Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

WAGNER – Porazzi

door emile | October 19, 2017

WAGNER
Porazzi
Camiel Boomsma, PIANO
Etcetera KTC1540 DDD 55’49

Waardering: 9

Ooit was de pianotranscriptie mateloos populair. Componisten zoals Liszt, Busoni en Godowsky schreven er vele, maar de belangstelling droogde op en transcripties verdwenen grotendeels van het programma. Ze worden veelal zelfs beschouwd als tweederangs muziek. Dat is niet terecht en Camiel Boomsma levert daarvoor overtuigend bewijs op deze cd. De titel van deze schijf verwijst naar het ‘Porazzi thema’ (niet eerder opgenomen) dat Wagner aan het eind van zijn leven schreef. Porazzi is de naam van het paleis ‘Piazza dei Porazzi’ in Palermo, waar Wagner ooit verbleef. Boomsma heeft via internationale bibliotheken zeldzame partituren ontdekt en daarmee een schat aan piano interpretaties van het werk van Wagner blootgelegd. Het programma bestaat onder andere uit fragmenten uit Parsifal en Götterdämmerung en bewerkingen van ‘Siegmunds Liebesgesang’ uit Die Walküre en ‘Elsa’s Brautzug’ uit Lohengrin. Ik moet zeggen dat ik aanvankelijk sceptisch was, maar deze transcripties werken toch echt. Wat vooral opvalt, is de ruimte die Boomsma creëert tussen de noten en de meditatieve werking die daardoor vrijkomt. Boomsma speelt met een enorme concentratie en sleurt ons werkelijk de muziek in. De opname is ook verzorgd: de juiste hoeveelheid galm en ruimte voor deze muziek. Ik ben helemaal om.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SCRIABIN STOCKHAUSEN – LIGHT

door emile | October 14, 2017

SCRIABIN STOCKHAUSEN
LIGHT
24 Preludes op. 11 / 3 Pieces op.2 / Etude op. 8 no. 12
Klavierstück XII: Examination from “Thursday from Light”
Vanessa Benelli Mosell, piano
Decca 481 2491 DDD 63’28

Waardering: 6

Om met de deur in huis te vallen: ik heb me groen en geel geërgerd aan het artwork van deze uitgave. Uiteraard niet aan de muziek – Scriabin is een God en Stockhausen werkt mij op de lachspieren. Ooit was Decca een degelijk label met doorgaans smaakvolle covers. De misselijke glamour poses van de dames en heren solisten, op de voor en achterkant van de CD hoesjes is al geen nieuws meer, maar Decca gooit er nog een schepje bovenop. Ten eerste zijn er wel geteld 7 foto’s van mevrouw Vanessa Benelli Mosell en niet een van de componist! Vanessa in een witte jurk, Vanessa in een rode jurk enz. enz. Ten tweede poseert Mosell m.i. als een luxe prostituee. Dit is werkelijk beneden elk peil. De fotootjes van Lang Lang zijn hierbij vergeleken bescheiden. Als totaalproduct vergaat mij de eetlust, maar eerlijk is eerlijk: degenen die op zoek zijn naar een recente opname van Scriabins Etudes, zitten hier goed. Zonder overigens Gavrilov en Horowitz te doen vergeten. Mosell laat Scriabins schatplichtigheid aan Chopin goed horen en doet dat met veel kleur en aplomb, zonder de details te laten ondersneeuwen. De opname is meer dan uitstekend: de piano heeft mooie ondertonen en klinkt goed in balans.

Emile Stoffels
Pianist Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SORABJI – 100 Transcendental Studies Vol. 5

door emile | October 7, 2017

SORABJI
100 Transcendental Studies: Nos 72–83 (Vol. 5)
Fredrik Ullén
BIS Records BIS2223 DDD 77’57

