in de bijt. We zouden zijn muziek kunnen omschrijven als enigszins zoutloos, maar zeker niet kleurloos en humorloos. Hier geen vergezichten of mystiek, doch louter plezier. Uhlig heeft blijkbaar iets met deze muziek want hij brengt alles met veel bezieling en overtuiging. Soms komt het orkest niet geheel uit de verf, maar dat kan aan de opname liggen die soms wat groezelig is. Niettemin is deze prachtige Cd van harte aanbevolen.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

LAURENCE CRANE – 6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet

door emile | September 15, 2018

LAURENCE CRANE
6 Trios, 2 Solos and 1 Quintet
Ives Ensemble
Nimbus Alliance NI6337 DDD 76’18

Waardering: 7

Laurence Crane (1961) is een in Oxford geboren Engelse componist. Het hier opgenomen programma door Nimbus geeft een overzicht van zijn werk uit de tweede helft van de jaren ’80 en nu. De zes trio’s zijn geschreven voor verschillende bezettingen. Wat ze gemeen hebben is hun lengte: Crane schreef in die tijd relatief korte stukken, met een dominante rol voor de piano; en dan vooral met veel dwingende, repeterende aanslagen. Het moet me van het hart dat ondanks de inspanningen van het Ives Ensemble de muziek van Crane mij veelal niet kan bekoren. De eerste drie stukken roepen een enigszins boeiende sfeer op, maar het “Lan Valley Us” bijvoorbeeld is een oeverloos gezaag van jewelste. Wel denk ik dat de muziek van Crane het goed zal doen in combinatie met beelden: documentaires, film etc. Het “10.000 Green Bottles”, springt er overigens positief uit. De opname is uitstekend en het Ives Ensemble is duidelijk een geoliede machine met veel toewijding. Deze cd lijkt me meer iets voor Crane liefhebbers. Ik vind het dan ook moeilijk een waardering toe te kennen, maar op basis van het uitstekende spel van het Ives Ensemble toch een ruime voldoende.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

DOMO – TIPPET RISE 2016

door emile | September 4, 2018

DOMO – TIPPET RISE 2016

Yevgeny Subdin (piano), Emily Helenbrook (soprano), Christopher O’Riley (piano), Matt Haimovitz(cello), Jenny Chen (piano), Anne-Marie McDermott (piano), Stephen Hough (piano), Svetlana Smolina (piano), Elmer Churampi (trumpet)Pentatone PTC5186 660 SACD Hybrid Multi-channel DDD 65’45

Waardering: 9

Domo is een live opname voor het begin van het nieuwe seizoen in het Tippet Rise Art Center in Fishtail Montana, met werken van Scriabin, Chopin, Stravinsky, Rachmaninov, Brocal en Abril. Deze prachtige live registratie opent met de visionaire Vijfde Sonate van Scriabin. Yevgeny Sudbin is een opvallende en vooral eigenzinnige pianist. Ik weet niet wat er in zijn koffie heeft gezeten, maar het is zinderend, vol kleur en pathos. Slechts zelden hoorde ik de vijfde zo vurig. Ook is er een schitterende voordracht van Rachmaninovs Suite voor twee piano’s en de Vocalise in een versie voor cello en piano. Na een kostelijke uitvoering van Chopins Nocturne op. 15 nr. 2 van Stephen Hough krijgen we een zeer merkwaardig arrangement voor twee piano’s met solo trompet van Scriabins le poème de l’extase te horen. Ofschoon de uitvoerenden hun uiterste best doen, slagen ze er niet in mij te overtuigen van deze versie. Ik snap de keuze wel voor de trompet aangezien deze een hoofdrol in het stuk vervuld, maar de oorspronkelijke partituur heeft een oneindig kleurenpalet en sfeer die eenvoudigweg niet te vangen is met een paar piano’s en een trompet. Hoe dan ook: een prachtige SACD en de live registratie is uiterst realistisch.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

CHOPIN: NOCTURNES – Fazil Say

door emile | August 27, 2018

CHOPIN
NOCTURNES
Fazil Say, piano
Warner Classics 0190295821814 DDD 69’20

Waardering: 9

De Turkse componist (zie Luister 698) en pianist Fazil Say is momenteel een van de sterren in Europa. Hij neemt sinds kort op voor het Warner Classics label. Chopin, heeft hij echter zelden gespeeld of opgenomen in het verleden. Dat kan een voordeel zijn. Ook hij maakt gebruik van een uitgekiende selectie uit de Nocturnes op. 9, 15, 27, 32, 37, 48, 55 en drie postume stukken. Het getuigt evenzo van Say’s visie om de nocturnes niet zozeer in chronologische volgorde op te nemen, maar zodanig dat de stukken een bepaald contrast bieden. Verder hebben Chopins Nocturnes – zoals de titel ook aangeeft – typische nachtelijke aspecten van het menselijke leven; vluchtig, maar tegelijkertijd, kernachtig. Deze verontrustende onderstroom heb ik bij Say duidelijk gehoord. Maar ook het religieuze element laat hij goed voor het voetlicht komen, getuige de koraal in opus 37 nr.1. Ofschoon de concurrentie werkelijk moordend is (Arrau, Rubinstein, Ashkenazy, Barenboim, Pollini, Pires, Argerich enz. weliswaar oudere opnames), bevalt Say mij ten zeerste. Hij heeft een mooie balans tussen dynamiek, vloeiendheid en ritmiek. En dat valt vrijwel direct op. Say’s spel is geschakeerd en spannend, maar tegelijkertijd mild. Dat Warner een uitstekende technische staf heeft, moge duidelijk zijn: de opname is een pareltje.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

LANGGAARD – Piano Works Vol. 3

door emile | August 20, 2018

LANGGAARD
Piano Works Vol. 3
Bent Johansen Tange, piano
DaCapo 6.220631 SACD DDD 66’32

Waardering: 8

De erkenning als componist zou nog tientallen jaren na zijn dood op zich laten wachten, maar nu vindt Rued Langgaards (1893-1952) muziek langzaam ingang. Dit dankzij een aantal moderne opnames. Deze DaCapo serie van zijn piano werken – opgenomen door Bent Johansen Tange – is daar een goed voorbeeld van. Tange was overigens al in 2005 begonnen met de eerste opname voor dit label. De eerste twee opnames ken ik niet, maar ik geloof dat deze schijf al een mooi overzicht geeft van zijn compositorisch kunnen. Het programma spant een aanzienlijke periode tussen Langgaards jeugdige werk uit 1917 en de volledige volwassenheid van de late jaren ’40. Vreemd genoeg ging hij steeds ‘conservatiever’ schrijven. In z’n algemeenheid horen we een aantrekkelijke grilligheid met harmonieën die aan Cesar Franck doen denken en een ritmiek die overeenkomst vertoont met Prokofiev. Het programma trapt af met het hamerende “Als een Dief in de Nacht” uit 1930. Daarna het wonderlijk mysterieuze “Insectarium” (1917), gevolgd door het weemoedige Franckiaanse “Shadow Life”, Hier is hij ruim 30 jaar mee bezig geweest. Tange speelt of dat haar leven ervan afhangt, met een enorme dynamiek en beheerstheid. De opname helpt ook wel mee door de prettige klankbalans en positionering van de vleugel.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

TERRA: BARTOK • GINASTERA • HALFFTER

door emile | August 10, 2018

TERRA
BARTOK • GINASTERA • HALFFTER
Cuarteto Quiroga
COBRA RECORDS 0059 DDD 75’31