Waardering: 9

Hoewel Kaikhosru Sorabji zijn enorme verzameling van Transcendental Studies al tussen 1940-44 heeft geschreven, moesten veel van de individuele stukken meer dan een halve eeuw wachten op hun eerste uitvoering. Nu worden deze stukken dan eindelijk serieus genomen. In deze vijfde aflevering van Fredrik Ulléns baanbrekende cyclus, horen we de twaalf stukken 72 t/m 83 waaronder een van de langste studies van allemaal: de massieve en indrukwekkende Passacaglia (nr. 75) met een duur van 28’50. Dit monumentale stuk, bestaat uit een thema met 100 variaties, waarvan vele miniaturen of reflecties lijken te zijn van andere studies uit de cyclus. Ondanks de soms zeer dissonante en complexe harmonieën die Sorabji gebruikt, wordt het gehele stuk stevig in B mineur verankert door het thema. Het bestaat uit vier delen, waarvan het laatste deel door Ullén wordt beschreven als ‘de enorme – en pianistisch spectaculaire – finale variaties, die de gehele passacaglia in een ware tsunami van geluid beëindigen.‘ Over Ulléns uitvoering kunnen we kort zijn: hij is meer dan gekwalificeerd om deze cyclus op te nemen en zijn hoge mate van concentratie is bewonderenswaardig. Dit is een zeer indrukwekkende cd. Menigeen zal hierop moeten kauwen door het hoge eigenzinnigheidgehalte, maar de beloning is groot.

Emile Stoffels
Pianist Editie 4/2016

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Penderecki Conducts Penderecki – Vol. 1

door emile | September 28, 2017

PENDERECKI
Penderecki Conducts Penderecki Vol. 1
Johanna Rusanen, Agnieszka Rehlis, Nikolay Didenko, Henryk Wojnarowski,
Warsaw Philharmonic Choir & Orchestra
Warner Classics DDD 51’03

Waardering: 10

Krzysztof Penderecki is nog wel eens van stijl veranderd en dat maakt een toondichter des te interessanter. Hij ging pas sacrale werken schrijven nadat religie onderdrukt werd in het communistische Polen uit zijn jeugd. “My art with its deep Christian roots, aims to restore the human metaphysical space shattered by 20th-century cataclysms. Restoring the sacred dimension of reality is the only way in which man can be saved.” Dit zei hij al in een interview in 1997 en deze schijf bevat werken gebaseerd op religieuze onderwerpen uit verschillende periodes uit zijn artistieke loopbaan. Ze geven op verschillende manieren een antwoord op de zojuist omschreven uitdaging. Ook onderstreept Penderecki in deze werken het belang van wat hij beschouwt als het moeilijkste instrument: de menselijke stem. Ik vind het bewonderenswaardig hoe deze componist nog steeds actief blijft en zich met deze diepe vragen bezighoud. Het aan de slachtoffers van WO I opgedragen Dies Illa uit 2014 getuigt daarvan. Ik zal niet zeggen dat ik door dik en dun een voorstander ben van opnames onder de componist zelf, maar die door Penderecki zelf zijn aangrijpend. Het Warsaw Philharmonic Choir and Orchestra spelen alsof hun leven eraf hangt en de uitvoering van de solisten, gaat door merg en been. Ongetwijfeld is dit te danken aan de chemie tussen de componist en uitvoerenden. De opname uit 2015 is al even indrukwekkend. Wel had er wat meer dan 51 minuten aan muziek op deze cd mogen staan. Maar omdat dit de eerste editie in de serie is, kunnen we nog een hoop moois verwachten. Dit is niet slechts muziek maar tevens een getuigenis, een gedenksteen. Hoogste belang.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

SHOSTAKOVICH / GLAZUNOV – Nicola Benedetti

door emile | September 23, 2017

SHOSTAKOVICH | GLAZUNOV
SHOSTAKOVICH Violin Concerto No. 1 | GLAZUNOV Violin Concerto
Nicola Benedetti, Bournemouth Symphony Orchestra / Kirill Karabits
Decca Classics 4788758 DDD 59’05

Waardering: 9

Dit is wel even andere koek dan dat de Schotse violiste Nicola Benedetti (Italiaanse vader) tot nu toe heeft opgenomen. Ze was leerling van Yehudi Menuhin en speelde na diens dood in 1999 op het herdenkingsconcert in Westminster Abbey. Nu dus de vioolconcerten van Shostakovich en Glazunov. Shostakovichs Vioolconcert is een donker, introspectief werk dat onder de huid gaat zitten. Het is een emotioneel netelig werk in vijf delen en verankerd door een passacaglia in het midden, dat de hoeksteen vormt van dit werk. Vooral het demonische scherzo is indrukwekkend en het gepassioneerde derde deel, is voor velen misschien wel een van de mooiste stukken in de canon van de vioolconcerten. De meester hield de publicatie tegen, gedurende de periode van hernieuwde stalinistische repressie in de late jaren 40. Het werk beleefde de première in 1955 door David Oistrakh. Wat mij altijd het meest op het puntje van de stoel laat zitten, is de gecontroleerde of schijnbare roekeloosheid die een artiest aan de dag legt. En dat gebeurt hier ook. Benedetti geeft vol gas en speelt de sterren van de hemel. Dat geld overigens ook voor het concert van Glazunov. De samenwerking met Bournemouth Symphony Orchestra onder Kirill Karabits lijkt vanzelf te gaan en de opname is fenomenaal. Aanrader!

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

STRAVINSKY – Threni | Requiem Canticles

door emile | September 16, 2017

STRAVINSKY
Threni | Requiem Canticles
Collegium Vocale Gent/Royal Flemish PO/Herreweghe
PHI LPH 020 DDD 47’22

Waardering: 9

Hoewel Stravinsky tot de meest opgenomen componisten van de 20-eeuw behoort, blijft de muziek uit het laatste decennium van zijn creatieve leven relatief onderbelicht. We mogen dan ook blij zijn met deze nieuwste opname van Philippe Herreweghe met Collegium Vocale Gent. Centraal staat het Threni uit 1958. Het is gebaseerd op de teksten Klaagliederen van Jeremia uit het Oude Testament en is een meesterwerk, dat doorgaans te weinig aandacht krijgt. Er zijn hints van Les Noces in de manier waarop de solostemmen en koor zich tot elkaar verhouden, terwijl er echo’s van Renard en de Symfonie voor Blazers te horen zijn. Opvallend is het gebruik van de flugelhorn en sarrusofoon. Verder het Requiem Canticles. Stravinsky’s laatste grote werk, dat werd uitgevoerd tijdens zijn eigen uitvaartmis. Dit opus is een goed voorbeeld van zijn spitse aforistische late stijl. Hoewel Stravinsky diverse keren van stijl is veranderd, blijft ook hier het zuiver Russische element overeind staan. Herreweghe is hier helemaal in zijn element, net als bij zijn Psalmen Symfonie opname voor Pentatone. Het Collegium Vocale Gent en de Filharmonie hebben geen enkel probleem met deze lastig uit te voeren partituren. Herreweghe en de zijnen, zijn geknipt voor dit idioom. Iets meer dan drie kwartier muziek is wel wat karig.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

LOURIÉ – Complete Piano Works Vol. 1

door emile | September 10, 2017

LOURIÉ
Complete Piano Works Vol. 1
Giorgio Koukl, piano
Grand Piano GP 737 DDD 64’47

Waardering: 9

Het Grand Piano label timmert aan de weg met het uitbrengen van zeldzame klavier pareltjes. Het label specialiseert zich momenteel in multi-volume opnames en volledige cycli van pianowerken van minder bekende componisten. Grand Piano komt hier wederom met een interessant programma: het klavier oeuvre van Arthur Vincent Lourié (1891 – 1966). Naum Israilevich Luria was zijn oorspronkelijke naam. Hij veranderde zijn voornaam in Arthur naar Schopenhauer en zijn tweede naam werd Vincent, uit bewondering voor van Gogh. Ook zijn Joodse religie verruilde hij voor het Katholicisme, om te kunnen trouwen met een Poolse vrouw. De grootste invloed onderging hij van Scriabin, Debussy en het Futurisme heeft hem bepaald niet onberoerd gelaten. En dat is ook te horen hier. Ik heb genoten van deze cd: spannende, enerverende muziek die inderdaad schatplichtig is aan Scriabin en Debussy, maar met een eigen smoel. De Tsjechische pianist, klavecinist en componist Giorgio Koukl staat volledig boven de materie en brengt de stukken tot leven door een enorme dynamiek, maar wel gedoceerd, net als het pedaalgebruik. Scriabin liefhebbers zullen deze muziek hoogstwaarschijnlijk wel weten te appreciëren. Helaas klinkt de opname vrij hard en vermoeiend. Dat viel ook al op bij de Mosolov sonates door Andryushchenko. Daar moet Grand Piano m.i. wel aandacht aan besteden.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

ESENVALDS / St Luke Passion – Sacred Works

door emile | September 5, 2017

ESENVALDS
St Luke Passion – Sacred Works
Sinfonietta Riga, the Latvian Radio Choir and soloists, Sigvards Kļava
Ondine ODE 1247-2 DDD 68’04