Waardering: 9

Het Cobra label komt hier met een uiterst boeiend programma. Om te beginnen het tweede kwartet van Bartok, maar ook het kwartet nr. 1 op. 20 van Alberto Ginastera; een Argentijn met Catalaanse wortels. Dat Ginastera door de grote kwartetmeester Bartok is geïnspireerd is een understatement, getuige de eerste drie delen die lijken te verwijzen naar Bartoks vierde kwartet. Het laatste deel is echter volslagen anders. Niettemin boeiende muziek. Verder de “Ocho Tientos para cuarteto de cuerda” uit 1973 van Rodolfo Halffter (oom van Cristóbal Halffter); een Madrileen die Spanje ontvluchtte na de burgeroorlog en zich vestigde in Mexico. Het is een opmerkelijk gestileerd werk met allerlei merkwaardige invallen en spitsvondigheden. Toch is het ‘toegankelijk’. En ook hier weer pure muziek, zonder dat het experiment doel wordt. Het Cuarteto Quiroga is vernoemd naar de Galicische violist Manuel Quiroga; een van Spanjes beroemdste musici samen met Pau Casals en Pablo de Sarasate. Het viertal speelt werkelijk voortreffelijk en bereiken een wonderbaarlijke toon. Men hoort ook geen moeite of gezwoeg en daar is slechts een reden voor te bedenken: een formidabele techniek. Hierdoor vormt de moeilijkheidsgraad van de opgenomen werken, geen enkele belemmering. Het is een waanzinnig gedetailleerde opname met een springlevend kwartet tegen een gitzwarte achtergrond. Smaakvol artwork ook.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

NENOV – Piano Concerto / Ballade for piano and orchestra

door emile | August 2, 2018

NENOV
Piano Concerto / Ballade for piano and orchestra
Royal Scottish National Orchestra, Emil Tabakov
Ivo Varbanov, piano
CDA68205 Hyperion DDD 75’31

Waardering: 9

De Bulgaar Dimitar Nenov (1901 – 1953) was niet alleen componist, maar tevens pianist, architect, pedagoog en producer. Dat in zijn familie een vroeger lid als generaal in het Tsarenleger gediend had, maakte hem uiteraard verdacht in de ogen van het communistische regime in Bulgarije en werd zijn muziek uiteraard als onwenselijk gezien. Zelfs na de val van het communisme in 1989, veranderde er bitter weinig aan de situatie. Pas sinds kort begint zijn muziek een beetje door te dringen buiten zijn geboorteland. Op een paar obscure opnames na, is dit de eerste echte commerciële opname buiten Bulgarije en ik denk dat we daar dankbaar voor mogen zijn. Om te beginnen Nenovs grootse concerto uit 1936 dat grotendeels leunt op de Oost-Europese volksmuziek. Geen geëxperimenteer, maar pure muziek uit het volkshart. Dat geldt wellicht nog meer voor de ballade nr. 2 voor orkest uit 1942/43, dat door Nenov als zijn meest Bulgaarse werk werd beschouwd. De in London residerende Bulgaarse pianist Ivo Varbanov, die de partituur heeft samengesteld – wat bepaald geen sinecure moet zijn geweest – geeft een bevlogen uitvoering. Hyperion heeft weer vakwerk afgeleverd: de opname is een kleuren spektakel. Ook prachtig artwork van de Futurist Nikolay Diulgheroff.

Emile Stoffels
Luister MAgazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

PROKOFIEV – Piano Concertos 1 & 3

door emile | July 25, 2018

PROKOFIEV
Piano Concertos 1 & 3
Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, Vasily Petrenko
Simon Trpčeski, piano
ONYX RECORDS 4140 DDD 52’23

Waardering: 8

Aan opnames van Prokofievs pianoconcerten bepaald geen gebrek en de concurrentie is zeer groot. Niettemin brengt Onyx hier een mooi programma met het eerste en derde  pianoconcert. De Macedonische pianist Simon Trpčeski, die met Petrenko een uitstekend koppel vormt, brengt ons een weliswaar lichtvoetig maar alles behalve slappe voordracht. Het is echter niet het laatste woord qua diepgang vergeleken met Ashkenazy (Decca) of Beroff (EMI) laat staan Argerich (DG). Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar de  opname van Beatrice Rana – als die er komt – die schitterde met Prokofievs tweede. Toch stelt Trpčeski daar wel een staaltje virtuositeit en inzichtelijkheid tegenover. Ook in het eerste concert – Prokofiev schreef het als student in St. Petersburg – brengt hij een bepaalde frisheid, die ik al een tijd niet gehoord heb. Daarvoor moeten we eigenlijk terug naar de Chandos set, met het CGO en wellicht zelfs naar de opname met Katz onder Boult (Virtuoso) uit 1959. De ouverture op Hebreeuwse thema’s vormt een welkome opvuller, hoewel er m.i. nog wel wat meer muziek op had gemogen. De opname is open en gedetailleerd; een uitstekende opname om erbij te hebben. En ook hier weer mooi artwork.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