Waardering: 8

Ēriks Ešenvalds werd geboren in Riga en won diverse prijzen in zijn vaderland, maar ook een nominatie voor the British Composer Award in 2010. In 2011 kreeg hij uiteindelijk een twee-jarige positie voor het Fellow Commoner in Creative Arts aan het Trinity College in Cambridge. Ondine komt hier met een opname van Ešenvalds St Lukas Passie in combinatie met drie andere mooie koorwerken. Na al een “Passie and Resurrection”, in 2005 te hebben geschreven, moedigde Sigvards Klava, Ešenvalds aan nog een passie te schrijven volgens St. Lukas. Op deze opname onder Klava speelt het Lets Radio Koor en Sinfonietta Riga samen met de solisten Ieva Parsa Jānis Kurševs en Daumants Kalniņš. Er komt de laatste tijd veel moois uit de Baltische staten en Ešenvalds is ook zeker een componist om in de gaten te houden. Op het eerste gehoor is het indrukwekkend en Ešenvalds schuwt het effect bepaald niet, maar spannend is het allemaal wel. Ik vraag me echter af of deze muziek wel zal blijven hangen. Kļava en de zijnen maken er een gedenkwaardige ervaring van, hoewel Kurševs soms wat geforceerd klinkt. Hoe dan ook, dit is een aantrekkelijke cd en de opname is groots.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

Robert Schumann the Poet – Mitsuko Saruwatari

door emile | August 31, 2017

SCHUMANN
Robert Schumann the Poet
Kreisleriana | Waldszenen | Papillons
Mitsuko Saruwatari, piano
Etcetera KTC 1539 DDD 78’46

Waardering: 6

Ik denk dat er intussen wel genoeg gezegd en geschreven is over de muziek van Robert Schumann en ook over de literaire inhoud ervan. Ik moet ook zeggen dat het aantal Schumann producties mij zo langzamerhand de neus uit komt. En dan behoort hij nog wel tot mijn absolute favorieten componisten. Ja, Saruwatari brengt een verfijnde en vooral dynamisch interessante Schumann. Ook heeft ze oog voor het grillige en het schizofrene in Schumanns kunst. Artistiek is dit dus een zeer geslaagde cd en de tweede opname in korte tijd van Etcetera die ik hoor, waarvan de vleugel ideaal is opgenomen en in de ruimte is gezet. De relatief lage waardering zit hem er in, dat ik dit een wat overbodige uitgave vind. Het ligt dus zeker niet aan Saruwatari noch aan de technici achter deze productie, maar aan deze consumptie maatschappij die ons even naar de winkel wil laten hollen om iedere nieuwe cd te kopen. En daar pas ik voor.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »

MOSOLOV – Complete Works for Piano solo

door emile | August 27, 2017

MOSOLOV
Complete Works for Piano solo
Olga Andryushchenko, piano
Grand Piano GRPO 703 DDD 48:06 / 46:37

Waardering: 8

Ik zal nooit vergeten wat voor een verpletterende indruk de IJzergieterij van Alexander Mosolov op mij maakte, toen ik dat stuk voor het eerst hoorde tijdens een openlucht festival op een Duitse televisie zender. Ook zijn 5 monumentale piano sonates (zijn 3de sonate opus 6 uit 1924 is verloren gegaan) zijn van onbeschrijfelijk niveau en verdienen het regelmatig uitgevoerd te worden. Wat direct opvalt zijn de hamerende, hoekige melodieën; zover men nog over melodieën kan spreken. Corrosief, antilyrisch en vooral verpletterend staat op mijn notitieblok. De opening van de eendelige 1ste sonate, doet direct denken aan de Sonate voor 2 Piano’s en Slagwerk van Bartok. De 2de sonate gaat zo mogelijk nog verder met een overweldigende uitdrukkingskracht die de omschrijving werkelijk tart. Met zijn 5de sonate sluit Mosolov ten slotte dit genre op het hoogste niveau af. Helaas is de Grand Piano opname veelal hard en vermoeiend. Lombardi’s opname op Arte Nova klinkt warmer en heeft mijn voorkeur voor de 5de sonate, maar voor zover ik weet heeft hij de eerste en tweede sonate niet opgenomen. Andryushchenko daarentegen heeft veel aandacht voor de structuur. Ik ben weliswaar niet onverdeeld enthousiast over deze uitgave, maar ik acht het belang van de eerste twee sonates zeer hoog.

Emile Stoffels
Luister Magazine

Categorie: CD recensies klassiek | Reageer »


« Vorige berichten