BRETT DEAN / LUCA FRANCESCONI

door emile | July 18, 2018

DEAN FRANCESCONI
Håkan Hardenberger
Gothenburg Symphony, John Storgårds
BIS SACD BIS-2067 DDD 58’30

Waardering: 8

Håkan Hardenberger heeft inmiddels veel erkenning gekregen als pionier van belangrijke, hedendaagse, muziek voor de trompet. Nu dus de virtuoze trompetwerken van Brett Dean en Luca Francesconi, respectievelijk het Dramatis Personae en Hard Pace. Deans stuk uit 2013 is vernoemd naar de term die gebruikt wordt voor de lijst met karakters in een toneelstuk en zet de solist in de rol van de ‘Held’. Het indringende tweede deel is een verwijzing naar Hamlet. De held in het concerto uit 2007 van Luca Francesconi, is overduidelijk Miles Davis. In zijn opmerkingen over het werk praat de componist over Davis als ‘een muzikant die direct tot de luisteraar spreekt’. Hard Pace, is een zinspeling op een moeilijke reis, maar ook een opsomming van artiesten voor wie het is geschreven: Hardenberger, Antonio Pappano en het Santa Cecilia Orchestra. Bij Deans werk zal het bij de tweede keer luisteren wel op zijn plaats vallen allemaal. Bij Hard Pace echter zal de luisteraar veel meer moeite moeten doen de muziek eigen te maken, om het daarna te kunnen appreciëren. De opname is wat men van Bis kan verwachten: een breed en diep stereobeeld. Het Göteborgse Symfonie onder John Storgårds klinkt fris en het spel van Hardenberger staat boven iedere discussie.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

DUTILLEUX – Symphony No.2 ‘Le Double’

door emile | July 2, 2018

DUTILLEUX
Symphony No.2 ‘Le Double’
Orchestre National de Lille, Darrell Ang
NAXOS 8.573596 DDD 62:38

Waardering: 8

Dutilleux’ tweede symfonie ‘Le Double’ kwam gereed tussen 1955 and 1959. Het werk is een opdracht van de Koussevitzky Foundation voor de 75ste verjaardag van het Boston Symphony Orchestra en werd voor het eerst uitgevoerd op 11 december 1959, onder leiding van Charles Munch. De symfonie dankt de bijtitel ‘Le Double’ omdat het is geschreven voor twee ensembles: een 12-koppig kamerensemble – met klavecimbel – en groot orkest. De componist omschreef het als een spel van spiegeling en contrasterende kleuren. Dit werk is een boeiend spel tussen het orkest en het kamer ensemble; een beetje in de stijl van het concerto grosso, maar heeft uiteraard niet het lichtvoetige van deze oorspronkelijke vorm. Wel werkt het buitengewoon evocatief en heeft het dezelfde vurigheid als zijn Metaboles. Ang en het Orchestre National de Lille – dat met gemak Angs wensen vervult – maken er een zinderende ervaring van, dat ons op het puntje van de stoel laat zitten. Ook de andere stukken zijn de moeite van het luisteren waard: het Timbres, espace, mouvement uit 1976-78 en het Mystère de l’instantuit 1989. De opname is een spektakel in de goede zin. Ik blijf me verbazen over dit label dat tegen budgetprijzen een dergelijke kwaliteit kan bieden. Chapeau!

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten